ျပီးခဲ့ေသာတစ္ပတ္ စေန၊ တနဂၤေႏြ ရုံးပိတ္ရက္က ျဖစ္ေလသည္။

က်ေနာ္ ရြာစားေက်ာ္သည္ စိတ္အားလက္အားရွိသည့္အေလ်ာက္ ရုံးဖြင့္ရက္ေတြမွာ ေသခ်ာငံု႔မၾကည့္ဘဲ ခိုင္းခ်င္သလိုခိုင္းထားသည့္ စီးေတာ္ယာဥ္ေမာ္ေတာ္ဖြတ္ခ်က္ေလး၏ ၾကံ့ခိုင္ေရးကို စစ္ေဆးၾကည့္မိသည္။

က်ေနာ့ဆိုင္ကယ္ေနာက္ဘီးမွာ ေလထိုးပါေသာ္လည္း မၾကာ ျပန္ကာ ျပားျပားသြားေနသလို ဘရိတ္ကလည္း အေတာ္နင္းမွ မိခ်င္ခ်င္ျဖစ္ေနပါသည္။ ဘီးေပါက္သလို ထိုးသမွ်ေလ အကုန္ထြက္တာလည္း မဟုတ္..။ ေသခ်ာၾကည့္ေတာ့ ဘားတိုင္က ေလထြက္ေနတာ ျဖစ္သည္။ ကၽြတ္အေဟာင္း တစ္ခုက ဘားဆံေလးနဲ႔ လဲသံုးလို႔ အိုေကႏိုင္ေသးသည္။ ဘရိတ္မမိတာကေတာ့ ဘရိတ္ရွဴး အသစ္လဲမွေကာင္းမည္ ဆံုးျဖတ္ကာ လိုတဲ့ပစၥည္းေျပးဝယ္လို႔ ကိုယ္တိုင္ ျပင္ဆင္ဖို႔ လုပ္ပါတယ္…။ ရာသီဥတုက မိုးေလးတစိုစိုေၾကာင့္ လမ္းကေလွ်ာ္တတ္တာမို႔ အႏာၱရာယ္ကင္းဖို႔လည္း ဂရုထားရေပမည္မဟုတ္ပါလား။

က်ေနာ္ တကုပ္ကုပ္နဲ႔ ဘီးျဖဳတ္၊ ဘာျဖဳတ္လုပ္ေနေတာ့ ဇနီးသည္ ရွင္ေမြးလြန္းက ခြေလးယူေပး၊ ေက်ာက္လွည့္ေလးကိုင္ေပးနဲ႔ ေဘးက ကူရွာပါသည္။ သံုးႏွစ္ေက်ာ္အရြယ္ သားေလး ဂ်ဴနီယာ ရြာစားေက်ာ္ကလည္း စိတ္၀င္တစား ၾကည့္ရႈရုံမက သူသိခ်င္တာမွန္သမွ်ေမးပါသည္။

“ေဖေဖ.. ဘာလုပ္နာလဲ”

“ဆိုင္ကယ္ ျပင္ေနတာေလ သားရဲ႕.. ျမင္ရဲ႕သားနဲ႔”… ေနာက္ဘီး ျဖဳတ္ေနတဲ့ က်ေနာ္က ေျဖလိုက္ပါသည္။

“ဆိုင္ကယ္ၾကီးက ဘာျဖစ္လို႔ ျပင္တာလဲ”

“ဘီးေပါက္ေနလို႔.. သား မူၾကိဳသြားရင္ လိုက္ပို႔လို႔ရေအာင္လို႔.. ေဖေဖက ျပင္ေနတာ”

“ေၾသာ္.. ဘီးေပါက္သြားလို႔ ေဖေဖက ျဖဳတ္ပီးေတာ့ ျပင္တာေပါ့”

“ေအး.. ေအး” ေျဖေပးလိုက္ေတာ့ ေက်နပ္သြားတဲ့ သားက အိမ္ထဲ၀င္သြားကာ သူ႔ ကစားစရာပံုးၾကီးထဲက ကားရုပ္၊ ရထားရုပ္ ဘီးပါသမွ်အရုပ္ေတြ ယူခ်လာပါသည္။

က်ေနာ္လည္း ဆိုင္ကယ္ဘီး ကၽြတ္တိုင္အတြင္းမွ ဘားဆံေလးလဲကာ ေလထိုးျပီး တံေတြးနဲ႔ ဆြတ္ၾကည့္လိုက္သည္။ ေလပူေဖါင္းေလး ထြက္မလာ။ ေလေလ်ာ့တဲ့ကိစၥေတာ့ အိုေကသြားဘီ။ ဘရိတ္ရွဴး လဲရအံုးမည္။

“မိန္းမ ေက်ာက္လွည့္ေပး”

“ဟဲ့.. သား.. ေဖၾကီး ေက်ာက္လွည့္ေတာင္းေနတာ ေပးလိုက္အံုး”

ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သားေတာ္ေမာင္က သူ႔ရဲ႕ ကား၊ ဆိုင္ကယ္၊ ရထားအရုပ္မ်ားမွ ဘီးေတြ ျဖဳတ္ကာ က်ေနာ့္ လက္နက္ကိရိယာမ်ားျဖင့္ ဟိုကေလာ္၊ ဒီကေလာ္၊ ဟိုထိုး ဒီထိုးလုပ္ေနပါသည္။

“ဟာကြာ.. သား ဘာလို႔ ကစားစရာေတြကို ဖ်က္ဆီးပစ္ေနတာလဲ”.. ရုတ္တရက္ ေလသံမာနွင့္ က်ေနာ္ ေျပာလိုက္မိသည္။

“ဟုတ္ဖူးေလ.. သားသားက.. သားသားက ဘီးေပါက္လို႔ ျပင္ေနတာ”.. မ်က္လံုးေလး ေပကလပ္ ေပကလပ္နွင့္ ျပန္ေျဖ၏။  သူ႔ အေမကေတာ့ ျပံဳးလို႔သာ ၾကည့္ေနသည္။ က်ေနာ္ စိတ္ထဲက သေဘာက်စြာျဖင့္..

“ေအးေနာ္.. အကုန္ ပ်က္စီးကုန္လို႔ကေတာ့ ေနာက္ထပ္ မဝယ္ေပးေတာ့ဘူး”.. လို႔ေတာ့ ထပ္ ဟန္႔လိုက္ပါသည္။

“ဟုတ္ကဲ့ သားသား ဘီးေပါက္လို႔ ျပင္တာ ေနာ္.. ေဖေဖ” မ်က္ႏွာ အရိပ္အကဲ ဖမ္းမိတဲ့ သားက အားတတ္သေရာျပန္ေျဖပါသည္။

“… …. …”

က်ေနာ္လည္း ဘရိတ္ရွဴးအသစ္လဲထည့္ျပီး ေနာက္ဘီးကို ဆိုင္ကယ္မွာ ျပန္တပ္သည္။ သားေတာ္ေမာင္ကလည္း က်ေနာ္လုပ္သမွ်ၾကည့္ကာ သူ႔အရုပ္ေတြနဲ႔ ရႈပ္ေနေတာ့၏။

“ေၾသာ္ ေယာက္်ားရယ္၊ ဆိုင္သြားျပင္လိုက္ရင္ သက္သက္သာသာေလး ျပီးမယ့္ဟာ” ေခၽြးေတာင္ မစို႔တဲ့ က်ေနာ့္ကို ၾကည့္ကာ ဇနီးသည္က အၾကင္နာစကားဆိုသည္။

“ဒါေလာက္ေလးမ်ားကြာ.. ခု ကိုယ္ဘာသာ ျပင္လိုက္ေတာ့ လက္ခ ၁၀၀၀၊ ၁၅၀၀ ေပးရ သက္သာတာေပါ့”

“အမေလး သူ႔ဆိုင္ကယ္ ေတာ္ၾကာ အင္ဂ်င္၀ိုင္လဲလိုက္၊ ဘီးေပါက္လို႔ဖာလိုက္နဲ႔ ဆီဖိုးနဲ႔ တစ္လတစ္လ ဘတ္ဂ်က္ထိေနတာ ဒီျပင္ခေလးက်မွ…”

“ေၾသာ္ကြယ္ ဒီဆိုင္ကယ္ေလးရွိလို႔ မင္း ဂ်န္းရွင္းဆိုလည္း ဖြတ္ခနဲ၊ ေစ်းဆိုလည္း ေလွ်ာခနဲ၊ အေမ့အိမ္ဆိုလည္း ေဟာခနဲ ေရာက္တာပဲမလား”

“ဟုတ္ပါျပီ.. ပုလင္းထဲမွာ အကပ္ပဲက်န္ေတာ့လို႔၊ ျမီးစရာ မရွိေတာ့လို႔ .. ရႊတ္ခနဲ ရႊတ္ခနဲ ထြက္တာလည္း ထည့္ေျပာပါအံုးေတာ္.. ဟြန္း”

“ဟီး.. ဟိုနားဒီနားသြားဖို႔ ကားခ၊ ကယ္ရီခ မကုန္တာလည္း ထည့္တြက္ပါအံုး မိန္းမရယ္..ေနာ္..ဟဲဟဲ”

“.. ဟြန္႔…”

သူ႔အေဖနဲ႔ သူ႔အေမ အျပန္အလွန္ေျပာဆိုေနတာကို သားငယ္က ဘာမွဝင္မေျပာ၊ တစံုတခုကို စဥ္းစားေနပံုရပါတယ္။

“မဟုတ္ဘူး ေယာက္်ားရဲ႕။ ခုလို မိုးနဲ႔ေလနဲ႔ လမ္းေတြက မေကာင္းရတဲ့ၾကားထဲ ေယာက်္ား ဆိုင္ကယ္နဲ႔ သြားလာေနတာလည္း စိတ္မခ်တာ”

“အင္း…”

“ခုဆို ကားေစ်းေတြလည္းက်ေနတာဆိုေတာ့..၊ သိန္း သံုးေလးဆယ္ေလာက္နဲ႔ ကားေကာင္းေကာင္းေလး ရနိုင္မယ္ဆို ကားဝယ္စီးမလားဟင္ ေယာက္်ား..”

“ဟုတ္တယ္ ေဖေဖ။ ကားဝယ္ပီးရင္ သားကို မူၾကိဳ ကားနဲ႔လိုက္ပို႔ ေနာ္..ေနာ္”

“အန္..။ အံမယ္ အံမယ္… သားအမိႏွစ္ေယာက္၊ အတိုင္အေဖာက္ညီလို႔။ မင္းပဲ ဆိုင္ကယ္က ဘတ္ဂ်က္ထိဆို..၊ ဆိုင္ကယ္က ႏွစ္ဘီးပဲပါေသးတာ၊ ကားမ်ား၀ယ္ရင္ ေလးဘီးစာေနာ္… ကားတစ္ခါျပင္ရရင္ ဘတ္ဂ်က္က ဘယ္ေလာက္ကုန္မယ္မွတ္လဲ”

“ေဖေဖ ေဖေဖ၊ ဘတ္ဂ်က္ ဆိုတာ ဘာၾကီးလဲဟင္..” စဥ္းစားသလိုနဲ႔ သားငယ္က သိခ်င္တာေမးလာ၏။

“ဘတ္ဂ်က္ဆိုတာ သားသားဖို႔ မုန္႔ေတြ၊ အရုပ္ေတြဝယ္ဖို႔.. ေမေမ ေစ်းသြားဖို႔.. ေဖေဖတို႔ ဆိုင္ကယ္ျပင္ဖို႔ ပိုက္ဆံေတြ အမ်ားၾကီးကုန္တဲ့ဟာကို ေျပာတာေပါ့ သားရဲ႕”

“ပိုက္ဆံေတြ အမ်ားၾကီးကုန္တာ ဘတ္ဂ်က္ေပါ့.. ဟုတ္လား ေဖေဖ”

“ဒါေပါ့..ဒါေပါ့”.. ဆိုေတာ့ သားမ်က္နွာေလး ၾကည္ျပီး ေက်နပ္သြားပါတယ္။

… … … … …

“ဘတ္ဂ်က္ဆိုလို႔.. မိန္းမေရာ သိလား ၊ ရုံးမွာ မမရဲ႕ဘတ္ဂ်က္စာရင္း အရႈံးေပၚတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ သိရွိေၾကာင္း လက္မွတ္ထိုးခဲ့ရေသးတယ္”

“ဟင္.. ဘာလဲ၊ ဘယ္က မမ လဲ”

“မမ.. ျမန္မာ့မီးရထား မမေလ။ ဝန္ထမ္းေတြကို တစ္ဝက္ေစ်းနဲ႔ လက္မွတ္ေတြ ေရာင္းေပးရလို႔ ျမန္မာ့မီးရထားရဲ႕ ဘတ္ဂ်က္စာရင္းမွာ သိန္းေပါင္းေထာင္ခ်ီ အရႈံးေပၚသတဲ့၊ ေနာက္ဆို ဝန္ထမ္းအတြက္ ရထားလက္မွတ္ကို ၇၅% နဲ႔ပဲ ေရာင္းေတာ့မွာတဲ့။ အဲဒါ သိရွိေၾကာင္း လက္မွတ္ထိုးရတယ္..”

“ျမန္မာ့ မီးရထား.. ဟင္ သူတို႔ကလည္း…လက္မွတ္ေစ်းေတြလည္း တတ္ပါရဲ႕..၊ without ဆိုျပီး ခံုမရတဲ့ လက္မွတ္ေတြေရာင္းတဲ့ ရထားမ်ား သြားစီးၾကည့္ပါအံုး..ေျခခ်စရာေတာင္မရွိဘူး..လမ္းတံတားေတြ ျပင္ရလို႔ ဆိုရေအာင္ကလည္း… …”

“ျပင္ဆင္စရာ၊ အသစ္ဝယ္စရာတို႔.. ရထားေမာင္းတဲ့ ဆီဖိုးတို႔အတြက္ ၀န္ၾကီးဌာနဘတ္ဂ်က္ခြဲတမ္း ရွိတာပဲ မဟုတ္လား၊ ဌာနေတြကလည္းကြာ ျပည္သူလူထုအတြက္ ဝန္ေဆာင္မႈေပးရမယ္ဆိုတဲ့ အေတြးကို မရွိေတာ့ပါဘူး၊ တို႔ ျပည္သူေတြဆီက အျမတ္ျပန္ရွာသလို ျဖစ္ေနပါျပီ။”

“အင္းေလ.. အဲဒီ ဘတ္ဂ်က္ေတြေရာ၊ လက္မွတ္ေရာင္းရတဲ့ေငြေတြေရာ ဒီေလာက္ပိုက္ဆံအမ်ားၾကီးဟာ ဘာလို႔မ်ား ရႈံးရပါလိမ့္ေတာ္.. အံ့ပါရဲ႕”

မမ ေခၚ ျမန္မာ့မီးရထား ဘတ္ဂ်က္စာရင္းမွာ အရႈံးေတြနဲ႔သာ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ အေၾကာင္း ရြာစားေက်ာ္တို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံ ေခါင္းစားေနေပမယ့္လို႔… …

အဲ..အဲ..ဒါေပမယ့္လို႔။ ဆိုင္ကယ္အရုပ္နဲ႔ မီးရထားအရုပ္ေလးေတြကို လက္္တစ္ဖက္ဆီမွာ ကိုင္ထားတဲ့ က်ေနာ္တို႔ သားေတာ္ေမာင္ ဝင္ေျပာလိုက္တာကေတာ့…

… … … …   …

“မီးရထားၾကီးက ဘီးေတြအမ်ားၾကီးရွိတယ္ေလ။ မီးရထားဘီးေပါက္လို႔ ဖာရေတာ့ ဘတ္ဂ်က္ေတြ အမ်ားၾကီးကုန္တာေပါ့လို႔… ေဖေဖနဲ႔ ေမေမကလည္း ဒါေလးေတာင္မသိဘူး…” တဲ့ဗ်ာ..။

… … … …   …

ကဲ.. မွတ္ကေရာ..။

က်ေနာ္တို႔မွာ ပါးစပ္ အေဟာင္းသားနဲ႔။

ေၾသာ္.. ကေလးအေတြး ေျပာပါတယ္။ :mrgreen: :D

“… … … ”

“ခၽြန္တာသိလို႔၊ လြန္တာရွိရင္… ၀န္တာသာ မိပါေတာ့…

အာဟိ.. ဒက္ဂေလာက္..ဒက္ဂေလာက္ (ခရက္ဒစ္တူ ဂီ)”

 

 

ရြာစားေက်ာ္ မင္းနႏၶာ

About ရြာစားေက်ာ္ မင္းနႏၶာ

ရြာစားေက်ာ္ မင္းနႏၶာ has written 70 post in this blog.

နတၳိေတြ အစာသြပ္ထားတဲ့ ရင္ဘတ္ထဲ ၀မ္းစာကလည္း ရွားပါးလို႔ ပစၥဳပၸန္မွာ ငူေငါင္ေငါင္ရပ္ရင္း လွမ္းေမွ်ာ္ျပီးၾကည့္ေတာ့ အနာဂတ္ဟာ မႈန္၀ါးလို႔ေနရဲ႕.. မထူးဇာတ္ခင္းကာ အတိတ္က အိပ္မက္ေတြကို ျပန္တူးၾကည့္ေတာ့ ပုပ္သင္ဥေတြပဲ ထြက္လာတယ္....