စီးပြားျဖစ္ဓါတ္ပံုစရိုက္ၿပီ

ကၽြန္ေတာ္တို႔ရြာ (အေဖတို႔ရြာ)ဟာ ၿမိဳ႕နဲ႕(၈)မိုင္ေလာက္ေ၀းတယ္လို႔ေျပာခဲ့တယ္ေနာ္။ ေဖေဖဓါတ္ပံု
ပညာကို (၇)ရက္ေလာက္ သင္ၿပီး ပံုေဖာ္ေဆးေတြဘာေတြ စပ္တတ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ၆လက္မ ကင္မရာအိုးေလးတစ္လံုး ၀ယ္ပါတယ္။ အရင္းအႏွီးမရွိလို႔ ေခ်းငွားေပါင္ႏွံ၀ယ္ရတယ္လို႕ ေျပာပါတယ္။
ေနာက္ေတာ့ ကိုႀကီး ဟံတင္ တို႔က(ကၽြန္ေတာ့္ဘႀကီး ၀မ္းကြဲ) မင္းတို႔ဒီလိုလုပ္လို႔ ဘယ္ျဖစ္မလဲ…
ျပန္ေရြးၿပီး လက္၀တ္လက္စားေတြ၀တ္ထား ဆိုၿပီး ေငြထုတ္ေပးလို႔ပစၥည္းေတြ(ေမေမ့လက္၀တ္လက္စား
ေတြေပါ့ဗ်ာ) ျပန္ယူထားၿပီး ၀တ္ဆင္ေနခဲ့ရတယ္တဲ့။ သူတို႔က ညီအစ္ကို၀မ္းကြဲေတြေပမယ့္ ခ်စ္ၾကတယ္… ကူညီၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလည္း ဘႀကီးကခ်စ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဘႀကီးကို ခ်စ္ပါတယ္။
ေဖေဖက ေမေမ့ ကုိ ခိုးသြားတုန္းကလည္း သူ႕ညီအစ္ကုိ ၀မ္းကြဲေတြရွိတဲ့ရြာကိုပဲ ခိုးသြားတာတဲ့။ ထားပါေတာ့…
ကင္မရာဆိုတာက သစ္သားနဲ႕လုပ္ထားပါတယ္ ။ ေရွ႕မွာ မွန္ဘီလူးတပ္ဖို႔လုပ္ထားၿပီး ေနာက္မွာ ဖလင္ထည့္တဲ့ (ဆလိုက္လို႔ေခၚပါတယ္) ကိရိယာတပ္လို႔ရတယ္။ အလယ္မွာ အေကာ္ဒီယံက လွိဳင္းတြန္႔လုိ အလင္းလံုတဲ့ စကၠဴနဲ႕ဆက္ထားတယ္။ ဘဲလိုးလို႔ေခၚတယ္။
ကင္မရာတစ္ခုလံုးကုိ ေလးေထာင့္ျပားခ်ပ္ခ်ပ္ေလးျဖစ္ေအာင္ ေခါက္သိမ္းလို႔ရတယ္။ သံုးေခ်ာင္းေထာက္နဲ႕ ေထာက္ၿပီး ေနာက္ကေနၾကည့္ၿပီး ခ်ိန္ရတယ္ ။ focus ျဖတ္ရတယ္။
ၿပီးမွ ဆလိုက္တပ္ၿပီးရိုက္ရတယ္ေပါ့ဗ်ာ…။
exposure ေပးဖို႔က shutter တစ္ခု မွန္ဘီလူးေရွ႕မွာ ထပ္တပ္ရတယ္။
ေဖေဖက သူ႔အစ္ကိုႀကီး(ကၽြန္ေတာ့္ဘႀကီးေပါ့) တစ္ေယာက္ကို model လုပ္ခိုင္းၿပီး ဓါတ္ပံုစရိုက္ပါတယ္။ ဖလင္ေဆးၾကည့္တယ္ ပံုမေပၚပါ။
ဖလင္ေဆးသား ျဖဴျဖဴၾကည္ၾကည္ ထြက္လာပါတယ္။ ဒုတိယတစ္ခါ timing ပိုေပးၿပီး ရိုက္တယ္ ေဆးသားျဖဴေနျပန္တယ္။
အဲဒီလိုနဲ႔ ေနာက္ဆိုး long exposure ေပါ့ဗ်ာ…. ေနပူထဲမွာ ဘႀကီးကို မ်က္ေတာင္မခတ္ေစပဲ ၿငိမ္ၿငိမ္ေနခိုင္းၿပီး ရိုက္လိုက္တာ model ဘႀကီးခဗ်ာ မ်က္ရည္ေတြ ေတြေတြ
စီးက်လာတဲ့အထိ မလွဳပ္မယွက္ပဲ ဓါတ္ပံုအရိုက္ခံရသတဲ့။
“ ရိုက္ၿပီးၿပီလည္းဆိုေရာ ကိုႀကီးသက္မွန္က ေတာ္ၿပီကြာ မရိုက္ေတာ့ဘူး´´ ဆိုတဲ့စကားကုိ
ေဖေဖက ဟန္နဲ႔ပန္နဲ႕ျပန္ေျပာျပလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မၿပံဳးပဲ ၀ါးလံုးကြဲ ရယ္ခဲ့ရပါေသးတယ္….
ေနာက္ေတာ့ ကင္မရာစမ္းမယ္ဆိုရင္ ဘႀကီး(ကိုႀကီးသက္မွန္)လည္း ေ၀းရာကိုေျပးေတာ့တာပဲတဲ့။
ပံုကေတာ့ မရေသးပါ။ ေနာက္မွသိလိုက္ရတာက ဖလင္ကိုေျပာင္းျပန္ထည့္မိလို႔ဆိုပဲ။
အဲဒီတုန္းက ဖလင္ေတြက card film ေတြပါ။ roll မဟုတ္ပါဘူး ။ မွန္ေပၚမွာ ဓါတ္ေဆးသုတ္ထားတဲ့ ဖလင္လည္းရွိတယ္။ card film ဆိုတာက ခုေခတ္မွာေျပာရရင္ ဓါတ္မွန္ရိုက္တဲ့ အခါမွာသံုးတဲ့ ဖလင္မ်ိဳးပါပဲ။ ASA ေတာ့ကြာမွာပါ။ အဲဒါကို ေဆးသားဘက္နဲ႔ ေက်ာဘက္ မခြဲတတ္ေတာ့ ေက်ာသားဘက္ကို မွန္ဘီလူး ဘက္မွာထားၿပီးရိုက္ေတာ့ ဘယ္ပံုေပၚပါ့မလဲ။
ေဆးသားနဲ႕ ေက်ာသားခြဲျခားနည္းက ဖလင္ရဲ႕ အနားတစ္ဖက္ ေထာင့္စြန္းေဘးမွာ အထစ္ကေလးေတြပါပါတယ္။ အဲဒါကိုေမွာင္ခန္းထဲမွာ ကိုယ့္အမွတ္အသားနဲ႕ကိုယ္ လက္နဲ႕စမ္းၿပီး ေဆးသားဘက္ကို မွန္ဘီလူးဘက္လွည့္ေအာင္ slide ထဲမွာ ထည့္ၿပီးရိုက္ရပါတယ္။
မွန္ခ်ပ္ဖလင္ဆိုရင္ေတာ့ အမွတ္အသားမပါလို႔ ႏွုတ္ခမ္းသားေလးနဲ႕ အသာတို႔ၾကည့္ၿပီး နညး္နည္းေလး ကပ္တဲ့သေဘာေတြ႕ရင္ ေဆးသားဘက္တဲ့။ အဲဒီေဆးသားဘက္ကို မွန္ဘီလူးဘက္မွာေရာက္ေအာင္ slide ထဲထည့္ၿပီး ရိုက္လိုက္ရံုပါပဲတဲ့… ေနာက္ေတာ့ အဆင္ေျပသြားပါတယ္။
ဓါတ္ပံုဆရာကလညး္ရွား(မရွိ) ဆိုေတာ့ အလုပ္ေတာ္ေတာ္ လုပ္ရတယ္တဲ့…(၂)လေလာက္အတြင္းမွာပဲ ဘႀကီးဟံတင္ ကိုေၾကြးၿမီေတြအကုန္ျပန္ဆပ္ႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္တဲ့။
ဘႀကီးလည္း ဆံုးသြားတာ ၾကာပါၿပီ။ ေဖေဖ ေမေမတို႕လညး္ ဘႀကီးတို႕ေက်းဇူးကိုမေမ့ခဲ့ၾကပါ ။ တသသေျပာျပၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလညး္ ဘႀကီးတို႔ကိုခ်စ္ခင္ ရိုေသစြာနဲ႕ ထာ၀ရ ရွိခိုးလွ်က္ ေက်းဇူးတင္လွ်က္ရွိေၾကာငး္ပါ ခင္ဗ်ာ…….
ေနာက္တစ္ပတ္မွပဲ ေဖေဖ ေမေမတို႔ သံုးခဲ့တဲ့ ကင္မရာပံုနဲ႕ film ေတြပံုကို တင္ေပးလိုက္ပါမယ္ ။ စာရိုက္တာမကၽြမ္းက်င္ ဓါတ္ပံုတင္တာမတတ္ေတာ့ လုပ္တတ္တဲ့သားတို႔ သမီးတို႔ကိုပဲ အားကိုးရမွာမို႔ပါ…….
ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ပါေစ။

About Uncle Myo

Uncle Myo has written 4 post in this blog.