၁။
ညိဳ……ကုိ႔ကုိုိစေတြ႔ခဲ့တာကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္္ရဲ႕ ေမြးေန႔ပြဲတစ္ခုမွာပါ။ ထိုေမြးေန႔ပြဲမွာ သီခ်င္းမ်ားႏွင့္အေနာက္တုိင္းဆန္စြာ ကခုန္ေနၾကရင္း ႏွစ္ဦးသားမေမွ်ာ္လင့္ဘဲ တုိက္မိသြားခဲ့ၾကသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ညိဳႏွင့္ကုိတို႔ျပိဳင္တူ ”ေဆာရီး” ဟု ေျပာမိၾကကာ မ်က္လုံးခ်င္း ေခတၲမွ်ဆုံဆည္းသြားခဲ့ၾကသည္။ ညိဳသည္သာမန္ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ႏွင့္ အၾကည့္ခ်င္းဆုံမိလွ်င္ လ်င္ျမန္စြာ အၾကည့္လႊဲပစ္တတ္ေသာ္လညး္ ကို႔ကိုကား ဂရုတစို္က္ျပန္ၾကည့္မိခဲ့သည္မွာ ကုိကအၿခားေယာက္်ားေလးမ်ားကဲ့သုိ႔အၾကည့္ရဲရဲႏွင့္ ၾကည့္ျခင္းမဟုတ္ဘဲ တိတ္တခိုးၾကည့္တတ္ေသာမ်က္လုံးညိဳမ်ားေၾကာင့္ပင္ ၿဖစ္ေလသည္။
၂။
ကုိရဲ႕ ဇာတိက ေဆာင္းရာသီဆုိ္လွ်င္ အလြန္ခ်မ္းေအးျပီး ေႏြရာသီဆုိလွ်င္ ေအးျမတတ္ေသာ ေတာင္ေပၚေဒသတစ္ခုျဖစ္ျပီး ညိဳကရန္ကုန္သူျဖစ္ကာ အေနခ်င္းေ၀းေနၾကေသာ္လည္း အင္တာနက္ေခတ္မွာ ၾကီးျပင္းလာၾကသူမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အင္တာနက္ႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ရင္း သံေယာဇဥ္တစ္စစီသီခဲ့ၾကသည္။ ေနာက္ပုိင္းတြင္ ကုိက ရန္ကုန္သုိ႔ေျပာင္းလာျပီး အေဒၚျဖစ္သူဧ။္အလုပ္၌ေခတၲအလုပ္၀င္လုပ္ခဲ့ရင္း အခ်စ္ၾကိဳး
ေတြပုိရွည္လာခဲ့ေတာ့သည္။
၃။
ကုိႏွင့္ညိဳတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္သည္ ဘ၀တစ္သက္တာခ်စ္ခရီးလမ္းကို အတူတူေလွ်ာက္လွမ္းၾကမည္ဟုစိတ္
ကူးေတြ ယဥ္ခဲ့ၾကသည္။ ကိုက
“ခ်စ္……၊ကုိ…အသက္(၂၆)ႏွစ္ေလာက္ဆုိရင္…စင္ကာပူထြက္မယ္၊ အဲ့မွာေလးငါးႏွစ္ေလာက္အလုပ္
လုပ္ျပီးရင္..ကုိတုိ႔လက္ထပ္ၾကမယ္၊ဒါေပမဲ့…..ကုိမသြားခင္….ခ်စ္ကုိေစ့စပ္ေတာင္းရမ္းမယ္၊ ျပန္လာရင္..ခ်စ္ကုိ
တစ္ခါတည္းလက္ထပ္္မယ္…ဘယ္ႏွယ့္လဲ” ဟုအသံ၀ဲ၀ဲေလးႏွင့္ေျပာေတာ့ ညိဳက “အင္း” ဟုဆုိျပီးေခါင္းေလး
တစ္ခ်က္ညွိတ္ခဲ့သည္။
၄။
ကုိ႔အလုပ္က နာမည္ၾကီးေရွာ့ပင္းစင္တာတစ္ခုမွာဖြင့္ထားသည့္ ဂိမ္းစင္တာ တြင္ျဖစ္ျပီး မနက္မိုးလင္း
ကေနမိုးခ်ဳပ္သည္အထိ အလုပ္လုပ္ရကာ ပိတ္ရက္မရွိဘဲေန႔လည္ေန႔ခင္း (၂)နာရီမွ ညေန (၄)အထိသာ နားခြင့္ရွိသည္။ ထိုရသည့္ နားေနခ်ိန္ေလး၌သာ ညိဳႏွင့္ကုိတုိ႔ဆုံေတြ႔ၾကရသည္။ ထိုအခ်ိန္ကေလးမွာပင္ခ်စ္သူမ်ားသြား
ေလ့ရွိသည့္ပန္းျခံမ်ားသုိ႔အေျပးအလႊားသြားၾကသည္။ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေရခဲကမၻာ၌လည္း ႏွစ္ေယာက္သားအတူေပ်ာ္ခဲ့ၾကသည္။
ညိဳလသာျမိဳ႕ နယ္၌က်ဴရွင္တက္သည့္အခါကလည္း
ကုိကအျမဲလုိလုိလာၾကိဳတတ္သည္။ ျပီးလွ်င္ဆူးေလဘုရားထိလက္တြဲကာ လမ္းေလွ်ာက္ၾကျပီးမွလုိင္းကားစီးျပန္ၾကသည္။ တစ္ခါတစ္ေလညစာပါအတူစား
ေသာက္၊အခ်ိဳတည္းျပီးမွျပန္လာေသာအခါလည္းရွိသည္။
ဓါတ္ေလွကားကုိ ႏွစ္ေယာက္အတူစီးသည့္အခါ၊ လူမ်ားမပါလာသည့္ အခါမ်ိဳး၌လညး္ ကုိကညိဳ႕ ထက္ေခါင္းတစ္လုံးသာသာေလာက္အရပ္ျမင့္ေသာေၾကာင့္ညိဳက ေျခဖ်ားေထာက္ရျပီးကုိရဲ႕ ပါးေဖာင္းေဖာင္းေလးကို ဖ်က္ခနဲမသိမသာနမ္းတတ္သည္။ ေနာက္ပိုင္း၌ ညိဳက ထုိသုိ႔အျပဳအမူလုပ္တတ္သည္ကို ကုိကသိေလေတာ့ညိဳနမ္းမည္ျပဳတုိင္းခ်က္ခ်င္းေခါင္းငုံ႔လာျပီး ညိဳ႕ ပါးကိုရႊတ္ခနဲဦးစြာ အရင္နမ္းေလေတာ့သည္။ ျပီးေတာ့ “နမ္္းရင္ဒီလုိနမ္းရတယ္ကြ” ဟုဆုိျပီး ညိဳ႕ ကိုရင္ခြင္ထဲျမဳပ္ေနေအာင္ဆြဲသြင္းရင္းရယ္သံဟဟႏွင့္စေတာ့သည္။

တစ္ခါတစ္ရံ ကံၾကမၼာသည္
သေဘာေကာင္းသူပမာၾကည္ျဖဴစြာဆက္ဆံတတ္ေသာ္ျငားလညး္ တစ္ခါ
တစ္ရံရက္စက္တတ္သူပီပီပ်က္ရယ္ျပဳတတ္သည္ကုိ ညိဳႏွင့္ကုိတုိ႔သတိမထားမိခဲ့ၾကပါ။
၅။
တစ္ေန႔တြင္ ညိဳသည္ ကို႔ဆီက ဖုန္းမက္ေဆ့တစ္ခုလက္ခံရရွိခဲ့သည္။
“ကို႔ကိုေမ့လုိက္ပါေတာ့….၊ကုိ႔ထက္သာတဲ့လူကိုသာရွာလုိက္ပါေတာ့….၊ကို…ခ်စ္ကြယ္ရာမွာ..မိန္းမတစ္ေယာက္နဲ႔ေဖာက္ျပန္ခဲ့တယ္။အစကစိတ္ကုိတအားထိန္းထားေသးတယ္၊ဒါေပမဲ့ေနာက္က်ေတာ့သူကနညး္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ကုိ႔ဆီ၀င္လာတယ္၊ ဒါနဲ႔ပဲစိတ္မထိန္းႏိုင္ပဲပါသြားခဲ့တယ္၊ ဒါေၾကာင့္ကိုတုိ႔..လမ္းခြဲလုိက္ၾကရေအာင္။ကုိ႔စိတ္ကုိထပ္ျပီးမလိမ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ကို…ခ်စ္ကိုအမွန္ပဲမခ်စ္ေတာ့ဘူး။ အစကေတာ့အရမ္းခ်စ္ခဲ့တာအမွန္ပဲ။
ဒါေပမဲ့တကယ္တမ္းလက္တြဲၾကည့္လုိက္ေတာ့စိတ္ထားေတြသိပ္မတူဘူး။ ခ်စ္ထက္ကုိ႔ကုိ..အမ်ားၾကီးခ်စ္တဲ့သူကုိ..ကုိခ်စ္မိသြားျပီ။ ေမ့လုိက္ပါေတာ့”
ညိဳ..သည္ကိစၥကုိလုံးလုံးမယုံၾကည္ေသာေၾကာင့္ကို႔ကုိခ်က္ခ်င္းဖုန္းေခၚလုိက္သည။္ ကုိကထိုနည္း၄ငး္ေကာငး္သာ ေျပာျပခဲ့သည္။ ႏွစ္ဦးသားေနာက္ဆုံးအၾကိမ္ေတြ႔ခဲ့သည့္ ဗိုလ္တေထာင္ကမ္းနား၌လည္း ကုိကထိုစကားေတြကိုသာ ထပ္တလဲလဲဆုိခဲ့ျပန္သည္။
ညိဳသည္ကုိ႔စကားကုိ စိတ္တည္ျငိမ္ေအာင္ထားျပီးနားေထာင္ေနရေသာ္လညး္ တျဖည္းျဖည္းမ်က္လုံးထဲမွမ်က္ရည္တုိ႔ကမခိုင္။ လႈိင္းေရတုိ႔ကလည္း အျငိမ္မေန၊၀ုန္းခနဲႏွင့္ ညိဳတုိ႔မတ္တပ္ရပ္ေနသည့္ ဆိပ္ခံေဘာကုိလာရိုက္ေနသည္။ ေလေပြတစ္ခ်က္က ညိဳ႕ ဆံႏြယ္ေတြ ပါးျပင္မွျဖတ္ျပီးပြတ္တုိက္သြားေသာအခါညိဳကပါးျပင္ေပၚမွာစီးက်ေနသည့္ မ်က္ရည္မ်ားႏွင့္ အတင္းကာေရာသုတ္ခ်ပစ္လုိက္သည္။
“ကုိ႔…ကုိသစၥာမရွိတဲ့လူတစ္ေယာက္လုိ႔ေအာ္ဆဲလုိက္ပါခ်စ္ရာ…၊ကုိခံႏိုင္ပါတယ္။ ကိုကအမွားလုပ္ထားတဲ့လူတစ္ေယာက္ဆုိေတာ့…ခြင့္လႊတ္ဖုိ႔လည္း..မေမွ်ာ္လင့္ပါဘူး” ဟုေျပာျပီး ညိဳ႕ လက္ႏွစ္ဖက္ကုိအတင္းဆြဲကာ သူ႔ပါးႏွစ္ဖက္ကုိရိုက္ခိုင္းေစခဲ့သည္။ ညိဳကအတင္းျပန္ရုန္းျပီးထုိေနရာမွာပင္ငုတ္တုတ္ထုိင္ခ်လုိက္သည္။ထုိ႔ေနာက္ညိဳႏွင့္ကုိတုိ႔မည္သည့္စကားတစ္ခြန္းမွ မဆုိဘဲတစ္ဖက္ကမ္းဒလဘက္ကုိ စုန္ခ်ည္၊ဆန္ခ်ည္
ကူးသြားေနသည့္ ေမာ္ေတာ္ဘုတ္မ်ား၊အစာကုိအငမ္းမရေတာင္းေနသည့္စင္ေရာ္ငွက္ကေလးမ်ား၊လႈိင္းေရႏွင့္အတူစီးေမ်ာလုိက္ပါသြားေနသည့္ေဖာ့သဖြယ္စင္ေရာ္ငွက္အခ်ိဳ႕ ေလးမ်ားကုိသာလုိက္ေငးေနခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္မွာအခ်ိန္ေပါင္းမ်ားစြာ ေရငုပ္ျပီးေရေအာက္ထဲကျပန္တက္လာခဲ့ရသူတစ္ေယာက္လုိ အဆမတန္ေမာဟုိက္ကာ ကုိ႔ရင္ဘတ္ထဲမွာအူလႈိက္သည္းလိႈက္အားရပါးရေအာ္ဟစ္ငုိပစ္လုိက္ခ်င္သည့္ ျပိဳလုလုစိတ္ကုိ အတတ္ႏိုင္ဆုံးခ်ဳပ္တီးထားရင္း ေလတျဖဴးျဖဴးတုိက္ေနသည့္ ဗုိလ္တေထာင္ကမ္းနားမွာသာ ထုိင္ကာေရျပင္ကလႈိင္းဂယက္မ်ားကုိုျငိမ္သက္စြာညိဳၾကည့္ေနမိခဲ့သည္။
၆။
ကုိႏွင့္ခြဲခြာဖုိ႔ကို ညိဳတစ္စကၠန္႔မွ်ပင္ မေတြးမိခဲ့ပါ။ ေတြးပင္မေတြး၀ံ့ခဲ့ပါ။ သုိ႔ေသာ္ကိုက ညိဳ႕ ကုိငဲ့ညာမႈတစ္စက္ကေလးမွမရွိဘဲညိဳႏွင့္အေ၀းၾကီးကုိထြက္သြားခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္း “မင္းကုိမေတြ႔ခ်င္ေတာ့ဘူး” ဟုကုိ႔ဆီက မာထန္သည့္စကားမ်ားသာၾကားခဲ့ရသည္။ ကို ထိုကဲ့သုိ႔တစ္ျခားတစ္ေယာက္ေတြ႔သြားေသာ္လညး္ ညိဳကုိ႔ကုိ သိပ္ခ်စ္ေသာေၾကာင့္ ခြင့္လႊတ္ေပးခဲ့သည္။ လက္ခံေပးခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ကို႔ဆီက ရက္ရက္စက္စက္စကားမ်ားသာ
ျပန္ရခဲ့သည္။ ”ဘ၀သစ္ကုိျပန္စၾကမယ္” ဟုညိဳ႕
ဘက္ကအမွားမရွိဘဲအနစ္နာခံျပီးေျပာခဲ့ေသာ္ျငားလည္း ဘ၀ကပါလာသည့္ကံအေၾကြးအတိုင္းဥေပကၡာျပဳသြားခဲ့သည္။ အရင္က ဖုန္း Missed call ေပးတုိင္းျပာျပာသလဲလဲျပန္ဆက္တတ္သည့္ကုိက ေနာက္ပိုင္းတြင္ Block ပင္ခ်တတ္ေနျပီျဖစ္သည္။
ညိဳဆြဲခဲ့သည့္ၾကိဳးကတင္းလို႔ျပတ္သြားခဲ့သည္ဆုိလွ်င္ ျပန္ေတာင္းပန္မည္ျဖစ္ျပီး ညိဳကမခ်ည္တတ္သူမို႔ညိဳက်စ္ခဲ့သည့္ ၾကိဳးမခိုင္ခဲ့လုိ႔လားဟုျပန္ေမးခြင့္ပင္မရခဲ့ေတာ့ပါ။ ကိုစိုင္းစုိင္းက ”အခ်စ္ဆုိတာကံနိမ့္တဲ့သူမွ ၾကံဳရတာပါ” တဲ့။ မွန္ပါလိမ့္မည္။ ညိဳကံနိမ့္ခဲ့လုိ႔သာ အခ်စ္ႏွင့္ လာၾကံဳခဲ့ျခင္းဟုသာေျဖသိမ့္လို္က္ရေတာ့သည္။
ဘ၀သည္တုိတုိေလးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ညိဳ႕
ဘ၀ထဲကထြက္သြားခ်င္တဲ့လူျဖစ္သည့္ကို႔ကို လြတ္လပ္ခြင့္ေပးလုိက္ေတာ့မည္။ ညိဳႏွင့္မသက္ဆုိ္င္ေတာ့သည့္အရာေတြကို စြန္႔လႊတ္ရန္ၾကိဳးစားမည္ျဖစ္ျပီး ညိဳ႕ ကုိတန္ဖုိး
ထားသည့္ လူေတြႏွင့္သာေပ်ာ္ရႊင္စြာေနသြားေတာ့မည္ဟု ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကိုရဲရဲခ်ခဲ့သည္။
၇။

အထပ္ေပါင္း (၂၀)ျမင့္ေသာ ႏုိင္ငံတကာအဆင့္ျမင့္ဟုိတယ္ၾကီးရဲ႕ ကား၀င္းထဲမွာ Mark X ကားတစ္
စီးကုိညိဳခလုတ္ေလးႏွိပ္ျပီးပိတ္လိုက္သည္။ ျပီးေတာ့ ေဘးဘယ္ဘီကုိမၾကည့္ဘဲ ႏွစ္လက္မျမင့္ေသာေဒါက္အနက္ေလးကိုစီးျပီးကိုယ့္ကုိယ္ကုိ ယုံၾကည္ခ်က္အျပည့္နဲ႕ ဟုိတယ္ကိုေလွ်ာက္လာလိုက္သည္။
ကုိထားခဲ့တဲ့မိန္းမတစ္ေယာက္ဟာ လမ္းေဟာင္းမွာတင္က်န္ရစ္မေနခဲ့ပဲ အခုဆုိအားလုံးကေလးစားရေလာက္တဲ့နာမည္ၾကီးဟုိတယ္တစ္ခုရဲ႕ မန္ေနဂ်ာျဖစ္ေနတာကုိ႔ကိုသိေစခ်င္တယ္။ ခံစားခဲ့ရတဲ့ေ၀ဒနာေတြကုိ
အားအင္အျဖစ္ေျပာင္းသုံးျပီးတစ္ခ်ိန္ခ်ိ္န္မွာ ေတြ႔ႏိုးႏိုးနဲ႕ ျပန္လည္ေခ်ပႏုိင္ဖို႔လက္သည္းေတြကုိ ၀ွက္ထားဆဲပါ။တကယ္ေတာ့ျပန္လည္ေခ်ပဖုိ႔ဆုိတာထက္ အလြမ္းေတြ၊ေ၀ဒနာေတြနဲ႔ အခုခ်ိန္အထိျပည့္ႏွက္ေနဆဲပါကိုရာ။အစုိးရ၀န္ထမ္းသိပ္ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တဲ့ညိဳက ယခုအခ်ိန္မွာဆႏၵနဲ႔ဘ၀ထပ္တူမက်ဘဲ ကုိ႔ကိုကလဲ့စားေခ်ဖုိ႔ တစ္ခု
အတြက္နဲ႔ တစ္ခါမွအိမ္မက္မမက္ခဲ့ဖူးတဲ့၊ ကိုသိပ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဟုိတယ္မန္ေနဂ်ာမ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနခဲ့ျပီ။
အေတြးေတြကို လက္စသတ္လိုက္ေတာ့ ညိဳက
ကုိယ့္အခန္းထဲသုိ႔ပင္ေရာက္ေနျပီျဖစ္သည္။ ကြန္ပ်ဴတာဖြင့္ရင္းတစ္ေန႔တာလုပ္ရမည့္ စာရင္းဇယားကုိၾကည့္လုိက္သည္။ ထိုအခ်ိန္္မွာပင္ အျပင္ဘက္က တံခါး
ေခါက္သံကုိ ၾကားလုိက္ရသည္။ ျပႆသာနာတစ္ခုတက္ေနျပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အေျပးအလႊားသြားလုိက္သည္။
အခန္း(၁၂၁၀)က ဧည့္သည္တစ္ေယာက္ကြန္ပလိန္း တက္ေနတာဟုညိဳ႕ ကို အစားအေသာက္မန္ေနဂ်ာကေျပာသည္။ ညိဳလည္း တံခါးေခါက္ျပီး
၀င္သြားလုိက္ေတာ့ဆုိဖာဆက္တီခုံေပၚမွာတည့္တည့္မထိုင္ဘဲေဘးဘက္ကုိတစ္ျခမ္းေစာင္းျပီးထုိင္ေနသည့္ဗုိက္ရႊဲရႊဲ၀ဖုိင့္ဖုိင့္တရုတ္ၾကီးကိုျမင္လုိက္သည္။ သူ႔ေဘးတြင္ထုိင္ေနသည့္ လူဆီကရုတ္တရက္ “ညိဳ” ဟုတုိးတုိးညင္ညင္ေလးေရရြတ္သံကုိၾကားလုိ္က္ရသည္။
ထုိလူက ညိဳ႕ ကုိေသေသခ်ာခ်ာစူးစူးစိုက္စိုက္ၾကည့္ေနပုံကရင္းႏွီးေနသည့္ပုံမ်ိဳး။ ညိဳကခ်က္ခ်င္းေတာ့ဘယ္သူဘယ္၀ါမွန္းမသိေပမဲ့ လက္ယာဘက္ႏႈတ္ခမ္းေဘးနားက မွဲ႔ကို ျမင္သြားေတာ့မွ…….။

…………………………..

“ကုိ႔မွဲ႔က..အေမႊးေလးေတြထြက္တယ္ေနာ္..၊ႏႈတ္လုိ္က္ခ်င္တယ္ကို”
“ႏႈတ္ခ်င္ႏႈတ္လုိက္ေလ၊ခ်စ္သေဘာပါ…၊ကုိက..ခ်စ္ကုိခ်စ္တာပဲဟာ..”
“ဟီး…ဒါေၾကာင့္ကုိ႔ကိုခ်စ္ေနရတာ…၊ဘာမဆုိခ်စ္သေဘာခ်ည္းပဲေနာ္…၊ဒါဆုိ..ငါေစရင္…သူေသဆုိ
ေသမွာလား…ဟဲဟဲ”
“ေသမွာေပါ့..၊ေသရင္ေတာင္ခ်စ္ရင္ခြင္ထဲမွာပဲ…ေသခ်င္တယ္၊
ကုိေသတဲ့အထိခ်စ္အနားမွာပဲေနမွာ…ယုံေနာ္” ဟု ဆုိရင္း ညိဳ႕ နဖူးျပင္ေလးကုိ နမ္းလိုက္သည္။
……………………………
ညိဳခ်က္ခ်င္းဆုိသလုိမ်က္လုံးအစုံကုိ ေဘးဘက္သုိ႔တအားလွည့္ပစ္လုိက္ျပီး ကြန္ပလိန္းတက္ရသည့္အေၾကာင္းကုိထိုတရုတ္ၾကီးအားစေမးပါေတာ့သည္။ တရုတ္ၾကီးလညး္ေျပလည္မႈရသြားေတာ့မွညိဳလည္းလွည့္ထြက္လာခဲ့သည္။
ညိဳအခန္းထဲသုိ႔ျပန္၀င္ရန္ စိတ္မပါေတာ့ေသာေၾကာင့္စိတ္သက္သာမႈရရန္ သြားေလ့ရွိသည့္ေလသာေဆာင္ရွိေသာဟုိတယ္အျမင့္ဆုံးသုိ႔တက္သြားလုိက္သည္။ မ်က္လုံးကိုပိတ္၊ေခါင္းကုိေမာ့ျပီး ေလႏုေအးေလးမ်ားကိုရႈရိႈက္ခံစားေနရင္း ေနာက္ဘက္မွာေျခေထာက္အစုံလွမ္းေလွ်ာက္သံကုိသတိထားမိလုိက္သည္။ ေနာက္လွည့္ၾကည့္လုိက္ေတာခုနအခန္းထဲကတရုတ္ၾကီးေဘးနားမွာထုိင္ေနတဲ့သူ။ ညိဳတုိ႔စကၠန္႔မွ်အၾကည့္ခ်င္းဆုံသြားခဲ့ၾကသည္။

………………………..
“ကို…..ခ်စ္တုိ႔မ်က္လုံးခ်င္းၾကည့္တုိ္င္းကစားၾကမယ္၊
ကုိရႈံးရင္..ခ်စ္ကို..ၾကက္ကင္၀ယ္ေကၽြးရမယ္၊ခ်စ္ရႈးံရင္…ကုိ႔ကို…5D လုိက္ျပမယ္..အုိေက……?.”
ထုိသုိ႔ေျပာလွ်င္လည္းကုိကမည္သည့္စကားတစ္ခြန္းမွမဆုိဘဲျပံဳးျပီးညိဳေျပာသမွ်လုိက္လုပ္ေပးတတ္သည္။ တစ္္ခါတစ္ေလ ကုိ႔ဆီကညိဳအၾကံဥာဏ္မ်ားၾကားခ်င္ေနမိခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ကုိကမေပးတတ္ဘဲ“ခ်စ္သေဘာ”ဟုသာဆုိတတ္သည္။ကုိကေအးေဆးတည္ျငိမ္တာေတာ့ဟုတ္ပါရဲ႕ ။ျမဳံစိေအးစက္နဲ႔ရင္ထဲမွာသိမ္းထားတတ္တဲ့လူမ်ိဳး။သူလုိလူမ်ိဴးကစိတ္ျပတ္ျပီဆုိလညး္ တစ္ခါတည္းအျပတ္ပဲေလ။ ဟုတ္ပါသည္။ တကယ္ကုိအျပတ္ပဲျပတ္ခဲ့တာျဖစ္
သည္။ကိုက “ျပတ္ျပီဆုိရင္ျပန္ေတြ႔ဖုိ႔မေျပာနဲ႔၊အသံေတာင္မၾကားခ်င္ဘူး”ဟုဆုိခဲ့သည္။

အဲ့ေန႔ကဆုိညိဳ…..ကုိ႔အလုပ္ရွိရာသုိ႔သြားျပီး ႏုိင္ငံျခားကုိအျပီးပုိင္ထြက္သြားၾကရန္လာေခၚေသာ္လညး္ကုိကထုိကဲ့သုိ႔ရက္စက္သည့္စကားမ်ားေျပာျပီးထားသြားခဲ့သည္။ ညိဳတစ္ေယာက္တည္း ညအေမွာင္မွာဘယ္ဆီဘယ္၀ယ္သြားရမည္မသိ။ ေတြ႔ရာတကၠစီတစ္စီးဌားျပီး ျပန္လာခဲဲ့သည္။ ညိဳသည္ ညဥ့္နက္အေမွာင္ေၾကာင့္မဟုတ္ဘဲ အထားခံခဲ့ရသူတစ္ေယာက္ရဲ႕ လပ္ဟာမႈမ်ိဳးနဲ႔အားေတြငယ္ခဲ့လုိက္ရတာ။ ကားေပၚမွာလည္း
မ်က္ရည္ေတြအသံတိတ္က်ေနခဲ့တာပါ ကုိရယ္။

…………………………………
“ကုိေလ….” သူစကားစဖ႔ုိလုပ္သည္။
“မေျပာနဲ႕ ” ထပ္ျပီးေအာ္ေျပာခ်င္ေသာ္လညး္ အသံတုိ႔ဆြံ႔ေနသည္။
“ခ်စ္အရမ္းခံစားခဲ့ရမယ္ဆုိတာ..နားလည္ပါတယ္…၊ကုိလည္းမတတ္သာလုိ႔ေျပာခဲ့ရတာပါ၊ခုထိခ်စ္ကုိ..ခ်စ္ေန…..”
“ေတာ္ပါေတာ့……………..”
ပစ္ခ်ထားခဲ့တုန္းကေတာ့ ထားခဲ့ရက္ျပီးမွအခုလိုစကားေတြနဲ႔ညိဳ႕ ကုိခ်က္ခ်င္းအနာေဖးျပန္တက္ေစယ္လုိ႔ မ်ားထင္ေနသလားကို။
စူးရွေတာက္ပတဲ့မ်က္၀န္းတစ္စုံက လူတစ္ေယာက္ကိုသတ္ပစ္ခ်င္ေလာက္သည့္ ပုံစံမ်ိဳးျဖင့္ေပေတေတေလးညိဳၾကည့္ေပးလုိက္ရင္း လွည့္ထြက္လာသည္။
ဆုံးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုခ်ျပီးရင္ ဘယ္ေတာ့မွျပင္ရိုးထုံးစံမရွိတဲ့ညိဳ႕
ရဲ႕ ျပတ္သားတဲ့စိတ္ဓါတ္ကိုျပန္ခ်စ္ခ်င္တဲ့ႏွလုံးသားကဘယ္ေတာ့မွအႏိုင္ယူႏိုင္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူးကို။ ဒါပဲကုိရဲ႕ ။ ကုိကအဲသေလာက္လြယ္လြယ္ထားပစ္ခဲ့ရက္တဲ့သူ။ ညိဳကလညး္ဘာမွမျဖစ္သလိုဟန္ေဆာင္ေကာင္းစြာတစ္စစီနွလုံးသားေတြကိုလူမသိေအာင္သို
၀ွက္ရင္းအျပဳံးတုေတြတပ္ဆင္ႏုိင္စြမ္းရွိတဲ့မိန္းမရယ္ေလ။
ပန္းတစ္ပြင့္ကုိႏြမ္းလုိ႔ပစ္ဖူးခ်င္ပစ္ဖူးၾကမယ္။
လူတစ္ေယာက္ကုိလြမ္းဖုိ႔ဘယ္သူကခ်စ္ဖူးမွာလဲ။ပစ္ခဲ့တဲ့ပန္းကုိဘယ္သူမွသတိမရႏုိင္ေတာ့ေပမဲ့့ျဖစ္ခဲ့တဲ့အလြမ္းေၾကာင့္ရင္မွာမထိရွတဲ့သူဘယ္သူရွိမလဲ။ ေမွးမွိန္ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ရင္ေတာင္မွအမွတ္တရေလးေတာ့ ရင္မွာက်န္ရစ္ေနမွာပါ။

သွ်ားသက္မာန္
(၀၉.၀၁.၁၅)

About သွ်ားသက္မာန္

Shar Thet Man has written 112 post in this Website..