“က်ေနာ္ဓါတ္ဖမ္းသမား” (၈)

(ေက်ာင္းသားအသစ္ကေလး…..)

 

1မန္းေလးျမဳိ႔က ျပည္ၾကီးမြန္ေဖာင္ေတာ္

1မန္းေလးျမဳိ႔က
ျပည္ၾကီးမြန္ေဖာင္ေတာ္

အဲဒီအခ်ိန္မွာဘဲ ရန္ကုန္ယဥ္ေက်းမူ႔တကၠသုိလ္က ဆရာေက်ာ္၀င္းလွဳိင္က

ဓါတ္ပုံသင္တန္းမႏၱေလးမွာလာဖြင္႔ပါတယ္။

က်ဳံးပုိင္ၾကီးကလဲဆရာေက်ာ္၀င္းလွဳိင္(ယဥ္ေက်းမူ႔တကၠသုိလ္)ရဲ႕သင္တနး္ကုိ

တက္ဘုိ႔ေျပာပါတယ္။

ဆရာေက်ာ္႔သင္တနး္တက္ထားတဲ႔လူေတြကလဲ ျပဳိင္ပြဲေတြမွာ ဆုေတြအျမဲလုိလုိရေနေတာ႔

ပုိျပီးသင္တန္းတက္ဘုိ႔စိတ္၀င္စားလာပါတယ္။

ဒါနဲ႔ဘဲက်ေနာ္လဲ သင္တန္းတက္မယ္ေျပာလုိက္ပါတယ္။

သင္တန္းအမွတ္စဥ္ကေတာ႔ လပ္ကီးဆဲဗင္း  အမွတ္စဥ္ (၇)ပါ။

က်ေနာ္နဲ႔အတူ ဓါတ္ပုံရုိက္ေဖာ္ ရုိက္ဖက္ ကိုကိုမ်ဳိးကလဲတက္မယ္ဆုိေတာ႔အေဖာ္ရသြားပါတယ္။

အမွတ္တရထဲက အမွတ္တရဆုိသလုိ က်ေနာ္တုိ႔သင္တနး္တက္မယ္႔လမွာဘဲ

မႏၱေလးျမဳိ႔က ညမထြက္ရဆိုတဲ႔ ၁၄၄ ေအာက္ေရာက္သြားပါတယ္။

သင္တနး္ခ်ိန္က ညေန ၅နာရီကေန ၇နာရီေလာက္ထိ။

သင္တန္း ရက္ က ၂ပါတ္။

သင္တန္းေၾကးက တစ္သိန္းခြဲ။

စဖြင္႔တဲ႔ေန႔က ဇူလုိင္ ၁၉ရက္ေန႔။

အဲ႔ေန႔ကစျပီး ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္လုိျပန္ျဖစ္သြားပါတယ္။

က်ေနာ္အရင္ ကၾကားသာၾကားဘူူးျပီး ေရေရရာရာမသိခဲ႔တဲ႔

Exposure(အလင္းပမာဏ)

Shutter Speed (အလင္း၀င္ခ်ိန္)

ISO(အလင္းဆြဲအား)

Aperture (အလင္း၀င္ေပါက္)

Depth of field (ပုံရိပ္ျပတ္သားမူ႔နယ္ပယ္)

ဆုိတာေတြၾကားဘူးလာပါတယ္။

ေနာက္အရင္က မွန္ဘီလူးဆုိရင္ အေ၀းလွမး္ဆြဲဘုိ႔ လုိ႔ထင္ထားရာကေန

အေ၀းအတြက္သုံးတဲ႔ tele (တယ္လီ)

ဧရိယာအက်ယ္ၾကီးျမင္ရေအာင္ဖန္တီးေပးတဲ႔  wide (ျမင္ကြင္းက်ယ္)

ပုံေတြကိုခုံးခ်င္ခြက္ခ်င္ရင္သုံးရတဲ႔ fish eye (ငါးမ်က္လုံး)

အနီးကပ္အႏုစိတ္ရုိက္ခ်င္ရင္ ၾကည္လင္ျပတ္သားဘုိ႔ အတြက္Macro ( အဏုစိတ္)

ဆုိတာေတြကိုသိလာျပန္ပါတယ္။

တစ္ခါဆက္သင္ရင္းကေန ဓါတ္ပုံတစ္ပုံကို မရုိက္ခင္

အလင္းပမမာဏ အတြက္ Meter (မီတာ)တုိင္းရတယ္။

ဒါေၾကာင္႔လဲ ဓါတ္ဆရာၾကီးေတြက ဓါတ္ပုံတစ္ပုံကိုျမင္ရင္

ဘယ္ဂီယာနဲ႔ေဆာ္တာလဲ လုိ႔ ေမးၾကတာကို ေရးေရးေလးသိလာပါတယ္။

2 ရြာသားၾကီး ဆရာအုပ္နဲ႔ေတာင္သမန္

2 ရြာသားၾကီး ဆရာအုပ္နဲ႔ေတာင္သမန္

ျပီးေတာ႔ အလင္းပမာဏကိုအေျခတည္တဲ႔

Key ေတြကိုသင္ရျပန္ပါတယ္။

High Key (လင္းတဲ႔ဘက္မ်ားတာ)

Middle Key (အလင္းအေမွာင္သင္႔တင္႔မွ်တတာ)

Low Key (ေမွာင္တဲ႔ဘက္မ်ားတာ)ဆုိတာေတြကို လဲအခုမွသိရျပန္ပါတယ္။

အဲေတာ႔ မွ ဓါတ္ပုံတစ္ပုံကိုၾကည္႔ျပီး

ဘယ္ကီးနဲ႔ တီးတာလဲ လုိ႔ေမးၾကတာကို သေဘာေပါက္လာရျပန္ပါတယ္။

ဒီေတာ႔မွလဲ white balance ဆုိတာၾကားဘူးလာတာအမွန္ပါဘဲ။

 

တစ္ခါထပ္ျပီးေတာ႔ Colour Temperature ဆုိတဲ႔ (ပူေသာအေရာင္ ေအးေသာအေရာင္)

ဆုိတာေတြ ေရာက္လာျပန္ေတာ႔ လူက နည္းနည္းေတာ႔ ေယာင္လာပါတယ္။

အရင္ကေတာ႔ ရုိက္စရာေတြ႔ရင္ရုိက္ခ်လုိက္တာပါဘဲ။

အခုမွ ကိုယ္တင္ျပခ်င္တဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ကုိ မူတည္ျပီး

အေအးေရာင္(အျဖဴ အျပာအစိမ္း)

အပူေရာင္(အနီ အ၀ါ အနက္) တုိ႔ နဲ႔ ျဖည္႔စြက္ျပီး ပုံကုိအားေကာင္းေအာင္လုပ္ရတယ္ဆုိတာ

၀ုိးတုိ႔၀ါးတားေလးသိလာပါတယ္။

ဒီအခန္းေရာက္ေတာ႔ မွ အရင္က ကင္မရာဆရာၾကီးေတြေျပာေျပာေနတဲ႔

ကယ္လဗင္ ကယ္လဗင္ဆုိတာ ကို ေရးေရးေလး ျမင္လာခဲ႔တာအမွန္ပါဘဲ။

အေရာင္ျပီးျပန္ေတာ႔ မ်ဥး္ေတြ ကေနာက္က ကပ္ပါလာပါတယ္။

ကိုယ္ရုိက္ထားတဲ႔အေရာင္ကုိမူတည္ျပီး

ပုံကိုေပ်ာ႔ေျပာင္းေစခ်င္ရင္မ်ဥ္းေကြးသုံး

မာေက်ာၾကမ္းတမး္ေစခ်င္ရင္ မ်ဥ္းမတ္ေတြကိုသုံး

ဆုိတဲ႔ ကိုယ္အရင္က နည္းနည္းမွမစဥ္းစားမိခဲ႔တာေတြကုိလဲ သိရျပန္ပါတယ္။

ေနာက္ လူပုံကိုရုိက္တဲ႔အခါမွာ ပုိမုိေပၚလြင္တဲ႔အေနအထားရေအာင္

ဆလုိက္မီးထုိးေပးတဲ႔ အတတ္ပညာအေရးၾကီးလာတာကုိလဲ

ဒီသင္တနး္တက္မွသိလာရတာပါ။

3 တန္ေဆာင္မုနး္လျပည္႔ည

3 တန္ေဆာင္မုနး္လျပည္႔ည

ေနာက္အရင္ကဆုိရင္က်ေနာ္ကင္မရာ ခလုပ္ေတြကိုိ ဖန္သားျပင္ေပၚၾကည္႔ျပီးလက္နဲ႔ေရႊ႔ပါတယ္။

အဲလုိေရႊ႔႔ေတာ႔ ကိုယ္ရုိက္မယ္လုိ႔ျပင္လဲျပီးေရာ ကိုယ္ရုိက္ခ်င္တဲ႔ဟာက အဲနားမွာမရွိေတာ႔ပါဘူး။

ေနာက္ဓါတ္ပုံရုိက္တဲ႔အခါမွာ ေခ်ာင္းၾကည္႔ေပါက္ကေနဘယ္လုိ႔ၾကည္႔ရမယ္

ကင္မရာကို လက္က ဘယ္လုိကိုင္ရမယ္

ကိုယ္လုိခ်င္တဲ႔ စေကးေရာက္ေအာက္ ကင္မရာခလုတ္ေတြကို မၾကည္႔ဘဲ

ေရႊ႔ရမယ္၊

ကိုယ္ခႏၶာေတြ လက္ေတြေျခေထာက္ေတြရဲ႕အေနအထားက

ထုိင္ရုိက္ရင္ ဘယ္လုိ မတ္တပ္ရပ္ရုိက္ရင္ဘယ္လုိဆုိတာေတြကိုစံနစ္တက်

ျဖစ္ေအာင္သင္ေပးပါတယ္။

အဓိကအခ်က္ကေတာ႔ ဟန္ခ်က္ညီျပီး အခ်ဳိးအစားက်နေအာင္ေနတတ္ဘုိ႔လုိတယ္ေပါ႔။

ဒါေတြကေတာ႔ ကင္မရာကိုင္တြယ္ပုံနဲ႔ ဘယ္လုိခ်ိန္ရမယ္ဆုိတဲ႔ စက္ပုိငး္ဆုိင္ရာေပါ႔။

ေနာက္ဆက္သင္ရတဲ႔ ပညာေတြကေတာ႔ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာနဲ႔သက္ဆုိင္တဲ႔

အႏုပညာဖန္တီးမူ႔ေတြပါဘဲ။

ISO ေတြ Shutter speed ေတြ Aperture ေတြက ပုံေသနည္းေတြ လုိ

မွတ္ထားလုိ႔ရေကာင္းရနုိင္ေပမယ္႔ Composition ဆုိတဲ႔ ဖြဲ႔တည္႔မူ႔တည္ေဆာက္ျခင္းကေတာ႔

ပုံေသနည္းနဲ႔က်က္လုိ႔ မရတဲ႔ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာခံစားခ်က္ဆုိတာကို ျပတ္သားစြာသိလာရပါတယ္။

ဓါတ္ပုံတစ္ပုံ ကုိ စရုိက္ေတာ႔မယ္ဆုိရင္  ကိုယ္တင္ျပခ်င္တဲ႔ အေၾကာင္းအရာ (subject)ကိုတိက်စြာ

ေရြးခ်ယ္နုိင္ဘုိ႔ လုိပါျပီ။

အေၾကာင္းအရာ ရျပီဆုိရင္ သူ႔ကိုတင္ျပမယ္႔ပုံစံ အနီးအေ၀းအနိမ္႔အျမင္႔ဆုိတာကုိ စျပီးစဥ္းစားရပါေတာ႔တယ္။

ျပီးရင္ ကိုယ္တင္ျပခ်င္တဲ႔အေၾကာင္းအရာနဲ႔ဆက္စပ္ပါတ္သက္ေနတာေတြကို

အျမင္မွ်တေအာင္ အခ်ဳိးညီေအာင္ ေနရာခ်ထားရပါေတာ႔မယ္။

ျပီးရင္ ဘယ္လုိအေရာင္အေသြးနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းတင္ျပရမယ္ဆုိတာကို တြက္ခ်က္ရျပန္ပါတယ္။

ဒါေတြက ကြန္ျပဴတာနဲ႔လဲတြက္လုိ႔မရ။

4 ပုဂံဆည္းဆာ

4 ပုဂံဆည္းဆာ

ပုံၾကမး္ဆြဲလုိ႔လဲမရ။

ကိုယ္႔ေရွ႔မွာျမင္ေနရတဲ႔ အရာေတြကို စိတ္ထဲမွာပုံေဖာ္ျပီး ခ်က္ျခင္းဆုံးျဖတ္ရတာမ်ဳိးပါ။

ဥပမာေျပာရရင္ ေနလုံးၾကီး၀င္ခါနီး အေနအထားကိုရုိက္ခ်င္ရင္ ေနမင္းၾကီးခဏရပ္ပါအုံးလုိ႔

ေတာင္းပန္လုိ႔မရသလုိေပါ႔။

ရွိေနတုနး္ေလးမွာကိုယ္လုိခ်င္တဲ႔အေနအထားကိုိစိတ္တြက္ တြက္ျပီးလွ်ပ္တစ္ပ်က္ဆုံးျဖတ္ရတာပါ။

ဓါတ္ပုံတစ္ပုံမွာ ဘယ္ေလာက္ အေၾကာင္းအရာေကာင္းေကာင္း

ဘယ္ေလာက္ အေရာင္ေကာင္းေကာင္း

ဘယ္ေလာက္အခ်ဳိးအစားညီညီ

ပုံရိပ္ျပတ္သားမူ႔ မရွိရင္ အဲ႔ပုံတစ္ပုံက လုံး၀သုံးမရဘူးဆုိတာကို သိလာခ်ိန္မွာေတာ႔

က်ေနာ္အရင္ကရုိက္ခဲ႔တဲ႔ပုံအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ပုံရိပ္ျပတ္သားမူ႔အားနည္းတယ္ဆုိတာကိုျမင္လာပါတယ္။

ဒီသင္တန္းေရာက္မွဘဲ ေရွးက ဓါတ္ဆရာၾကီးမ်ား သတ္မွတ္ေပးခဲ႔တဲ႔

Rule of third  တုိ႔ Golden rule တုိ႔ ဆုိတဲ႔ တင္ျပခ်င္တဲ႔အေၾကာင္းအရာကို

အားအေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ထားရတဲ႔ အေနအထားကို ၾကားဘူးလာသလုိ

မလုိအပ္ဘဲနဲ႔ပုံတစ္ပုံကို ထက္၀က္ပုိင္းထားသလုိျဖစ္ေအာင္မရုိက္ရဘူးဆုိတာလဲ

သိလာရျပန္ပါတယ္။

5 ေရာင္စုံနံနက္ခင္း

5 ေရာင္စုံနံနက္ခင္း

အခုမွဘဲ လူတစ္ေယာက္လမး္ေလ်ာက္လာတာ ေလွခါးတက္တာ ဆင္းတာေတြကုိ

က်ေနာ္ရုိက္ထားခဲ႔ဘူးတဲ႔ပုံေတြမွာ

အ၀င္အထြက္မွားေနတယ္လုိ႔ ေျပာခံရတာေတြကို သေဘာေပါက္လာပါတယ္။

ေနာက္ပုံတစ္ပုံမွာ fore ground (ေရွ႔မ်က္နွာစာ) middle ground (အလယ္ျခမး္) back ground (ေနာက္ခံ)

စတာေတြကိုလဲ သူ႔ေနရာနဲ႔သူသင္႔တင္မ်တေအာင္ထားရမယ္ဆုိတာကိုလဲသေဘာေပါက္လာပါတယ္။

၁၅ရက္ဆုိတဲ႔အခ်ိန္တုိတုိေလးအတြင္းမွာေျမာက္မ်ားလွစြာေသာ ပညာရပ္ေတြကို သင္ယူရတယ္ဆုိတာ

တကယ္မလြယ္သလုိ သင္သမွ်အားလုံးေခါငး္ထဲေရာက္ဘုိ႔ နားလည္ဘုိ႔ဆုိတာ ဘယ္လုိမွမျဖစ္နုိင္ဘူးဆုိတာ

ပိုပိုသိလာပါတယ္။

6 ေဆာင္း

6 ေဆာင္း

ခ်စ္ေကာင္းရဲ႕  ခ်စ္ဘူးတယ္ ခ်စ္ဘူးတယ္  ဆုိတဲ႔သီခ်င္းလုိဘဲ

ဆရာေျပာသမွ်ကို နားေထာင္ျပီး

ၾကားဘူးတယ္ ၾကားဘူးတယ္ ဆုိတဲ႔အဆင္႔ေလာက္ဘဲရွိခဲ႔တာအမွန္ပါဘဲ။

ဒါေပမယ္႔ ဘာမွ မသိတာထက္စာရင္ နည္းနည္းေလးပုိသိလာေတာ႔ နည္းနည္းေလးပုိလုပ္နုိင္လာတာကလဲအမွန္။

သင္တန္းမွာကင္မရာအေၾကာင္းေတြေရာမွန္ဘီလူးေတြအေၾကာင္းကိုပါ သင္ေပးပါတယ္။

အဲဒီေတာ႔ မွ ကိုယ္ကိုင္တဲ႔ ကင္မရာေကာင္းလွျပီလုိ႔ထင္တားတာမွားမွန္းသိပါေတာ႔တယ္။

ကင္မရာေဘာ္ဒီမွာ crop frame (ဖလင္တျခမး္) နဲ႔ full frame (ဖလင္အျပည္႔ ) ရွိတယ္ဆုိတာကိုလည္းသိလာရပါတယ္။

ဖရိမ္ဆုိတာက ကင္မရာေဘာ္ဒီအတြင္းမွာပါတဲ႔ပုံရိပ္ဖမး္ယူထားတဲ႔ ဆင္ဇာ လုိ႔ေခၚတဲ႔

မွန္ျပားေလးရဲ႕အက်ယ္အ၀န္းကိုဆုိလုိတာပါ။

ဖူးဖရိမ္ဆုိတာ ရုပ္ရွင္ဖလင္ေကာ္ျပား တစ္ခ်ပ္စာအျပည္႔ ကိုေခၚတာပါ။

အဲဒါနဲ႔ရုိက္မွ ကို္ယ္ရုိက္တဲ႔ျမင္ကြင္းရဲ႔အျပည္႔ကိုရနုိင္ပါတယ္။

7 ကိုစိန္ေသာနဲ႔အတူဖမး္ခဲ႔တဲ႔အလင္းတန္း

7 ကိုစိန္ေသာနဲ႔အတူဖမး္ခဲ႔တဲ႔အလင္းတန္း

ခေရာ႔ဖရိမ္ကေတာ႔ ဖူးဖရိမ္ေလာက္ျမင္ကြင္းကုိ ျပည္႔စုံေအာင္ဖမး္ယူလုိ႔မရနုိင္ဘူးဆုိတာ သိလုိက္ေတာ႔

ဓါတ္ဆရာေတြ ဖူးဖရိမ္ ဖူးဖရိမ္ လုိ႔ “တ” ၾက တာကုိ နားလည္သေဘာေပါက္လုိ႔သြားပါတယ္။

ေနာက္အရင္က မွန္ဘီလူးဆုိတာ ၾကီးရင္ေကာင္းတယ္လုိ႔ခပ္နုံႏုံေတြးခဲ႔ဘူးပါတယ္။

ကိုယ္ရုိက္ခ်င္တဲ႔အေၾကာင္းအရာ နဲ႔လုိက္ဖက္တဲ႔မွန္ဘီလူးကိုေရြးခ်ယ္နုိင္ရမယ္ဆုိတာကုိသိလာသလုိ မွန္ဘီလူးအမ်ဳးိအစားတင္မကပါဘူးမွန္ဘီလူးပါ၀ါ ကြာရင္ပုံအထြက္လဲ

ကြာတယ္ဆုိတာသိလာျပန္ပါတယ္။

ပုံတစ္ပုံကို ေကာင္းေအာင္ ပံ႔ပုိးေပးတဲ႔ မွန္ဘီးလူေရွ႔မွာတပ္တဲ႔

ဖစ္လတာဆုိတဲ႔ မွန္ခ်ပ္ကေလးက လဲ

ၾကယ္ေတြထြက္လာေအာင္

လင္းေနတာကိုေမွာင္ေအာင္

တိမ္ေတြၾကြလာေအာင္

အရိပ္ေတြထင္ရွားလာေအာင္လုပ္ေပးနုိင္စြမး္ရွိတယ္ဆုိတာ ကို သိလာပါတယ္။

သင္တနး္တက္ေတာ႔မွ ဓါတ္ပုံေကာင္းတစ္ပုံရဘုိ႔မလြယ္ဘူးဆုိတာ ေသေသခ်ာခ်ာသိလာပါတယ္။

အဲလုိလဲသိလာေရာ အရင္ကလုိ ျမင္တာနဲ႔ ခလုပ္ေကာက္ႏွိပ္ျပီးမရုိက္ရဲေတာ႔ပါဘူး။

သင္ေပးေနတဲ႔ဆရာေက်ာ္၀င္းလွဴိင္ရုိက္ထားတဲ႔ပုံေတြကို ၾကည္႔ရင္း

အဲလုိပုံမ်ဳးိ ရခ်င္တယ္ဆုိရင္ ကိုယ္တတ္ထားတာေလာက္နဲ႔

ကိုယ္႔လက္ထဲမွာရွိေနတဲ႔ ကင္မရာနဲ႔ ရုိက္လုိ႔ ဒီလုိပုံမ်ဳးိထြက္မလာဘူးဆုိတာ

ျပက္ျပက္ထင္ထင္ သိလာျပီးတဲ႔ေနာက္မွာ ဓါတ္ပုံရုိက္ဘုိ႔

စိတ္မရဲဘူးျဖစ္လာပါတယ္။

သင္တန္းလဲတက္ျပီးေရာ က်ေနာ္ ဓါတ္ပုံ အရုိက္နည္းသြားပါတယ္။

သူမ်ားပုံေတြကိုလဲ ပုိၾကည္႔ျဖစ္လာပါတယ္။

ေဖစ္ဘုတ္မွာတင္ၾကတဲ႔ ပုံေတြၾကည္႔ရင္းကေန ကိုယ္မရုိက္တတ္တဲ႔

ကိုယ္နဲ႔လက္လွမး္မမွီတဲ႔ပုံေတြကုိျမင္ျမင္လာရပါတယ္။

အဲေတာ႔မွ သူမ်ားေတြပုံေကာငး္တစ္ပုံရေအာင္ဘယ္လုိလုပ္ၾကသလဲဆုိတာ

လုိက္ျပီးေလ႔လာၾကည္႔တဲ႔အခါမွာ………………………………………….

25-12-2012 ေန႔ ကိုၾကီးမုိက္နဲ႔ေတြ႔ျပီးျပန္အလာ မွာရုိက္ခဲတဲ႔ေတာင္သမန္

25-12-2012 ေန႔
ကိုၾကီးမုိက္နဲ႔ေတြ႔ျပီးျပန္အလာ
မွာရုိက္ခဲတဲ႔ေတာင္သမန္

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္)

ကိုေပါက္လက္ေဆာင္ အေတြးပါးပါးေလး

 

 

 

ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1570 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။