အခ်စ္ဆိုတာ ကမာၻ႔ျပႆနာေတြထဲ မွာတစ္ခုအပါအ၀င္ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ ခ်စ္လိုက္ၾကတာ သဲသဲတုန္ဆိုတဲ႔ လူ႔ဘ၀ဇာတ္လမ္းေတြလည္း အမ်ားႀကီးပဲ။ ပံုျပင္၊ ၀တၳဳ၊ ရုပ္ရွင္၊ သီခ်င္း ေတြမွာလည္း ခ်စ္ခန္း ႀကိဳက္ခန္း ေတြက ေခတ္အစားဆံုးပဲ၊ ဒါေၾကာင္႔ ေလာကမွာ လူစိတ္အ၀င္စားဆံုး အရာေတြထဲမွာ အခ်စ္ဆိုတာ ထိပ္ဆံုးကပါေနမယ္ထင္တယ္။ ရွင္မဟာရ႒သာရေတာင္မွ အခ်စ္အေၾကာင္းဖြဲ႔ဆိုတဲ႔ ကဗ်ာေတြ ေရးခဲ႔ေသးသည္။ အခ်စ္ကို အဓိပၸာယ္အမ်ိဳးမ်ိဳးဖြင္႔ၾကသလို၊ အခ်စ္ဒႆနအမိ်ဳးမ်ိဳးကိုလည္း ကဗ်ာဆရာေတြ၊ ဒႆနသမားေတြ ေဖာ္ထုတ္ခဲ႔ၾကသည္္။ ဒါေပမယ္႔ ဘယ္ေတာ႔မွ ၿပီးျပည္႔စံုတယ္ရယ္လို႔ မရွိခဲ႔ဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ အခ်စ္ျပႆနာဟာ ေခတ္အဆက္ဆက္မွ ယေန႔ထက္တိုင္ အသက္အရြယ္အမ်ိဳးမ်ိဳးၾကားမွာ ရွင္သန္လႊမ္းမိုးေနဆဲျဖစ္သည္။

ကၽြန္ေတာ္႔အေနနဲ႔ ျပဇာတ္ေတြ၊ ပံုျပင္ေတြထဲကလိုဂႏၱ၀င္ဆန္ဆန္အခ်စ္မ်ိဳးကို ဒီေခတ္ဒီအခါမွာ မယံုၾကည္႔မိတာေတာ႔ အမွန္ပဲ။ အခ်စ္ဟာ အသက္အရြယ္အလိုက္ ခံစားမႈ႔အနိမ္႔အျမင္႔ ကြာျခားသလားလုိ႔ ေတာ႔ ေသခ်ာမေျပာတက္ဖူး။ အသက္အရြယ္အနည္းငယ္ ရလာတာနဲ႔အမွ် အခ်စ္မွာ ဦးေႏွာက္ေတြ ေရာေထြးလာမယ္ထင္တယ္။ ငါ႔ကိုလာႀကိဳက္တဲ႔ ဒီေကာင္ဘာေကာင္လဲ၊ ဒီေကာင္မေလးကို ႀကိဳက္ရင္ငါနဲ႔ အဆင္ေျပပါ႔မလား၊ သူ႔ကို ႀကိဳက္ရင္ငါ႔သူငယ္ခ်င္းေတြ ဘာမ်ားေျပာမလည္း၊ သူငါ႔ကိုျပန္ႀကိဳက္ႏိုင္ပါ႔မလား၊ သူနဲ႔ လက္ထပ္ႏိုင္ပါ႔မလား၊ ပညာအရည္အခ်င္းကေရာ၊ သူ႔အရင္ရည္းစားနဲ႔ေရာ ကင္းကင္းရွင္းရွင္းရွိရဲ႕လား၊ စသျဖင္႔ ရည္းစားတစ္ေယာက္ ရဖို႔အတြက္ ဦးေႏွာက္နဲ႔ အရင္စဥ္းစားၾကလိမ္႔မယ္ထင္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ရည္းစားျဖစ္ဖို႔ႀကိဳးစားၾကရင္း ရည္းစားျဖစ္မွ ခ်စ္မိသြားၾကတာမ်ိဳးလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ အသက္အရြယ္အရ အိမ္ေထာင္ျပဳသင္႔တဲ႔ အရြယ္မွာပိုစဥ္းစားၾကလိမ္႔မည္ထင္သည္။

ျမင္ျမင္ခ်င္းခ်စ္မိတယ္ဆိုတာကေတာ႔ ရုပ္ရည္နဲ႔ဆိုင္မယ္ထင္တယ္။ ရုတ္တရက္ ျမင္လိုက္ရတဲ႔ ေကာင္ေလး သို႔မဟုတ္ ေကာင္မေလးက ကုိယ္ရည္မွန္းထားတဲ႔ပံုစံ၊ ကိုယ္ႀကိဳက္တက္တဲ႔ပံုစံ ေလးျဖစ္ေနရင္ ျမင္လိုက္တဲ႔ အခ်ိန္ေတာ႔ သေဘာက်သြားတက္သည္။ ဘယ္ေကာင္ေလး၊ ေကာင္မေလးမွေတာ႔ အသားမည္းမည္း၊ သြားေခါေခါနဲ႔ မ်က္ႏွာမွာ ၀က္ၿခံအျပည္႔နဲ႔ သူကို ျမင္တာနဲ႔ခ်စ္မိလိုက္ၾက မယ္မထင္ဘူး။ (ရွင္းလင္းခ်က္အေနနဲ႔ ေရးျခင္းသာျဖစ္သည္၊ ထိုသို႔ေသာသူမ်ားအား ေစာ္ကားလိုေသာ ဆႏၵမရွိပါ) တစ္ခ်ိဳ႕ ကအခ်စ္မွာ မ်က္စိမရွိဘူးလို႔ဆိုတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔အျမင္အရေတာ႔ ခ်စ္သူကိုေရြးခ်ယ္ရာမွာ သူ႔ရဲ႕ပုံပန္းသ႑ာန္နဲ႔ ေရြးခ်ယ္မႈ႕ကလည္း တစ္ခုအပါအ၀င္ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ ဒါဟာရုပ္ရည္ ေခ်ာေမာမွ ခ်စ္ၾကတယ္လုိ႔ ဆိုလုိတာမဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ္႔ခ်စ္သူဟာေခ်ာသည္ျဖစ္ေစ၊ ရုပ္ဆိုးသည္ျဖစ္ေစ ခ်စ္သူရဲ႕ပုံစံ၊ ႏႈတ္ခမ္း၊ မ်က္လံုး၊ အၾကည္႔၊ အသံ၊ အရယ္၊ အၿပံဳး၊ ေျပာဟန္ဆိုဟန္၊ ေလယူေလသိမ္း၊ အေငြ႔အသက္ ကအစ ဂရုတစိုက္နဲ႔ ေက်နပ္ေနတက္ၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ခ်စ္သူကိုအရိပ္တၾကည္႔ၾကည္႔နဲ႔ ခ်စ္ရတဲ႔ပီတိကို ႏွစ္ၿခိဳက္ၾကတယ္။ ပီတိစားအားရွိၿပီး ခ်စ္သူေတြ႔ရင္ ထမင္းေမ႔ ဟင္းေမ႔ျဖစ္တက္ျပန္တယ္။ ဒါဟာ အျမင္အာရံု၊ အၾကားအာရံု၊ အထိအေတြ႔ေတြနဲ႔ ခ်စ္ေနၾကတာလို႔ဆိုႏိုင္သည္။ အခ်စ္မွာ အာရံုငါးပါးကအျပည္႔အ၀လႊမ္းမိုးေနတယ္လုိ႔ ယူဆတယ္။

လူငယ္ဘ၀မွာေတာ႔ အခ်စ္ကို ပိုမုိရူးသြပ္ၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္႔ပတ္၀န္းက်င္မွာပင္ အခ်စ္ဇာတ္လမ္း အေျမာက္အျမားပင္။ ခ်စ္လိုက္ၾကေတာ႔လည္း အသည္းအသန္၊ မည္သို႔မွ်မခြဲႏိုင္မခြာရက္၊ ဒီလိုႏွင္႔ အသည္းကြဲ ၾကျပန္သည္။ ေၾကကြဲၾကသည္၊ တစ္သက္လံုးပဲ ေနာက္တစ္ေယာက္မခ်စ္ႏိုင္ေတာ႔ မလိုလိုေျပာၾကျပန္သည္။ တစ္လ၊ ႏွစ္လ၊ ၿပီးေတာ႔ ေကာင္ေလးအသစ္၊ ေကာင္မေလးအသစ္။ အခ်စ္ဆိုတာ ခ်စ္စရာေတြ႔တိုင္း ေတြ႔တိုင္း ေနာက္ထပ္ ေပါက္ဖြားလာႏိုင္ေသာ အရာျဖစ္သည္။ တစ္ခါခ်စ္ရံုႏွင္႔ ကုန္ခန္းသြားႏိုင္ေသာ အရာမဟုတ္ (သစၥာနီ၏ ပဥၥရူပႏွင္႔ ေတြ႔ဆံုျခင္း မွ) ဟုယူဆလွ်င္ရမလား မေျပာတက္။

တစ္ခ်ိဳ႕ကငယ္စဥ္ကတည္းက အခ်စ္ကုိစိတ္ကူးယဥ္ၾကတာေတြလည္း ရွိတယ္။ ဒါကလည္း အခ်စ္အေၾကာင္း စဥ္စားတယ္လို႔ေတာ႔ ေရေရရာရာေျပာလို႔မရဘူး၊ ေရွ႕ကအစ္ကုိေတြ၊ အမေတြကိုၾကည္႔ၿပီး ရည္းစားထားဖို႔ စဥ္းစားၾကတယ္။ ကိုယ္နဲ႔ နည္းနည္း ရင္းႏွီးတဲ႔ေကာင္မေလးသူငယ္ခ်င္း၊ ေကာင္ေလးသူငယ္ခ်င္းေတြဆို ရင္ခုန္သလိုလို၊ ရင္တုန္သလိုလို ျဖစ္တက္ၾကတာသဘာ၀ပဲ။ ၇တန္း၊ ၈တန္းအရြယ္မွာ ဆန္႔က်င္ဘက္လိင္ ကိုစၿပီးစိတ္၀င္စားတတ္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္ကလည္း ဒီလိုပဲထင္တယ္။ အတန္းထဲမွာ ေကာင္မေလး ေခ်ာေခ်ာေတြ ေတြ႔ရင္ခင္ခ်င္တယ္၊ သူတို႔နဲ႔ တျခားေကာင္ေလးေတြ စကားေျပာေနတာေတြ႔ရင္ အားက်သလိုလို။ ဒါကလည္း အတန္းထဲမွာ ေပၚျပဴလာျဖစ္ခ်င္စိတ္ေတြ ပါမယ္ထင္တယ္။ ဒါေၾကာင္႔လည္း ဒီအရြယ္ေတြကို စိတ္ကစားတတ္တဲ႔ အရြယ္လို႔ေျပာတက္ၾကသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ႀကီးေကာင္ႀကီးမား ထိပင္ စိတ္ကစားလို႔ေကာင္းတုန္းရွိၾကေသးသည္။ အေပ်ာ္ဖတ္၀တၳဳေလးေတြ ဖတ္ရင္းထိုဇာတ္လမ္း ထဲကဇာတ္ေကာင္မ်ားအတိုင္းေတြးရင္း စိတ္ကူးယဥ္တက္ၾကေသးသည္။ မိမိခ်စ္သူက ဇာတ္လမ္းထဲကလို ကို္ယ႔္ကိုဂရုစိုက္မျပ၊ ၾကင္နာမျပရင္ပဲ ၿငိဳျငင္လို႔မဆံုး၊ ကိုယ္႔ခ်စ္သူကပင္ မခ်စ္တက္သလိုလို ေတြးေတာရင္း ဗ်ာမ်ားေနတက္ၾကျပန္သည္။

တစ္ခ်ိဳ႕မ်ားၾကေတာ႔ တိတ္တခိုးခ်စ္တက္ၾကသည္၊ သူ႔မ်က္ႏွာေလးျမင္ေနရရင္၊ သူ႔အသံေလး ၾကားေနရရင္ ေက်နပ္ၾကသည္။ သူ႔ကိုေနာက္ကြယ္က အမ်ိဳးမ်ိဳးကူညီသည္၊ သူလိုအပ္တာျဖည္႔စည္းေပးခ်င္သည္။ သူ႔ကိုအရိပ္တၾကည္႔ၾကည္႔ ၾကည္႔ေနခ်င္မိသည္။ မေတြ႔ရရင္မေနႏိုင္၊ ေတြ႔ျပန္ေတာ႔လည္း ရွက္သလိုလို ျဖစ္တက္ေသးသည္။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္႔အခ်စ္ကုိ ေဖာ္ထုတ္ျပသရန္ မ၀ံ႔မရဲျဖစ္ေနၾကျပန္သည္။ ဒီလိုအေျခအေနမ်ိဳးက မိန္းကေလးမ်ားႏွင္႔၊ မိမိတြင္ အားနည္းခ်က္ရွိသည္ဟု ထင္ၾကေသာေယာက္်ားေလး မ်ားတြင္ျဖစ္တက္သည္။ ဒါကိုပင္ ေပးဆပ္ျခင္းျဖင္႔ ခ်စ္ျခင္းတစ္မ်ိဳးဟု ဆိုႏိုင္မည္ထင္သည္။

အခ်စ္ဟာစြဲလမ္းမႈ႔တစ္ခုပဲလို႔ဆိုခ်င္တယ္။ သူ႔အသံကိုစြဲလမ္းတယ္၊ သူ႔အၿပံဳးကိုစြဲလမ္းတယ္၊ သူ႔မ်က္လံုး၊ မ်က္ခံုး၊ ဆံပင္ စသျဖင္႔စြဲလမ္းခ်င္တိုင္စြဲလမ္းၾကတယ္၊ အစြဲအလမ္းႀကီးလြန္းသြားေတာ႔ မ်က္စိေအာက္က အေပ်ာက္မခံႏိုင္ေတာ႔ျပန္ဘူး။ သ၀န္တိုတာေတြ၊ မနာလိုတာေတြျဖစ္လာျပန္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ အခ်စ္ဟာ ပူေလာင္ျခင္းဘက္ကို ေရာက္မွန္းမသိေရာက္သြားျပန္တယ္။ ဒီလိုစြဲလမ္းမႈ႔ကလည္း မတည္ၿငိမ္ႏိုင္ဘူး။ ခြင္႔လႊတ္သည္းခံမႈ႕မရွိတဲ႔အတြက္ အခ်စ္မာနေတြႀကီးလာတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံ သူတပါးကိုခ်စ္တယ္ေျပာတာက ကုိယ္႔ကိုကိုယ္ခ်စ္ေနၾကတာပဲလို႔ ဆိုႏိုင္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ျပႆနာေတြေပၚလာေတာ႔ ကြဲကုန္ၿပဲကုန္ရင္း ေနပူပူတစ္ေန႔မွာ အခ်စ္ေတြခမ္းေျခာက္သြားျပန္တယ္။ မိုးရြာတဲ႔ တစ္ေန႔ၾကေတာ႔ အခ်စ္သစ္ေတြ ေပါက္ဖြားလာၾကျပန္ေရာ။ ဒါေၾကာင္႔လည္း မိဘေဆြမ်ိဳးသားခ်င္း အၾကားခ်စ္ၾကတဲ႔ အခ်စ္ကသာေအးခ်မ္းတယ္လို႔ ဆိုခ်င္ၾကတာျဖစ္မယ္။ သူ႔တို႔မွာ စြဲလမ္းမႈ႕နဲ႔ အခ်စ္မာနေတြမွ မရွိပဲကိုး။

ဒီလိုနဲ႔ အခ်စ္ဟာ ရယူပိုင္ဆိုင္မွေကာင္းတယ္၊ ေပးဆပ္ျခင္းကသာအခ်စ္စစ္၊ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္မွ်မွ်တတ ရွိသင္႔တယ္ ဆိုၿပီး အျငင္းအခုန္ခံရျပန္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ အေကာင္းျမင္စိတ္ေလး နည္းနည္းနဲ႔ သူမ်ားဆီက ယူလို္စိတ္နည္းလို႔၊ ေပးဆပ္ျခင္းဘက္ကို မဲေပးခ်င္တယ္။ အလံျဖဴမွာ အသည္းပံုေလးတပ္ ေပးလိုက္တာကမွ ကဗ်ာဆန္လိမ္႔မယ္လို႔ ယူဆမိတယ္။

အခ်စ္ဆိုတာေကာင္းကင္ႀကီးဆို ခ်စ္ၾကသူမ်ားကတိမ္တိုက္ေတြပဲ။ တစ္ခါတရံ တိမ္တိုက္ေတြ ရန္ျဖစ္ရင္ မိုးၿခိမ္းသံေတြ လည္းၾကားရမယ္၊ တစ္ခါတစ္ရံ တိမ္တိုက္ေတြ ငိုေၾကြးၾကမယ္။ တိမ္ကင္းစင္တဲ႔ ေန႔မ်ားက်ေတာ႔ ေကာင္းကင္ႀကီးလည္း အထီးက်န္ေနမယ္။ ေကာင္းကင္ႀကီးလည္း အစဥ္တည္ရွိေနမွာျဖစ္သလို၊ ကမာၻတည္သေရြ႕ အခ်စ္ဆိုတာလည္း ရွိေနဦးမယ္။ ေကာင္းကင္ႀကီးရွိေနသ၍ တိမ္တိုက္ေတြလည္း ေပၚေပါက္လာဦးမယ္။ တိမ္တိုက္ေတြေပါင္းစည္းရင္း မိုးအျဖစ္ရြာခ်ကာ ကမာၻေျမကိုထာ၀ရ ေအးခ်မ္းေစခ်င္သည္္။ တိမ္တုိက္ေတြအၾကား ျပႆနာေတြကင္းေ၀းမွ ေကာင္းကင္ႀကီးသာယာမည္။ တိမ္တိုက္မ်ားအၾကား ငွက္ကေလးေတြ ပ်ံသန္းေနစဥ္မွာပင္၊ လူသားမ်ားလည္း အစဥ္ထာ၀ရ ခ်စ္ေနၾကဦးမည္ ျဖစ္သည္။

…ငွက္ငယ္…
ပညာရွင္ေတာ႔ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ ေရးစမ္းၾကည္႔ပါရဲ႕

ငွက္ကေလး

About ငွက္ကေလး

has written 16 post in this blog.

ကၽြန္ေတာ္သည္ ကၽြန္ေတာ္မွ်သာ၊ ကၽြန္ေတာ္႔အေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ပင္မသိ။ ကၽြန္ေတာ္၏ ဘေလာ႔မွာ www.blogpieces.blog.com ျဖစ္သည္။