ေလာကမွာ

မတူညီမႈေတြဆိုတာ အမ်ားႀကီးပါ…
- တျခားေသာ မတူညီမႈေတြကိုေတာ့.. မ်ားလြန္းလို႔ မေျပာလိုေတာ့ပါဘူး…

အထူးသျဖင့္ေျပာလိုတဲ့ မတူညီမႈက…

- တအူတံုဆင္း ညီရင္း အကို ေမာင္ႏွမသားေျမးေတြရ့ဲ မတူညီမႈ
ကိုေျပာလိုပါတယ္…

အဲဒီေမာင္ႏွမေတြမွာ တူတာေတြေတာ့ရိွပါတယ္..

- မိဘ၊ အဖိုး အဖြါး တူပါတယ္..အေမက ဗမာ၊ အေဖက ရွမ္း စသည့္လူမိ်ဳး
အသားအေရာင္၊ဘာသာ ၊ေမြးဖြါးရာေဒသ ခုႏွစ္ သကၠရာဇ္ စသည့္ မတူညီတာေတြကို မၾကည့္ဘဲ မိဘ ႏွစ္ဦးေပါင္းစပ္လို႔ ကိုယ္ကလူ ျဖစ္လာရတယ္ ဆိုတဲ့ တူညီမႈ တခုကိုယ္သာၾကည့္ရန္…

အထက္ပါ တူညီမႈေတြကိုေတာ့ ဒီေမာင္ႏွမေတြ အားလံုး
လက္ခံၾကပါတယ္..ဒီတူညီမႈေတြေၾကာင့္လည္း သူတို႔
ရန္မျဖစ္ၾကပါဘူး..မျငင္းခံုၾကပါဘူး…

မိဘေတြရဲ့ နာမည္၊ ေမြးဖြါးရာေဒသ၊ခုႏွစ္သကၠရာဇ္ တူရံုနဲ႕ အတူတူေနလို႔ရတယ္၊
စည္းလံုးတယ္လို႔ ေျပာလို႔မရေသးပါဘူး..

တကယ္ျမင္ရမွာက…မိဘက ဘ၀မွာ ဘယ္လို က်င့္ႀကံေနထိုင္ရမယ္ စသည္ျဖင့္ လမ္းညႊန္မႈေပးၿပီး…ကိုယ္ကလည္း နားလည္ၾကမယ္ဆိုရင္.. အသိတူ၊ အျမင္တူ၊ အက်င့္တူေတြျဖစ္လာၾကလို႔ အတူတူေနႏိုင္ၾကတယ္..စည္းလံုးၾကတယ္ လို႔ျမင္ၾကရမွာ…

ဒီအဆံုးအမ လမ္းညႊန္မႈ အေမြကို ပထမမိ်ဳးဆက္ျဖစ္တဲ့ မိဘေတြက အေမြ
ရႏိုင္တာမွန္ေပမဲ့ ေျမး၊ ျမစ္၊ တီ၊ တြတ္၊ ကၽြတ္ စသည္စသည္ လက္ထက္ေတြမွာ
က်ေတာ့ အဖိုးအဖြါးေတြ ေျပာခဲ့တဲ့ စကားကို ေတာင္သိခ်င္မွ သိမယ္၊
မွတ္မိခ်င္မွ မွတ္မိမယ္၊ သိတယ္ထားလိုက္ဦး သူတို႕ေျပာတာ နားလည္မႈ လဲြမွားခ်င္မွားဦးမွာ ဆိုတာ လူတိုင္း လက္ခံမယ္ထင္တယ္…

ကၽြန္ေတာ္ေတာင္မွ အဖိုးရဲ႕ မိဘ နာမည္ကို သူမ်ားေမးရင္ မသိေတာ့ဘူး..
မွတ္လို႔လည္းလြယ္၊ စဥ္းစားစရာလည္းသိပ္မလိုတဲ့ နာမည္ေတာင္မွ မသိေတာ့ဘူး
ဆိုရင္ ….

သူေျပာဆိုခဲ့တဲ့ စကားေတြ အဆံုးအမေတြဆိုတာ မွတ္မိဖို႔လြယ္ပါ့မလားေပါ့..
ဒါေတြလည္း ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစာမိတယ္…

ဒါေပမဲ့ သမိုင္းဆိုတာရိွတယ္..သမိုင္းဆိုတာ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္က
သူရဲ႕လုပ္ေဆာင္ခဲ႔တဲ့…
အေကာင္း၊အဆိုး စသည့္ အေၾကာင္းအရာ အမွန္ေတြကို ေဖၚျပတာဘဲ…ဒီအမွန္အတိုင္း
လက္ဆင့္ ကမ္းသယ္ေဆာင္ လာႏိုင္ခဲ့ရင္ ေနာက္ကလူေတြ အတြက္ ေကာင္းတာဆိုရင္ အတုယူ အားက်စရာေတြ ရေစတယ္..မေကာင္းတဲ့အရာေတြဆိုရင္လည္း ေရွာင္စရာေတြ..
သင္ခန္းစာ ယူစရာေတြ… စသည့္ တန္းဖိုးေတြ မျဖတ္ႏိုင္ပါဘူး…

ဒါေပမဲ့ အင္မတန္မွ ရွည္လွ်ားတဲ့ ရာစုႏွစ္ေတြနဲ႔ခ်ီတဲ့ သမိုင္းေတြက်ေတာ့
အဲဒီလူေျပာခဲ့တဲ့ စကားဟုတ္ မဟုတ္ဆိုတာ ယံုၾကည္လက္ခံဖို႔ ေတာ္ေတာ္ကို
စဥ္းစားရမွာျဖစ္တယ္..

ရာစုႏွစ္ ေထာင္နဲ႔ခီ်ၿပီး ေျပာတဲ့လူရဲ့ စကားေတာင္မေျပာနဲ႔ ဒီျမန္မာျပည္ရဲ့
အႏွစ္ေလးငါးဆယ္သမိုင္းကို အမွန္ေတြေရာ အမွားေတြေရာ ကေျပာင္းကျပန္ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနၾကေသးရင္ ႏွစ္ေထာင္ခီ်တဲ့ သမိုင္းကေတာ့ မေလ့လာလို႔ မစိစစ္လို႔ မျဖစ္ဘူး..

ဒီလိုဘဲ ဘ၀လမ္းညႊန္အျဖစ္ ေခါင္းေပၚမွာ ဦးထိပ္ပန္ဆင္ၿပီး ရိွခိုးလာတဲ့
မိရိုးဖလာေတြလက္ခံခဲ႔တဲ့ ..ဘုရားရဲ့ အဆံုးအမဟာလည္း ဘုရားရဲ့ စကားတကယ္
အစစ္အမွန္ ဟုတ္မဟုတ္ ဆိုတာ စဥ္းစားစရာေတြ ျဖစ္လာတယ္..

ဒါေၾကာင့္မို႔လည္း ေနာက္ပိုင္း ဂိုဏ္းအမ်ိဳးမိ်ဳးေတြျဖစ္လာတယ္
ပင္မခဲြထြက္လာတဲ့ ဂိုဏ္းႏွစ္ဂိုဏ္းကေတာ့… ေထရ၀ါဒနဲ႔ မဟာယာနေပါ့..
အဲဒီမွာ အဓိက ျငင္းခံုတာကေတာ့…ဓမၼ(ေဆာင္စရာ)မဟုတ္ဘဲ.. ၀ိနည္းစည္းကမ္း
( ေရွာင္စရာ)ေတြသာ ျဖစ္တယ္…

ေထရ၀ါဒကေတာ့… ဘုရားေဟာတဲ့ ၀ိနည္းစည္းကမ္းအတိုင္း မျပဳမျပင္ဘဲ…မေထရ္ႀကီးမ်ားကလက္ကိုင္တဲ့ ၀ါဒေပါ့….

မဟာယာန ကေတာ့… ဘုရားက ၀ိနည္း အေသးေတြကို မလိုအပ္ရင္..သံဃာေတြ
အခ်င္းခ်င္းက သေဘာတူရင္ ျပဳျပင္ႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ ဘုရားစကားကို ေထာက္ၿပီး..
သူတို႔ျပင္တယ္..သူတို႔က ျပဳျပင္တဲ့ ၀ါဒေပါ့…

သူတို႔က တဂိုဏ္းကို တဂိုဏ္းဘယ္လို ရန္ျဖစ္ၾကလဲဆိုေတာ့..

- မဟာယာနကလည္း.. ေထရ၀ါဒကို.. သူတို႔က ဘာသိလို႔လည္း..ဘုရားကိုယ္တိုင္
ျပဳျပင္ႏိုင္တယ္ လို႕ေျပာေနတာဘဲ?..

- ေထရ၀ါဒကလည္း..မဟာယာနကို..သူတို႕မ်ား ဘုရားထက္ပိုသိတာမွတ္လို႔?..
စသည္ျဖင့္ ျငင္း ခံုၾကတယ္…
မဟာယာနကို ဘုရားေလာင္း၀ါဒလို႔ ေျပာေပမဲ့ ကိုယ္ဘက္က်ေတာ့ ဆုႀကီးပန္..ေနတာ
ေတြကလည္းရိွေတာ့…ဒါလည္း ဘာထူးလို႔လဲ? စကားလံုးသာကဲြတာ အတူတူဘဲ..

ကိုယ္က သာ၀က ဆုပန္ရင္ သူတို႔က ဘုရားေလာင္း၀ါဒ ဆိုေတာ့..သူတို႔ရဲ့ေနာက္
လိုက္တပည့္ ရဟန္းျဖစ္မယ္ စသည္ျဖင့္..ဒီလိုဘဲ စကားမ်ားႀကမလား?..
သူတို႔က အတူတူေနလို႔ရတယ္လို႔တာ ေျပာေနတာ…သူတို႔ တေတြဟာ စစ္ေအး
တိုက္ပဲြေတြ ျဖစ္ေနတယ္…

တကယ္ေတာ့ ဂိုဏ္းဆိုတာ ဘုန္းႀကီးေတြနဲ႔ဘဲ ဆိုင္တယ္ လို႔ေျပာခ်င္တယ္..
ကၽြန္ေတာ္တို႕က ဂိုဏ္းကိုေလ့လာတာ မဟုတ္တဲ့ အတြက္.. ဘုန္းႀကီးဆိုတဲ့ ဂိုဏ္းအမိ်ဳးမိ်ဳးရဲ့ အ၀တ္ကိုမၾကည့္ဘဲ…. ဓမၼကိုေလ့လာရမွာ…
အခုက ဂိုဏ္းေၾကာင့္လူေတြစကားမ်ား ရန္ျဖစ္ေနၾကရတာ “ဘုန္းႀကီးအမႈ ရႊာပတ္”
ဆိုတဲ့ စကားဟာ ဒီေနရာမွာ..သိပ္မွန္သြားၿပီလို႔ ေျပာရမလိုဘဲ…

တကယ္ေတာ့ ဘုရားမေဟာတဲ့ အဗ်ာကတ တရားကို ဘယ္သူကမွ ေဖါက္ထြက္ၿပီး
မျမင္ၾကဘူး…ျမင္ျပေပးတဲ့ ဆရာေတာ္ေတြ ရိွျပန္ေတာ့လည္း ..စဥ္းစဥ္းစားစား
မလုပ္ဘဲ..သူတို႔နဲ႔ မတူရလား ဆိုၿပီး မတရားပုဒ္မေတြ တပ္ၿပီး အက်ည္းခ်?…

သူတို႔တေတြဟာ…ဘုရားလမ္းညႊန္သြားခဲ့တဲ့ ဓမၼလမ္းေၾကာင္း ဟုတ္မဟုတ္
ဆိုတာကို ေဆြးေႏြးသံုးသပ္ျခင္းမိ်ဳး သိပ္မလုပ္ၾကဘဲ…
၀ိနည္းစည္းကမ္းေပၚမွာ ျပဳျပင္ခ်င္တဲ့လူနဲ႔ မျပဳျပင္ခ်င္တဲ့လူဆိုၿပီး ျဖစ္ၾကတာ…

တကယ္ေတာ့ ဒီစည္းကမ္းေတြကို ျငင္းခံုတာက အကိ်ဳး
သိပ္မမ်ားဘူး..
တကယ္ေဆြးေႏြးသံုးသပ္ ရမွာက ဓမၼဗ်ာ ..ဒီဓမၼ လမ္းေၾကာင္း အေပၚေဆြးေႏြးၾကပါမွ
အမွန္လမ္းေၾကာင္းေပၚေရာက္မွာ..

ဥပမာ..ဘာနဲ႔တူလည္းဆိုေတာ့…ေက်ာင္းႏွစ္ေက်ာင္း ျဖစ္တဲ့ အ.ထ.က(၁) နဲ႔ အ.ထ.က(၂) ဆိုပါေတာ့..
- အ.ထ.က (၁)က ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားကို ထမီအျပာ၊အကၤ်ီအ၀ါ ၊ဘိနပ္က အနက္၊
..ေက်ာင္းတက္ခိ်န္က ၈း၀၀နာရီ..ဆုိပါေတာ့..
- အ.ထ.က (၂)က ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားကို ထမီအစိမ္း၊အကၤ်ီအျဖဴ..ဘိနပ္က အျဖဴ၊
ေက်ာင္းတက္ခိ်န္က ၈း၃၀ နာရီ ဆိုပါေတာ့…

ဒီအေပၚမွာ စည္းကမ္းမတူညီတာကို ဆရာေတြက ျငင္းခံုဖို႔ မဟုတ္ပါဘူး…

- ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ စာသင္ေက်ာင္း တေက်ာင္းဟာ ေက်ာင္းရဲ့စည္းကမ္းနဲ႔
ပတ္သက္ၿပီးတေက်ာင္းနဲ႔ တေက်ာင္း ဆရာေတြက ျငင္းခံုေနၾကဖို႕ မဟုတ္ဘဲ…

တကယ္ ေဆြးေႏြးအေျဖရွာရမွာက ဒီေက်ာင္းရဲ့ သင္ရိုးညႊန္းတမ္းမွာပါတဲ့ စာေတြဟာ
တကယ္ပညာရိွက ဆိုလိုတဲ့ စကားနက္နဲ႔ သူ
ေျပာတဲ့ စကား ဟုတ္မဟုတ္..သူ႕စကားကို သင္ေပးလိုက္လို႔ လူသားေတြ အတြက္
ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ တကယ္ရမရ(စာေတြ႔နဲ႔ လက္ေတြ႔ တစ္ထပ္တည္း က်မက်)၊ အဲဒီစာရဲ့
တန္ဖိုးရိွမႈ မရိွမႈ၊ အသံုး၀င္မႈ ရိွမရိွ ဆိုတဲ့ တန္ဖိုးကို ၾကည့္ရမွာ
ျဖစ္တယ္…

ယေန႔ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရမွာ ပညာေရးစႏွစ္ကို ေကာင္းသထက္ ေကာင္းေအာင္
လူပုဂိၢဳလ္ေတြေတာင္မွဘဲ…
တေယာက္ကို တေယာက္ အျပစ္မျမင္ၾကဘဲ.အာဃာတ တရားေတြလည္း မထားၾကဘဲ
ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ့ အကိ်ဳးကိုရည္ေမွ်ာ္ၿပီး.ေလာကလူသားေတြရဲ႕ ေကာင္းကိ်ဳးကို ဦးတည္ၿပီး ေဆြးေႏြးႏိုင္ၾကေသးတယ္ ဆိုရင္..

ဆရာတစ္ဆူတည္းက ေမြးထုတ္ေပးတဲ့ ရဟန္းသာမဏ လို႔ခံယူထားတဲ့ ဘုရားသားေတာ္ အခ်င္းခ်င္းေတြဟာ ပိုၿပီးေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးႏိုင္ရပါ့မယ္..ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးျခင္းျဖင့္ အေျဖ
ရွာၾကပါမွ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈရၾကမွာပါ…

- ဒို႕တေတြဟာ တအူတံုဆင္းညီရင္း အကိုေမာင္ႏွမေတြပါ…ေန႔စဥ္နဲ႔ အမွ် ေတြ႔ေနၾက
ျမင္ေနၾကရမည့္ လူေတြပါ..တခိ်န္တံုးက မွားခဲ့တာေတြကိုသင္ခန္းစာယူၾကၿပီး..ျမန္မာေရာ
ကမၻာပါ..လူသားေတြၿငိမ္းခ်မ္းေရး အတြက္ ေရွ႔ခရီးလမ္းမွာ အတူလွမ္းၾကပါစို႕လား?…

Ko out of...

About Ko out of...

Ko out of... has written 74 post in this blog.