IMG_20150415_024406

ဒီေန႔က်ေနာ္ GTI တက္တုန္းကခင္မင္ခဲ့ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ျပန္ဆံုခဲ့ရတယ္…. ဆံုခဲ့ရတယ္ဆိုတာက သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ က်ေနာ့္ဆီကို လာခဲ့ၾကလို႔ပါပဲ …. က်ေနာ္က အိမ္ကေန ဘယ္မွ မသြားျဖစ္ မခြာျဖစ္ခဲ့တာ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာခဲ့ၿပီ မဟုတ္လား … မဆံုျဖစ္တာၾကာေနၿပီျဖစ္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ဆံုရေတာ့ ဝမ္းသာရတာေပါ့ ေပ်ာ္ရႊင္ရတာေပါ့ … သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေက်ာင္းတက္တုန္းက အမွတ္တရေလးေတြကို ျပန္ၿပီး အမွတ္ရမိ လြမ္းမိပါရဲ …. ပထမတစ္ေယာက္ကေတာ့ GTI ညေက်ာင္းတက္ကတည္းက ခင္မင္ခဲ့ရၿပီး GTI ေန႔ေက်ာင္းေျပာင္းတက္ၾကရေတာ့ ေမဂ်ာကြဲသြားေပမယ့္ အခင္မပ်က္ အတြဲမပ်က္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ဒီေကာင္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ့္အတြက္ အမွတ္တရေတြကမ်ားသား…… ဒီေကာင္လို႔ သံုးလိုက္တဲ့အတြက္ အမွတ္ရစရာ တစ္ခုတိုးလာျပန္ပါေရာ….. က်ေနာ္မံုရြာမွာ အေဝးသင္စာေမးပြဲေျဖဖို႔ အနီးကပ္သင္တန္းတက္ရင္း ခင္ခဲ့ရတဲ့ ျမင္းမူၿမိဳ႕က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အေၾကာင္းပါ။ အဲ့ဒီျမင္းမူသားသူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ေကာင္မေလးက မံုရြာၿမိဳ႕နားက နဂါးတြင္းရြာသူ…. က်ေနာ္နဲ႔လည္း ခင္ပါတယ္…. စာေမးပြဲေတြေျဖၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ နဂါးတြင္းရြာကို အလည္လိုက္သြားၾကတဲ့ဆီက စတာေပါ့။ နဂါးတြင္းရြာသူရဲ႕ အေဖက စကားေျပာရင္ သူ႕ကိုယ္သူ “ဒီေကာင္ … ဒီေကာင္က” ဆိုတဲ့ နာမ္စားကို သံုးၿပီးေျပာတာ…. က်ေနာ္ကေတာ့ သူေျပာေနတဲ့ စကားေတြကို နားေထာင္ၿပီး သူ႕ကိုယ္သူ “ဒီေကာင္ … ဒီေကာင္က” ဆိုတဲ့ နာမ္စားသံုးတာကို သတိထားမိၿပီး သူေျပာသမွ်ကို တိတ္တိတ္ေလးနားေထာင္ေနတယ္။ စကားေျပာကလည္းေကာင္းတာမို႔ နားေထာင္ေနမိတာပါ။ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းက သူ႔ေယာကၡမေလာင္းႀကီး ” ဒီေကာင္ … ဒီေကာင္က” နာမ္စားကို သံုးၿပီးေျပာေနတာကို သေဘာမေပါက္ေတာ့ …. စကားေျပာရင္း “ဦးေလး ဒီေကာင္ ဆိုတာ ဘယ္သူ႔ကိုေျပာတာလဲ”လို႔ ေမးလို႔ ရီၾကရေသးတယ္။ အခု က်ေနာ္သံုးတဲ့ ဒီေကာင္ဆိုတဲ့ နာမ္စားက က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္း ဆိုတဲ့ေကာင္ကို ေျပာတာပါ။ က်ေနာ္ျမစ္ႀကီးနား စေရာက္ၿပီး ပထမဆံုးခင္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ခံ သူငယ္ခ်င္းက သံုးေယာက္ပါ။ စိတ္ထားေကာင္းၾကသလို ခင္မင္စရာလည္း အလြန္ေကာင္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြပါ။ က်ေနာ္ GTI ညေက်ာင္းတက္ေတာ့ ရတဲ့ေမဂ်ာက Electrical Power (EP) ပါ။ သူတို႔သံုးေယာက္ထဲက ႏွစ္ေယာက္ကလည္း EP ေတြပါပဲ။ က်န္တစ္ေယာက္ကေတာ့ Civil ေမဂ်ာက…. သူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္ထဲမွာမွ က်ေနာ္ေျပာေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ အေဖက ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕မွာ အိမ္တြင္းလွ်ပ္စစ္မီးဆင္တဲ့ အလုပ္ကို လုပ္ေနတာမို႔ တစ္ေန႔လံုးအားေနတဲ့ က်ေနာ္သူငယ္ခ်င္းနဲ႔အတူ လိုက္ၿပီး အလုပ္လုပ္ျဖစ္တယ္။ အလုပ္လုပ္ေတာ့ သူ႕အေဖနဲ႔ပါခင္ၿပီး … သူတို႔အိမ္ဟာ က်ေနာ့္အတြက္ စားအိမ္ေသာက္အိမ္ျဖစ္လာတာေပါ့။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ကတည္း ဒီေကာင္မွာ ေကာင္မေလးရွိေနၿပီ။ သူ႕ေကာင္မေလးကလည္း ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ေပၚရပ္ကြက္ထဲက …. က်ေနာ္တို႔ ညပိုင္း သင္တန္းဆင္းတဲ့အခ်ိန္က ည ၈ နာရီ …. သင္တန္းဆင္းၿပီဆိုတာနဲ႔ သူနဲ႔ က်ေနာ္က သူ႔ေကာင္မေလး ေနတဲ့ရပ္ကြက္ထဲကို စက္ဘီးေလးနဲ႔ သြားၾကတာေပါ့။ တစ္ညေတာ့ သူ႔ေကာင္မေလးအိမ္ေရွ႕က စက္ဘီးျဖတ္အနင္း လမ္းကလည္း ေမွာင္ေနေတာ့ က်ေနာ့္တို႔စက္ဘီး ေခြးကိုဝင္တိုက္ၿပီး ေခြးလိုက္လို႔ ေျပးခဲ့ၾကရေသးတာ။ ဒါက အမွတ္ရစရာေတြထဲက တစ္ခု….. ပိုၿပီး အမွတ္ရစရာတစ္ခုက ဒီလိုဗ်……
GTI ညေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ က်ေနာ္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္ သင္တန္းဆင္းေတာ့ မျပန္ၾကေသးပဲ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ဆက္သြားၾကၿပီး လက္ဘက္ရည္ေသာက္ၿပီး ေရာက္တတ္ရာရာေတြ ေျပာေနၾကတာ ညဆယ္နာရီေလာက္ ရွိသြားပါေလေရာ….။ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္က ထလာၾကၿပီး မျပန္ျဖစ္ၾကေသးပဲ ဧရာဝတီျမစ္ကမ္းေဘး တာရိုးလမ္းအတိုင္း စက္ဘီးနင္းရင္း သီးခ်င္ေတြေအာ္ဆိုၿပီး ျပန္လာၾကတာေပါ့။ စက္ဘီးက ျဖည္းျဖည္းခ်င္းနင္းေနၾကတာမို႔ ေနာက္ကလိုက္လာတဲ့ စက္ဘီးတစ္စီး က်ေနာ္တို႔ကို မီလာၿပီး “ေဟ့ …. ေမာင္ေလးေတြ မမနဲ႔ လိုက္ခဲ့ေလ… “ဆိုၿပီး စကားစေျပာလာပါတယ္။ လမ္းမီးေရာင္ေတြကလည္း လင္းေနတာမို႔ စက္ဘီးနင္းလာတဲ့ မမဆိုတာႀကီးကို ၾကည့္ၿပီး က်ေနာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ မ်က္လံုးျပဴးကုန္ပါတယ္။ မမဆိုတာက မမမဟုတ္ပဲ ငနဲႀကီး ျဖစ္ေနတာကိုး ဆိုလိုတာက ဂငယ္မွာ ဝဆြဲမပါတဲ့လူဆိုပါစို႔။ ဒါက စာတစ္ခုထဲမွာ ဖတ္ရတာကို ျပန္ေရးျပတာပါ။ တည့္တည့္ေျပာရရင္ က်ေနာ္တို႔ကို စကားစေျပာလာတဲ့ မမဆိုတာက အေျခာက္ႀကီးဗ်…။ (အမွန္က က်ေနာ္တို႔ ရုပ္ရည္ကို စကားလာေျပာမွာက အေျခာက္ပဲရွိမွာေပါ့ေနာ့ … ဒါျခြင္းခ်က္…..) အဲ့ဒီမွာ က်ေနာ္သူငယ္ခ်င္းျဖစ္တဲ့ေကာင္က ဘယ္ကရလာတဲ့ စကားမွန္း မသိဘူးရယ္။ “ေအာ္… ေ-ြးဥနဲ႔ မမရယ္ ေတာ္ပါေတာ့ကြယ္…”ဆိုၿပီး ျပန္ေအာ္ပါေလေရာ… အမွန္ေျပာေတာ့ ေဒါသထြက္သြားပံုရတဲ့ မမအေျခာက္ႀကီးက ရန္ေတြ႕လိုက္ပံုမ်ား မေျပာပါနဲ႔ေတာ့ … က်ေနာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္သားလည္း သူဘာေျပာေျပာ ” ေ-ြးဥ နဲ႔ မမ… ေ-ြးဥနဲ႔ မမ … ” ဆိုတဲ့ စကားကိုပဲေျပာေနၾကတာေပါ့…. အဲ့ဒီေတာ့ မမဆိုတဲ့ ငနဲႀကီး ေတာ္ေတာ္ ေဒါခီးသြားပံုရပါတယ္။ တာရိုးလမ္းအဆံုး က်ေနာ္တို႔ တက္ေနတဲ့ GTI ေက်ာင္းေရာက္ခါနီး ခရစ္ယာန္ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္းနားေလး နည္းနည္းေမွာင္ေနတဲ့ ေနရာမွာ စက္ဘီးေပၚမွာ ကားယားခြထားရက္နဲ႔ ေျခေထာက္ေထာက္ၿပီး “ေဟ့ …. ေကာင္ေတြ မင္းတို႔ထဲက သတၱိရွိတဲ့ေကာင္ ထြက္ခဲ့ … လာခဲ့ၾကစမ္းကြာ” ဆိုၿပီး ခ်ဲလင့္(ဝါ) စိန္ေခၚေတာ့တာပဲ … သူက အေရွ႕က က်ေနာ္တို႔ေလးေယာက္က အေနာက္က နည္းနည္းလွမ္းေနတာမို႔ စက္ဘီးေတြကို ရပ္ၿပီး က်ေနာ္တို႔တိုင္ပင္ရေတာ့တာေပါ့…. ဟိုက တစ္ေယာက္တည္း က်ေနာ္တို႔က ေလးေယာက္ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ ေအးေဆး …. ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားတို႔ စဥ္းစားၾကည့္ေလ…. အေျခာက္တစ္ေကာင္ကို ေယာက်္ားသားေလးေယာက္က ဝိုင္းရိုက္လိုက္တာ ဆိုတာႀကီးက ဘယ္လိုမွ ၾကားမေကာင္းဘူး မဟုတ္လား…. ဒီအႀကံကို အဆိုျပဳေျပာျပတာက က်ေနာ္ဆီဒီေန႔ေရာက္လာတယ္ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းပဲ … ေသေသခ်ာခ်ာေတြးၾကည့္လည္း ဟုတ္ေနတာပဲဗ်… ရန္ျဖစ္ႀကၿပီး ရဲစခန္းေရာက္သြားၾကည့္ ဘယ္ေလာက္ရွက္စရာေကာင္းမဲ့ ကိစၥလည္း…. ဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္စု စက္ဘီးေတြကို ေနာက္ျပန္လွည့္ ေလးေယာက္သား တစ္ညီတစ္ညႊတ္တည္း ….. ” ေၾကာက္ပါၿပီ ေ-ြးဥနဲ႔ မမရယ္” လို႔ ၿပိဳင္တူေအာင္ၿပီး လစ္ထြက္ခဲ့ၾကရတာေပါ့။ အဲ့ဒီ မမဆိုတဲ့ ငနဲႀကီး ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ေလာက္မွာ က်ေနာ္ေနတဲ့ ရြာကို ေခါင္းေဆာင္မင္းသမီးအျဖစ္နဲ႔ ဇာတ္တစ္ခုကို ဦးေဆာင္ၿပီး ေရာက္လာေသးသပ….
ဒီေန႔ဆံုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ က်ေနာ္ အဲ့ဒီအျဖစ္အပ်က္ေလးကို ေျပာၿပီး ရယ္ေမာျဖစ္ၾကေသးတယ္….. လြမ္းမိတဲ့ ျမစ္ႀကီးနား ညမ်ားေတြထဲက တစ္ညေပါ့ ……..

About kotun winlatt

ကို ထြန္းဝင္းလတ္ has written 132 post in this Website..

ကမၻာႀကီးဟာ ျပားၿပီး ရြာႀကီးတစ္ရြာဆိုရင္ က်ေနာ္ဟာ ရြာနဲ႔ခပ္ေ၀းေ၀းက ဇနပုဒ္သားတစ္ေယာက္ပါ......။