ယဥ္ေက်းမႈသည္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံရာ၍ လည္းေကာင္း ၊ စကားေျဟဆိုရာ၍ လည္းေကာင္း ၊ ေနထိုင္စားေသာက္ရာ၍ လည္းေကာင္း ၊ လႈပ္ရွားသြားလာရာ၍ လည္းေကာင္း ၊

အေရးႀကီးေသာ အမူအရာတစ္ရပ္ျဖစ္ေပသည္။ အဓိကအားျဖင့္ ယဥ္ေက်းမႈသည္ ကိုယ္အမူရာ ယဥ္ေက်းမႈ ႏႈတ္အမူအရာ ယဥ္ေက်းမႈ ဟူ၍ ရွိေပသည္။ထိုယဥ္ေက်းမႈသည္ စာရိတၱေကာင္းျခင္းႏွင့္မတူေပ။

                     အခ်ိဳ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ အက်င့္စာရိတၱေကာင္းေသာ္လည္း ကိုယ္ႏွင့္ႏႈတ္၏ ယဥ္ေက်းမႈမရွိသည္ကို ေတြ႕ရတက္ေပသည္။ ထို ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးတို႔သည္ အက်ိဳးရွိသေလာက္ မရရွိႏိုင္ေခ်။ ယဥ္ေက်းမႈသည္ အတက္ပညာႏွင့္လည္း မဆိုင္ေပ။ ထို႔အတူ ေမြးရာပါ အမူအရာလည္း မဟုတ္ေခ်။သင္ၾကား ၊ ျပသ ၊ ဆိုဆုံးမမႈျဖင့္ ျပဳျပင္ရေသာ အေလ့အက်င့္ အမူအရာ ျဖစ္သည္။

                      အက်င့္စာရိတၱလည္း-ေကာင္း ၊ အတက္ပညာလည္း-တက္ ၊ ယဥ္ေက်းမႈလည္းရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးသည္ အလြန္အဖိုးတန္ေသာ လူေတာ္လူေကာင္း အမ်ိဳးေကာင္း သား/သၼီး ျဖစ္၏။ ယဥ္ေက်းမႈကို တန္ဖိုးေပး ၀ယ္၍မရေသာ္လည္း ၊ ယဥ္ေက်းမႈျဖင့္ အရာရာကို ရေအာင္စြမ္းေဆာင္ႏိုင္သည္။

                      ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈသည္ ေရွးအစဥ္အလာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာကိုအျခခံ၍ ျဖစ္တည္လာခဲ့သည့္ ဓေလ့ထုံးတမ္းစဥ္လာ အမူအရာျဖစ္သည္။ စိတ္ေကာင္းရွိျခင္း ၊ အႀကံအစည္ေကာင္းျခင္းတို႔သည္ ယဥ္ေက်းမႈ၏ မူလ အေျခခံျဖစ္သည္။ သနားၫွာတာျခင္း ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားထားရွိျခင္း ၊ တစ္ကိုယ္ေကာင္းစိတ္မေမြးျခင္း ၊ ေမတၱာေရွ႕ထား၍ ေခ်ေခ်ငံငံေျဟဆိုဆက္ဆံျခင္းတို႔သည္ မြန္ျမတ္ေသာ ယဥ္ေက်းမႈျဖစ္၏။

                     ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထုံးစံသည္ လူမ်ိဳးတိုင္း ၊ ဘာသာတိုင္း၌ရွိေသာ အမူအက်င့္ျဖစ္၏။ သို႔ေသာ….. တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး ၊ တစ္ဘာသာႏွင္ တစ္ဘာသာမတူညီေခ်။ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး အတုယူသင့္သည္မ်ားရွိသကဲ့သို႔ ေရွာင္ရွားသင့္သည္မ်ားလည္း ရွိေပသည္။ အထူးသျဖင့္ အေနာက္တိုင္း ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ အေရွ႕တိုင္း ယဥ္ေက်းမႈကား လုံးလုံးလ်ားလ်ား ကြဲျပားျခားနားလွ်က္ရွိေပသည္။

                    အေရွ႕တိုင္း ယဥ္ေက်းမႈသည္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶသာသနာ၏ အဆုံးအမကို အေျခခံေသာ ယဥ္ေက်းမႈ ျဖစ္သည္။ အေရွ႕တိုင္း ယဥ္ေက်းမႈ (အဓိက ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ) ကို စာအုပ္စာေပမ်ား ဖတ္ရႈခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ အခုလို နည္းနည္းေလးမွ်သိရွိခဲ့ရပါသည္။

 “ အတက္ပညာ

   အလိမၼာကို

   ငယ္ခါမွလွ်င္

   မသင္ေစျငား

   မိဘမ်ားကား

   သား၏ရန္သူ

   မည္ေသာဟူရွင့္ ”  ဟူ၍

ေက်းဇူးေတာ္

အရွင္ မန္လည္ဆရာေတာ္ကမဃေဒ၀လကၤာစာအုပ္တြင္ ေရးဖြဲ႕၍ ဆုံးမ အသိေပးခဲ့ပါသည္။ မိဘ မ်ားသည္ ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်း ကေလးဘ၀ကပင္ မိမိတို႔၏ သား/သၼီးမ်ားကို လိမၼာေရးျခားရွိေသာ ယဥ္းေက်းမႈရွိေသာ အမ်ိဳးေကာင္း သား/သၼီ မ်ားျဖစ္လာေစရန္ သင္ၾကားျပသ ဆိုဆုံးမ ၾကရသည္။ သို႔မွသာ အားကိုးအားထားျပဳရသည့္သား ၊ အရိပ္ခို၍ မိဘ၏ရင္ကို ေအးျမေစသည့္ သမီး ျဖစ္လာၾကေပမည္။

               “ ငယ္ငယ္ကသား ၊ ႀကီးလာေတာ့အား ”

              “ ငယ္ငယ္ကသၼီး ၊ ႀကီးလာေတာ့ထီး ” ဟူ၍ ဆိုရိုးစကားထားရွိေပ၏။

                    ထိုကဲ့သို႔  ဆုံးမသြန္သင္ျခင္းမရွိပါက………

  ဤသို႔ ျဖစ္တက္ပါ၏။

                 “ ငယ္ငယ္ကသား ၊ ႀကီးလာေတာ့က်ား ”

                “ ငယ္ငယ္ကသၼီး ၊ ႀကီးလာေတာ့မီး ” ဟူသည္ႏွင့္အညီ

                 မိမိ၏ “သား”သည္ အားမကိုးရပဲ “ က်ား ”ကဲ့သို႔ ေၾကာက္စရာ သား ျဖစ္လာမည္။

“သၼီး” သည္လည္း ထီးကဲ့သို႕ အရိပ္ခိုစရာမရရွာပဲ ၊

“မီး” ကဲ့သို႔ပူေလာင္ေစေသာသမီး ျဖစ္လာၾကေပမည္။

       ထုိ႔ေနာက္တဖန္  မန္လည္ဆရာေတာ္ႀကီး၏

             “ ေလာကဓမၼတာ

               ဤလူ႕ရြာ၌

               လိမၼာျခင္းရွိ

               အသိ ပညာ

               ဟူသည္မွာကား

               ဆရာေကာင္းထံ

               နည္းခံတိုး၀င္

               မသင္မေမး

               မေရးမသား

               မတက္ျငားဟု ” ဟူ၍ လမ္းၫႊန္ၾသ၀ါဒ ျပဳခဲ့သည့္အတိုင္း မိဘမ်ားက သား/သၼီးမ်ားအား ယဥ္ေက်းမႈကို သင္ၾကားေပးရန္ အထူးလိုအပ္ေနေပသည္။

 လူႀကီး၊လူလတ္၊လူငယ္……….ကိုကို၊မမ၊၊ညီေလး၊ညီမေလးတို႕ေရ……..

ဤအခ်က္ (၁၀)ခ်က္ကို ေသခ်ာစြာ ဖတ္မွတ္ေစခ်င္ပါတယ္။

၁။ မိခင္ဖခင္၊ ေက်းဇူးရွင္ ၊ ျမဲပင္ နိစၥခ်စ္ပါၾက။

၂။ ႏွမထိုထို ၊ ညီအစ္ကို ၊ ၾကည္ညိဳရႊင္ျပ ၊ ၾကင္နာၾက။

၃။ မယားႏွင့္လင္ ၊ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ ၊ အစဥ္ထာ၀ရ ၊ ၾကည္သာၾက။

၄။ မိတ္ေဆြရင္းခ်ာ ၊ ေပါင္းေသာအခါ ၊သစၥာဓမၼ ၊ ေစာင့္ထိန္းၾက။

၅။ ဣေျႏၵသိကၡာ ၊ ေစာင့္စည္းပါ ၊ လိုအင္ဆႏၵ ၊ နည္းပါးၾက။

၆။ အားလုံးသတၱ၀ါ ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာ ၊ ေမတၱာေရွ႕ထား ၊ သနားၾက။

၇။ အတက္ပညာ ၊ သင္ၾကားခါ ၊ က်င့္စာရိတၱ ၊ ေကာင္းပါၾက။

၈။ အမ်ားေကာင္းရာ ၊ သယ္ပိုးခါ ၊ ျမဲစြာလုံ႔လ ၊ ျပဳပါၾက။

၉။ ျပည့္သူ႔ဥပေဒ ၊ အေထြေထြ ၊ ရိုေသစြာပ လိုက္နာၾက။

၁၀။ လူမ်ိဳးတြက္တာ ၊ ႀကံဳႀကိဳက္လာ၊ ညီညာဖ်ဖ် ၊ စြန္႔စားၾက။

         ဟူ၍  ဖတ္ရႈမွတ္သားထားသမွ်ေလးကို တင္ျပလိုက္ရပါတယ္…….

              ခ်ိန္တန္ရြယ္ေရာက္

              လူလားေျမာက္၍

              ထက္ေလာက္ေသာခါ

              ေက်ာင္းေတာ္သာတြင္

              ပညာသင္ၾကား

              တပည့္မ်ားအား

              ေက်ာင္းသားတို႔၀တ္

              မခၽြတ္ေစရာ

              အျဖာျဖာကို

              သိသာေစလို

              ေပါင္းရံုးဆိုအံ့။

              ေက်ာင္းကိုေရာက္က

              ဆိုဆုံးမသည့္

              ဆရာ့စကား

              ပညတ္ထားသည့္

              ေက်ာင္းသားဥပေဒ

              လိုက္နာေလေလာ့ ……………..။

              မေသြမဆန္

              အခ်ိန္တန္လွ်င္

              မွန္မွန္ေက်ာင္းတက္

              စာအံက်က္ေလာ့

              ေပါင္းဖက္ကစား

              ေက်ာင္းတက္သားႏွင့္

              သင္ၾကားေပးရွာ

              ျမတ္ဆရာကို

              မုသားစကား

              ဖယ္ေရွာင္ရွားေလာ့………….။

              ေက်ာင္းသားအခ်င္းခ်င္း

              ရန္ဓါတ္ကင္း၍

              ေပါင္းသင္းတြဲယွဥ္

              ကစားစဥ္၀ယ္

              ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း

              စိတ္ေကာင္းေမြးလွ်က္

              လုပ္ေရးေဆာင္တာ

              ကစားရာလည္း

              ၫွာတာငဲ့ကြက္

              မ်က္မထြက္ပဲ

              ကိုယ္သက္သာေၾကာင္း

              ကိုယ္ေကာင္းမႀကံ

              ပုံစံသဖြယ္

              လြန္စင္ၾကယ္သည့္

              လူငယ္တကား

              မည္သူ႕ သား/သၼီး ဟု

              အမ်ားႏွစ္ၿခိဳက္

              ခ်ီးမြမ္းထိုက္ေအာင္

              စရိုက္ေကာင္းၾကေစသတည္း…………။ 

                ဟူ၍ က်င့္ေဆာင္…………

              လူမ်ိဳးအၫြန္႔

              တန္ခိုးကြန္႔၍

              အဓြန္႔ရွည္ေအာင္

              ျပည့္ေခါင္းေဆာင္ဟု

              ေနာက္ေနာင္ရည္စူး

              ေမာင္ရြယ္လူးသို႔

              ေရွးဦးေရွးဖ်ား

              ေက်ာင္းသားဘ၀

              ငယ္စဥ္ကလွ်င္

              က်-န-နည္းမွန္

              က်င့္ေကာင္းရန္ကို

              ဖန္ဖန္ႀကိဳးစား

              စိတ္မွာထား၍

              မုသားမဆို

              ရန္မလိုပဲ

              စာကိုမကူး

              ပ်င္းမက်ဴးႏွင့္။

              တစ္ဦးဥစၥာ

              ေတြ႕ေသာခါတြင္

              ျပန္ကာေပးၾက

             ရန္မစႏွင့္ ။

             ဆရာ့အေၾကာင္း

             မေကာင္းသတင္း

            လိမ္ဥာဏ္သြင္း၍

            အိမ္တြင္းေရာက္ေအာင္

            မပို႔ေဆာင္ႏွင့္ ။

            ထို႔ေနာင္တ၀

            မိဘသ႑ာန္

            ေမာင္ႀကံဖန္၍

            မမွန္ေရးသား

            တိုင္ၾကားသမႈ

            သင္မျပဳႏွင့္ ။

            အစုႏွင့္ေဆာင္

            အမႈေအာင္ဟု

            ေယာင္ေယာင္မွားမွား

            လူမိုက္မ်ားကို

            ေပါင္းထားသိမ္းပိုက္

            လူမိုက္အခ်ဳပ္

            သင္မလုပ္ႏွင့္ ။

            စက္ဆုတ္ဖြယ္ရာ

            အာဏာဖီဆန္

            ပုန္ကန္ေထာင္တား

            ေက်ာင္းသားဘ၀

            အားမက်ပဲ

            ေလာကဓမၼတာ

            တစ္ခါတစ္တန္

            ျပစ္ရွိျပန္လွ်င္

            မွန္မွန္မရြံ႕

            ၀ံ့၀ံ့စားစား

            ေယာက္်ားပီပီ

            စာရီမထံုး

            ႏွလုံးရႊင္ျပ

            ၀န္ခံရသည္

            စာဂ  အက်င့္ေကာင္းရန္တည္း……

ျပည္သူ႕နီတိယဥ္ေက်းမင စာအုပ္မွ မွတ္သား ေရးမွတ္ ဖတ္အပ္သည့္ စာေတြမို႕လို႕

အရင့္ေရာင္  တင္ျပေပးလိုက္ရပါတယ္……

ကေလးသူငယ္…လူငယ္လူရြယ္မ်ားယဥ္ေက်းမႈ ရွိမွသာလွ်င္……..

အရြယ္ေရာက္ႀကီးျပင္း လာသည့္အခ်ိန္တြင္

 ေနတက္ ၊ ထိုင္တက္ ၊ ေျဟတက္ ဆိုတက္ ၊ လုပ္တက္ကိုင္တက္ရွိၾကျပီး

ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕ေသာ လူရည္ခၽြန္ ၊  လူရည္မြန္မ်ားျဖစ္လာကာ

ဘာသာတရား၏ အဆု့းအမမ်ားႏွင့္ယဥ္ပါးျပီး ျဖစ္ေနၾကသျဖင့္ ဘာသာတရာကို မွန္ကန္ေလးနက္စြာ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္တက္ေသာ ၊ လိုက္နာက်င့္သံုးတက္ေသာ လူေတာ္လူေကာင္းမ်ားျဖစ္လာၾကမည္မွာ ဧကန္ျဖစ္ပါသည္။ လူငယ္ လူရြယ္မ်ား  ဘာသာတရား ၊ လူမႈေရး ၊ ယဥ္ေက်းမႈ အစဥ္ေရွးရႈလွ်က္ လူေတာ္လူေကာင္းမ်ား ျဖစ္လာၾကပါေစသတည္း ။

        ေလ့လာဖတ္မွတ္ေရးသားအပ္ပါသည္

           အားလုံးကို

    ေလးစားခင္မင္လွ်က္

        အရင့္ေရာင္

 

           

           

        

 

 

 

အရင့္ေရာင္

About အရင့္ေရာင္

အရင့္ေရာင္ အရင့္ေရာင္ has written 56 post in this blog.