“က်ေနာ္ဓါတ္ဖမ္းသမား” (၁၂)

(လက္ေဆာ႔ဘုိ႔ လမ္းသလားတဲ႔ကုိေပါက္ရဲ႕အမွတ္တရမ်ား……………..)

1 အလွဆုံးျပဳံးသူ

1 အလွဆုံးျပဳံးသူ

က်ေနာ္ဓါတ္ပုိးျမင္႔တဲ႔အခ်ိန္တုံးကေရာက္ေလရာသြားေလရာမွာဓါတ္ဖမ္းပါတယ္။

အလုပ္ကိစၥနဲ႔သြားရင္းျဖစ္ျဖစ္ ဓါတ္ဖမ္းခရီးသက္သက္ျဖစ္ျဖစ္

မၾကာခဏသြားခဲ႔ပါတယ္။

အဲလုိသြားခဲ႔တဲ႔အၾကိမ္ေတြထဲမွာအမွတ္ထင္ထင္ျဖစ္ခဲ႔ရတာေလးေတြ

မေမ႔နုိင္စရာေလးေတြလဲရွိခဲ႔ပါတယ္။

ပထမဆုံးၾကဳံခဲ႔ရတာေတာ႔ ေအာင္ပန္းမွာပါ။

ေအာင္ပန္းျမဳိ႔ၾကီးကို အထက္စီးကေနရုိက္ရင္လွမွာဘဲလုိ႔ေတြးမိေတာ႔ ျမဳိ႔အေနာက္ဘက္ေတာင္ေပၚက

ရုိက္မယ္ဆုိရင္ တစ္ျမဳိ႔လုံးျမင္ရတယ္ဆုိျပီး မနက္ေစာေစာ ထ ျပီး အဲ႔ဘက္ကုိသြားတာေပါ႔။

ေတာင္ေပၚတက္တဲ႔လမး္ကေနသြားရင္း ထိပ္နားေရာက္ခါနီးလုိ႔လွမး္ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ တရုပ္သခ်ၤဳိင္းျဖစ္ေနပါတယ္။

သခ်ုိင္းအ၀င္ ၀မွာေတာ႔ ေခြးတစ္အုပ္ ကုိျမင္ေနရပါတယ္။

အဲဒါနဲ႔သခ်ဳိင္းနံေဘးလမး္ကေနလဲျဖတ္သြားလုိက္လုိ႔ ေခြးေတြနားလဲေရာက္ေရာ

ေခြးဆယ္ေကာင္ေလာက္က

ထြက္လာတဲ႔ျပီး ေဟာင္လုိက္ ဆြဲလုိက္နဲ႔ က်ေနာ္ကိုဖိအားေတြေပးပါေတာ႔တယ္။

သူတုိ႔ကို တုန္႔ျပန္ဘုိ႔အနီးအနားရွိတဲ႔ ဂဲလုံးေတြေကာက္။

ပါးစပ္ကလဲေအာ္ျပီးေမာင္းထုတ္ေပမယ္႔လဲ

သူတုိ႔ကေတာ႔ ဖိအားေပးမပ်က္ပါဘဲ။

ခက္တာက ကိုယ္႔တစ္ေယာက္ထဲျဖစ္ေနတာကုိ ၀န္းရံေပးမယ္႔သူလဲတစ္ေယာက္မွမေတြ႔။

သူတုိ႔ကလုိက္ဆြဲလုိက္ ကိုယ္က ေအာ္လုိက္

ကုိ္ယ္က  ခဲေကာက္ျပီး ထုလုိက္ သူတုိ႔ကေဟာင္လုိက္နဲ႔ဆယ္ငါးမိနစ္ေလာက္ၾကာမွ

ေစ်းသြားမယ္႔ လူနွစ္ေယာက္ေရာက္လာျပီးေမာင္းထုတ္မွ ဇာတ္လမ္းတစ္ခန္းရပ္ျပီး

က်ေနာ္လဲ လာလမး္အတုိင္းျပန္နုိင္ပါတယ္။

ဒါေတာင္စိတ္မေလ်ာ႔ေသးဘဲ ထပ္သြားခ်င္ေနေသးေတာ႔

ဆုိင္ကယ္ ကယ္ရီသမားကုိအေၾကာင္းစုံေျပာျပေတာ႔ သူလုိက္ပုိ႔ေပးမယ္ဆုိတာနဲ႔

ေနာက္ရက္မနက္မွာ တစ္ေခါက္ထပ္သြားတာေပါ႔။

အဲလုိသြားရင္းေတာင္ထိပ္ေပၚကုိေရာက္ ေတာ႔ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေလးတစ္ေက်ာင္းေတြတာနဲ႔

၀င္ျပီးေတာ႔၀တ္ျပဳပါတယ္။

အဲဒီေက်ာင္းနားမွာဘဲဆုိင္ကယ္ထားျပီး ေတာင္ေပၚကိုဆက္တက္ပါတယ္။

အျမင္႔ထိပ္လဲေရာက္ေရာ ထင္းရွုးပင္ေတြပိတ္ေနတာနဲ႔ေအာက္ကုိမျမင္ရေတာ႔ပါဘူး။

ထင္းရူးေတာထဲတုိးၾကည္႔ေတာ႔လဲ ေရွ႔ဘက္ေရာက္လဲပိတ္ျမဲပိတ္ေနတာနဲ႔ျပန္ဆင္းလာခဲပါတယ္။

ေတာင္အဆင္းနားေရာက္ေတာ႔ကုိရင္ေလးေတြေတြ႔ေတာ႔ဓါတ္ပုံရုိက္ျဖစ္ပါတယ္။

အဲေတာ႔မွ ကိုရင္ေလးတစ္ပါးက ျမဳိ႔ကုိစီးျမင္ရတဲ႔ေနရာျပမယ္ဆုိတာနဲ႔လုိက္သြားေတာ႔မွ

ကိုယ္လုိခ်င္တဲ႔ျမင္ကြင္းေလးကိုရခဲ႔ပါတယ္။

မသိေတာ႔ နီးရက္နဲ႔ေ၀းခဲ႔ရတာေလးကလဲအမွတ္တရပါဘဲ။

2ေအာင္ပန္းျမဳိ႔ကိုစီးၾကည္႔ျခင္း

2ေအာင္ပန္းျမဳိ႔ကိုစီးၾကည္႔ျခင္း

ေနာက္တစ္ခါကေတာ႔ Mလုလင္နဲ႔အတူ ဖားအံ႔သြားရင္းခံခဲ႔ရတာေလးပါ။

ဖားအ႔ံေရာက္ေတာ႔ ဆဒၵါန္ဂူကိုသြားျဖစ္ၾကပါတယ္။

အတူသြားၾကတာေလးေယာက္ တစ္ေယာက္ကေတာ႔အျပင္မွာေနခဲ႔ပါတယ္။

ေမွာင္မဲမဲ ဂူထဲကိုဒီဘက္က၀င္ ဟုိဘက္ထြက္အျပင္ဘက္ေရာက္ေတာ႔

ေရျပင္ၾကီးကုိဘြားကနည္းေတြ႔လုိက္ရပါတယ္။

အဲဒါနဲ႔ေလွငွားစီးျဖစ္တယ္ဆုိပါစုိ႔။

တစ္ေယာက္ကို ၅၀၀က်ပ္ကေနစေတာင္းလုိက္တာေစ်းဆစ္လုိက္ေတာ႔တစ္ေယာက္ကုိ က်ပ္ ၂၀၀နဲ႔ေစ်းတည္႔သြားပါတယ္။

 

ဆဒၵန္ဂူထဲကထြက္ျပီး ဟုိဘက္ျခမး္ကို ေပါင္မုိးလုိျဖစ္ေနတဲ႔ဂူၾကီးထဲကိုေလွနဲ႔ျဖတ္ျပီး

တစ္ဘက္ျခမး္ကိုေရာက္သြားတဲ႔အခါ ေလွသမားကက်ေနာ္တုိ႔ကုိဆငး္ခုိင္းပါေတာ႔တယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ကဟုိဘက္ျပန္လုိ္က္မယ္ေျပာေတာ႔ ဒီလမး္ေလးအတုိင္းေလ်ာက္သြားရင္

ခဏေလးနဲေတာင္အေရွ႔ဘက္ျခမး္ကိုေရာက္သြားမယ္။

ဂူထဲျပန္၀င္ျပီးသြားရင္ေမွာင္မဲမဲထဲျပန္၀င္ေနရမယ္ဆုိုျပီးထြက္သြားပါေတာ႔တယ္။

က်ေနာ္တုိ႔က ေလွထြက္သြားမွ သတိရလုိက္တာက က်ေနာ္တုိ႔ဖိနပ္ေတြက

ဂူအျပင္ဘက္က ကားထဲမွာထားခဲ႔တာပါဘဲ။

ေလွကလဲလမး္ေခၚလုိ႔မရဆုိေတာ႔ မင္းဘူးဦးၾသဘာသရဲ႔

ေ၀ႆႏၱရာဇာတ္ေတာ္ထဲကလုိ

“ေျခသာလွ်င္ ယာဥ္ရွိကုန္၏” ဆုိျပီးလမး္ေလ်ာက္ၾကရပါေတာ႔တယ္။

လူသြားထားလုိ႔သာလမး္ျဖစ္ေနတဲ႔လမး္မပီျပင္တဲ႔ လမ္းကေလးမွာဖိနပ္မပါေျခဗလာေပါ႔။

တစ္ေနရာေရာက္ေတာ႔ အတန္အသင္႔က်ယ္တဲ႔ေခ်ာင္းေလးကိုျဖတ္ရမယ္႔ေနရာေရာက္လာပါတယ္။

၀ါးလုံးေလးေသးေသးနွစ္လုံးဘဲတန္းထုိးထားျပီးကိုင္စရာတြယ္စရာမရွိတဲ႔

အဲဒီတံတားေပၚကို ေပါင္ ၁၈၀ေလာက္ရွိတဲ႔က်ေနာ္

မတ္တပ္ရပ္ျပီးလမး္ေလ်ာက္ကူးဘုိ႔အခက္ေတြ႔ပါေတာ႔တယ္။

က်ေနာ္နဲ႔အတူပါလာတဲ႔နွစ္ေယာက္က ေရွ႔အေတာ္ေ၀းေ၀းေရာက္ေနပါျပီ။

က်ေနာ္က ဟုိနားဓါတ္ပုံရုိက္ ဒီနားဓါတ္ပုံရုိက္နဲ႔က်န္ခဲ႔တာကိုး။

ခုန္ကူးဘုိ႔ကလဲ စိတ္မရဲေတာ႔ပါ။

အက်မေတာ္ရင္ ေျခက်ဳးိသြားနုိင္ပါတယ္။

ေနာက္ဆုံးမေတာ႔ ကင္မရာၾကဳိးကိုတုိတုိေလးျဖစ္ေအာင္လုပ္ျပီး စလြယ္သုိင္း။

ဖိနပ္ကုိ ဟုိဘက္ျခမး္ေရာက္ေအာင္လွမး္ပစ္။

၀ါးလုံးေလးႏွစ္လုံးေပၚကိုခြထုိင္။

ဖင္တရြတ္တြန္း ျဖည္းျဖည္းေရႊ႔ျပီး ဟုိဘက္ေရာက္ေအာင္ျဖည္းျဖည္းျခင္းကူးရပါေတာ႔တယ္။

3ရုိးျပတ္ေတာမွ

3ရုိးျပတ္ေတာမွ ဖိနပ္မပါ

ဟုိဘက္လည္းေရာက္ေရာ ရိတ္ထားတာမၾကာေသးတဲ႔ ေကာက္ရုိးျပတ္ေတာက အဆင္သင္႔ေစာင္႔ေနပါတယ္။

ေန႔လည္တစ္နာရီခြဲေလာက္မွာ အရိပ္မရွိ အမုိးမပါ ဖိနပ္မပါ ရုိးျပတ္ေတာထဲကို ျဖတ္ရပါေတာ႔တယ္။

အဲခ်ိန္ေတြးေၾကာက္မိတာကေတာ႔ အေကာင္ရွည္ပါဘဲ။

တြတ္ထဲ႔လုိက္လုိ႔ကေတာ႔အေသဘဲလုိ႔ တြက္ေနမိပါတယ္။

ေမလ ရဲ႕ ေန႔လည္ခင္းအပူခ်ိန္အေတာ္ျပင္းပါတယ္။

ခုန္ဆြ ခုန္ဆြ နဲ႔အေျပးတစ္ပုိငး္သြားလုိက္တာ ၁၅မိနစ္ေလာက္ေလွ်ာက္မွ အရိပ္ကိုေရာက္ပါတယ္။

သစ္ပင္ရိပ္မွာေတာ႔ အေဖာ္ႏွစ္ေယာက္ေစာင္႔ေနပါတယ္။

အျမန္ေရာက္ခ်င္ေဇာနဲ႔သာအေျပးအလႊားသြားလုိက္ရတာ ေျခေထာက္တစ္ခုလုံးရုိးျပတ္ေတြရွ

ထားေတာ႔ ခပ္စပ္စပ္ စပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္းနဲ႔ အေနဆုိးလွပါတယ္။

ေမာလြန္းလုိ႔ေရေသာက္မယ္လုပ္ေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ပါလာတဲ႔ေရဘူးကိုအဲဒီနားက

လမး္ခင္းေနတဲ႔သူေတြေပးလုိက္ျပီေျပာလုိက္ေတာ႔အေတာ္အေမာဆုိ႔သြားပါတယ္။

ေက်ာက္ေတာင္ကိုပါတ္ျပီးနာရီ၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ေလ်ာက္လုိက္မွ က်ေနုာ္တုိ႔

ထြက္လာခဲ႔တဲ႔ေနရာကိုျပန္ေရာက္ပါေတာ႔တယ္။

ေလွသမားက က်ေနာ္တုိ႔ကုိ ဘာလုိ႔မ်ားျပန္မေခၚဘဲထားခဲ႔သလဲလုိ႔ေတြးမိတာကေတာ႔

သူ႔ကိုေစ်းဆစ္မိလုိ႔ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ဂူထဲ၀င္တဲ႔လူသာဒုကၡေရာက္ရုံမကဘူး အျပင္မွာက်န္ခဲ႔တဲ႔တစ္ေယာက္ကလဲ

ဒုကၡေတြနဲ႔ပါ။

က်ေနာ္တုိ႔က ကားကုိအလုံပိတ္ ေသာ႔ခတ္ထားခဲ႔ျပီး ကားေသာ႔ကက်ေနာ္တုိ႔အထဲပါလာတာပါ။

အဲေတာ႔က်န္ခဲ႔တဲ႔တစ္ေယာက္မွာ ေနစရာထုိင္စရာမရွိ။

၀ယ္စားဘုိ႔လဲပိုက္ဆံမရွိနဲ႔ ဟုိနားရပ္လုိက္ဒီနားရပ္လုိက္နဲ႔က်န္ေနခဲ႔ရတာပါ။

4 ဇြဲကပင္ေျမကလွညေန

4 ဇြဲကပင္ေျမကလွညေန

ေနာက္တစ္ေခါက္ ဓါတ္ဖမး္ရင္း အမွတ္တရ တစ္ခုကေတာ႔

ျမန္မာျပည္မွာအသုံးျပဳတဲ႔ကပ္ေၾကး အမ်ားစုထုတ္လုပ္တဲ႔ ျခဳိက္ခရီးစဥ္ပါ။

အဲရြာကို ကထိန္သြားခင္းၾကတာပါ။

သံဃာေတာ္ေတြကိုလွဴဒါန္းျပီးတဲ႔အခ်ိန္မွာ ကထိန္ခင္းတဲ႔ေက်ာင္းရဲ႕နံေဘးက

ေတာင္ေပၚကိုတက္ၾကပါတယ္။

ေတာင္အျမင္႔ဆုံးတစ္ေနရာမွာ ေစတီေလးတစ္ဆူရွိပါတယ္။

အဲေနရာကေနၾကည္႔ရင္ ျခဳိက္ရြာကုိရစ္ေခြျပီးစီးေနတဲ႔ေယာေခ်ာင္းကို

ျမင္နုိင္တယ္လုိ႔ေတြးမိတာနဲ႔ ထိပ္ဆုံးကဘုရားဆီေရာက္ေအာင္သြားမယ္စိတ္ကူးမိတာနဲ႔

ေက်ာင္းမွာေနတဲ႔ ကပၸိယေလးကိုလမး္ျပလုပ္ျပီးေတာင္ေပၚကိုတက္ခဲ႔ပါတယ္။

တကယ္ေတာ႔အဲ႔ေတာင္ထိပ္ကိုတက္ဘုိ႔ေဖာက္ထားတဲ႔လမး္မရွိပါဘူး။

ေတာင္ေစာင္းေလးကေနတက္ရတာပါ။

ကေလးေတြကေတာ႔ ေတာင္ေပၚထိတက္ေဆာ႔ေနက်ေပါ႔။

သူေခၚတဲ႔လမး္အတုိင္းတက္လာရင္ မုိးဖြဲဖြဲက်လာပါတယ္။

အဲေတာင္ေၾကာက ေျမသန္႔သန္႔မဟုတ္ဘဲ ေက်ာက္ခဲလုံးေသးေသးေလးေတြ

နဲ႔ေရာေနတဲ႔လမး္ပါ။

မုိးရြာေတာ႔ေျမက နူးအိလာခ်ိန္ က်ေနာ္ကအားယူျပီးအတက္

ေက်ာက္စရစ္ခဲေတြေၾကာင္႔ေျခအေခ်ာ္ ဟန္ခ်က္ပ်က္ျပီး

ေအာက္ကိုေလ်ာက်သြားပါတယ္။

က်ေနာ္လဲ ကင္မရာထိမွာစုိးလုိ႔ေရာ

ေအာက္ဆင္းတဲ႔အရွိန္ေရာ႔သြားေအာင္ဆုိျပီး

ကိုယ္တစ္ပါတ္လွည္႔ျပီးေျမၾကီးေပၚကိုေက်ာခင္းခ်လုိက္ပါတယ္။

က်ေနာ္လမး္ျပေကာင္ေလးက က်ေနာ္႔ကိုဆြဲမယ္လုပ္ေတာ႔ မဆြဲနဲ႔ေျပာျပီး

က်ေနာ္အရွိန္ေလ်ာ႔သြားေအာင္ ေျခေထာက္နဲ႔လွမ္းျပီး ကန္ခုိင္းလုိ္က္ပါတယ္။

အဲလုိ႔နဲ႔ေပ၂၀ေလာက္ေအာက္ကုိေလ်ာက် လမး္မွာရွိေနတဲ႔သစ္ပင္ကို

ေျခေထာက္နဲ႔ထိမိမွရပ္သြားပါေတာ႔တယ္။

ေျခေခ်ာ္သြားတဲ႔အခ်ိန္ကေတာ႔ သြားျပီလုိ႔တြက္မိလုိက္ပါတယ္။

5 ေလ်ာမက်ခင္ေလး ရုိက္ထားတဲ႔ပုံ

5 ေလ်ာမက်ခင္ေလး ရုိက္ထားတဲ႔ပုံ (ျခဳိက္)

ေနာက္တစ္ခါကေတာ႔ သူမ်ားျမဳိ႔ရြာမွာပါ။

က်ယ္ေခါင္ျမဳိ႔ရဲ႕အထိမ္းအမွတ္လုိ႔ေျပာနုိင္တဲ႔ ေအာက္ပုိင္းက ေလးေထာင္႔စပ္စပ္

ရွည္ေျမာေျမာ ထိပ္မွာဘုလုံးၾကီးရွိတဲ႔အေဆာက္အဦးတစ္ခုရွိပါတယ္။

ေရႊနဂါးဟုိတယ္ လုိ႔ေခၚပါတယ္။

တစ္ရက္ က်ေနာ္မိတ္ေဆြ ကိုစိန္၀င္းရယ္ ကိုခင္ေမာင္ေထြးရယ္ အဲဒီအေပၚကေန

တက္ျပီး ဓါတ္ပုံရုိက္ျဖစ္ဘုိ႔အခြင္႔အေရးရလုိက္ပါတယ္။

အဲေခါင္မုးိေပၚကိုတက္ျပီး ဓါတ္ပုံရုိက္ခြင္႔မျပဳပါဘူး။

အဲဒီအေဆာက္အဦးက ၂၂ထပ္ဆုိေတာ႔ အေတာ္ေလးျမင္႔ပါတယ္။

ဒါနဲ႔ဘဲဓါတ္ေလွခါးနဲ႔ထိပ္ဆုံးထိတက္ျပီး ဘုလုံးၾကီးရဲ႕ေအာက္ေျခကိုေရာက္သြားပါတယ္။

အဲဒီေအာက္ေရာက္ေတာ႔ ကာထားတဲ႔နံရံေတြေၾကာင္႔ေအာက္ကုိမျမင္ရဘူးျဖစ္သြားပါတယ္။

ဒါနဲ႔ဘဲ 7 ေပေလာက္ျမင္႔တဲ႔ေရေလွာင္ကန္ေပၚကိုတက္ၾကည္႔ေတာ႔ အဲေပၚမွာကရုိက္စရာေနရာမရွိ။

သူ႔ေရွ႔မွာေတာ႔ ၅ေပေလာက္အက်ယ္ရွိတဲ႔ ေနရာေလးကိုေတြ႔လုိက္ရပါတယ္။

ဒီေတာ႔အဲ႔ေပၚကိုတက္ျပီး ၾကည္႔လုိက္တဲ႔အခါ ဓါတ္ပုံရုိက္ဘုိ႔ျမင္ကြင္းေကာင္းတာကိုေတြ႔ရပါတယ္။

သုံးေယာက္သား ထရုိင္ေပါ႔ေတြ ကင္မရာေတြအရင္တင္ လူက တစ္ေယာက္ခ်ငး္ဆီတက္ျပီး

ဓါတ္ဖမ္းမယ္လုိ႔ျပင္ဆင္ေနခ်ိန္ ေအာက္က တစ္ေယာက္က လွမး္ေျပာပါတယ္။

သံျပားေပၚမတက္နဲ႔ သံဘရက္ကက္တန္းေပၚမွာထုိင္ရုိက္ပါ ဆုိျပီးေတာ႔ေပါ႔။

ကုိစိန္၀င္းကေတာ႔မေၾကာက္မရႊ႕ံ ဟုိးေတာင္ဘက္အဖ်ား ထိလမ္းေလ်ာက္သြား။

ကိုခင္ေမာင္ေထြးကေတာ႔ အလည္မွာ

က်ေနာ္က ေျမာက္ဘက္အစြန္ မွာ ေနျပီးဓါတ္ဖမး္ၾကပါတယ္။

ဓါတ္ဖမ္းေနရင္းအုိက္လာေတာ႔ အေႏြးထည္ေတြခြ်တ္လုိက္ရပါေတာ႔တယ္။

သိပ္မၾကာကုိခင္ေမာင္ေထြးက ေအာက္ဆင္းသြားပါတယ္။

မူးလုိ႔ ဆုိျပီး။

က်ေနာ္တုိ႔ဓါတ္ဖမ္းျပီး ေအာက္ေရာက္လာေတာ႔

ကိုေထြးဘာျဖစ္တာလဲလုိ႔ေမးလုိက္ေတာ႔

“ေတြးရင္ေက်ာခ်မး္လာလုိ႔

ေအာက္ငုံ႔ၾကည္႔မိေတာ႔ပုိဆုိးသြားတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ေရွ႔မွာဘာမွမရွိ။

မေတာ္လုိ႔က်လုိက္ရင္ အရုိးအသားတစ္ျခားစီ။

ေနာက္က်ေနာ္တုိ႔ထုိင္ရုိက္တဲ႔ေနရာက သံျပားက ပါးပါးေလးနဲ႔သံပုံးၾကီး

လုပ္ထားတာေလ။

၈ေပအျမင္႔ရွိတယ္။

မေတာ္လုိ႔ကြ်ံက် လုိက္ရင္ ဘာအခုအခံမွမရွိဘူး”

လုိ႔ေျပာသံၾကားမွ ေက်ာခ်မ္းသြားမိတာမွန္ပါဘဲ။

6 အေ၀းကျမင္ရတာက 18ထကျမင္႔တဲ႔ အေဆာက္အဦ

6 အေ၀းကျမင္ရတာက 18ထကျမင္႔တဲ႔ အေဆာက္အဦ

အဲလုိအဆင္မေျပာတာေတြဘဲေျပာျပေနမိေပမယ္႔

ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ႔ခရီးတစ္ခုကိုလည္းသတိရမိပါတယ္။

မႏွစ္တေပါင္းလျပည္႔ေန႔က သီေပါေဘာ္ၾကဳိပြဲကိုသြားခဲ႔တာေလးကိုေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္။

သီေပါ က အကုိေအးေက်ာ္က သူ႔ဆီလာဘုိ႔ ဓါတ္ဖမး္ဘုိ႔ေျပာေနတာၾကာလွပါျပီ။

ကိုစိန္ေသာ႔ Mလုလင္တုိ႔နဲ႔ခ်ိန္းလုိက္ေတာ႔ သြားမယ္ဆုိတာနဲ႔အျမန္စီစဥ္ပါေတာ႔တယ္။

ဒုဌ၀တီမန္းနဲ႔ကားလက္မွတ္သုံးေယာက္စာျဖတ္ထား၊

လုလင္က ည ကားနဲ႔ရန္ကုန္ကေန မန္းေလးကိုတက္လာ မနက္ေစာေစာသူ႔ကိုသြားၾကဳိ

အိမ္ခဏ၀င္ ကိုစိန္ေသာ႔ကို၀င္ေခၚျပီးေတာ႔ လမ္း60ကား၀င္းကုိသြား အားလုံးအခ်ိန္ကုိက္လုပ္ရတာေပါ႔။

က်ေနာ္တုိ႔ေရာက္လုိ႔မၾကာခင္ကားထြက္ပါေတာ႔တယ္။

သီေပါကို ေန႔လည္ ဆယ္တစ္နာရီေလာက္ေရာက္။

အကိုေအးေက်ာ္ကဆုိင္မွာထမင္းလုိက္ေကြ်းတာစား။

အိမ္မွာခဏနားျပီး ေဘာ္ၾကဳိပြဲကို ခ်ီတက္လုိ႔ ဓါတ္ပုံရုိက္ၾကပါတယ္။

အကုိေအးေက်ာ္က ကားစီစဥ္ေပးထားေတာ႔အရမး္အဆင္ေျပပါတယ္။

HsiPaw Fan မွာဆုံေနၾက ကို၀င္းေသာင္ ကို ဘုရားပြဲအသြား၀င္ေခၚ။

ဘုရားေရာက္ေတာ႔ ဘုရားအက်ဳိးေဆာင္ေနတဲ႔အကိုတင္ထူးနဲ႔ေတြ႔အျပီး

ပြဲခင္းထဲမွာလမ္းသလားရင္းလက္ေဆာ႔ၾကပါေတာ႔တယ္။

ထူးထူးျခားျခား သြားေနတဲ႔ရထားကိုရပ္ျပီး ေဘာ္ၾကဳိဘုရားနဲ႔တြဲျပီးဓါတ္ပုံရုိက္နုိင္ေအာင္

စီစဥ္ေပးတဲ႔အကိုထူးရဲ႕အစြမး္ကေတာ႔အံ႔မခနး္ပါဘဲ။

အဲပြဲေတာ္မွာရုိးသားလွတဲ႔တုိင္းရင္းသားေတြရဲ႕သဘာ၀ပုံေတြရလုိက္ပါတယ္။

ဘုရားပြဲကအျပန္ နာမယ္ေက်ာ္သိမ္ေတာင္ကုိအသြားလမ္းမွာရွိေနတဲ႔

မ်က္ေစ႔ေ၀ဒနာရွင္မ်ားကို ေဆးကုသဘုိ႔စီစဥ္ေပးေနသူ

သီတဂူဆရာေတာ္ကုိ၀င္ဖူးေမွ်ာ္ခဲ႔ၾကပါတယ္။

ဆရာေတာ္ကလဲဓါတ္ပုံ၀ါသနာရွင္တစ္ဦးပါဘဲ။

သိမ္ေတာင္ေပၚကိုတက္ျပီးဓါတ္ပုံေတြရုိက္ျပီးလုိ႔

အျပန္မွာေတာ႔ အကိုေအးေက်ာ္အိမ္ကခ်က္ေၾကြးတဲ႔ထမင္းကိုိ တ၀စား အျပီးမွာ

ေဆာက္လက္စ ဓမၼာရုံၾကီးေပၚကိုတက္ၾကည္႔ၾကပါတယ္။

ေနာက္ေန႔မနက္မွာေတာ႔ သီေပါပုဂံ လုိ႔တင္စားထားတဲ႔

နုိင္ငံျခားသားေတြအျမဲလာေလ႔ရွိတဲ႔ “မဟာနႏၵာကန္သာေက်ာငး္”ေရွးဘုရားေတြဆီကိုသြားဓါတ္ပုံရုိက္ၾကပါတယ္။

6 သဘာ၀ တံခါး

6 သဘာ၀ တံခါး(အဲဒီအထဲမွာ ရြာသားပါတယ္)

အဲဒီကိုမသြားခင္ မနက္စာ စားေနခ်ိန္မွာ ေဖစ္ဘုတ္က မိတ္ေဆြျဖစ္သူ

မနန္းလြင္လြင္ေအာင္ က လက္ေဆာင္ေတြ တစ္ေပြ႔တစ္ပုိက္နဲ႔

ေစ်းမသြားခင္ အေျပးအလႊားလာလုိ႔နုတ္ဆက္သြားပါေသးတယ္။

 

က်ေနာ္တုိ႔အတြက္ အကိုေအးေက်ာ္က အေတာ္ကုိ အပင္ပန္းခံျပီးစီစဥ္ထားပါတယ္။

အကိုေအးေက်ာ္ရဲ႕တပည္႔နွစ္ေယာက္နဲ႔ဆုိရင္ ဆုိင္ကယ္သုံးစီး လူေျခာက္ေယာက္

သြားၾကမွာပါ။

သီေပါကေန ေက်ာက္မဲ ကိုသြား  ျပီးရင္းဂုတ္တြင္းမွာဓါတ္ပုံရုိက္။

အဲဒီကမွတစ္ဆင္႔ ေနာင္ခ်ဳိကေန ကားေစာင္႔စီးၾကမွာပါ။

ကန္သာေက်ာင္းကအျပန္မွာအိမ္ကို၀င္။

ကင္မရာကိုဘဲခ်န္ထားျပီး က်ေနာ္တုိ႔ပစၥညး္ေတြကုိ ကားဂိတ္ကိုပုိ႔ဘုိ႔စီစဥ္

ေနာင္ခ်ဳိကေနေစာင္႔စီးမယ္လုိ႔မွာအျပီး ခရီးဆက္ခဲ႔ၾကပါတယ္။

အကိုေအးေက်ာ္နဲ႔ကိုစိန္ေသာ႔ကတစ္စီး။

ေမာင္ယဥ္ေအာင္နဲ႔အကုိေအးေက်ာ္တပည္႔ေလးကတစ္စီး။

က်ေနာ္နဲ႔ေနာက္တစ္ေယာက္က တစ္စီးေပါ႔။

က်ေနာ္ကထုိင္မလုိက္ခ်င္ေတာ႔ ကိုယ္တုိ္င္ေမာင္းပါတယ္။

သီေပါကေနေက်ာက္မဲကိုအရင္၀င္ ျမဳိ႔အေနာက္ေျမာက္ဘက္က ျငိမး္ခ်မး္ေရးကုန္းဆုိတဲ႔

ဘုရားကုိ၀င္ျပီးဓါတ္ပုံေတြရုိက္ၾကပါတယ္။

ကိုရင္ေလးေတြ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ေနတဲ႔ပုံေကာင္းေတြရခဲ႔ပါတယ္။

အဲ႔ကအျပန္မွာထမင္း၀င္စားျပီးခရီးဆက္။

7 သီေပါ က ေရွးပုဂံေခတ္က ဘုရား

7 သီေပါ က ေရွးပုဂံေခတ္က ဘုရား(ရြာသားေ၇ာက္ေနပါတယ္)

ဂုတ္တြင္းရူ႔ခင္းသာမွာ ေနပူက်ဲက်ဲမွာဓါတ္ဖမး္ၾကပါတယ္။

ဂုတ္တြင္းကျပန္အဆင္းမွာေတာ႔ ဂုတ္တြင္းေအာက္မွာရွိတဲ႔စမး္ေခ်ာင္းမွာဓါတ္ပုံ၀င္ရုိက္။

အစကသြားမယ္လုိ႔ရည္ရြယ္ေပမယ္႔ မသြားျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ဂုတ္ထိပ္တံတားကိုအေ၀းကေနလွမး္ရုိက္

လုိ႔၀ေတာ႔မွေနာင္ခ်ုိဳျမဳိ႔ကိုဆက္သြားျပီးအေအးဆုိင္ထုိ္င္ၾကပါတယ္။

ကားက ညေနေလးနာရီေလာက္မွ၀င္မယ္ဆုိတာနဲ႔ ေနာင္ခ်ဳိျမဳိ႔မွာရွိတဲ႔

ကမၻာေအးေစတီကိုသြားဖူးၾကပါတယ္။

အဲဒီကအျပန္မွာေတာ႔ သီေပါကေနလာမယ္႔ကားကိုေစာင္႔ရင္းစကားေတြေျပာေနလုိက္တာ

အကိုေအးေက်ာ္တုိ႔ သီေပါကုိ ျပန္ရမယ္ဆုိတာကုိေတာင္ေမ႔ေနပါတယ္။

ငါးနာရီေလာက္မွ အကုိေအးေက်ာ္တုိ႔လဲျပန္ဘုိ႔သတိရပါတယ္။

(ေနာက္မွသိရတဲ႔အဲဒီေန႔က ညရွစ္နာရီေက်ာ္မွ အကုိေအးေက်ာ္တုိ႔သီေပါကိုျပန္ေရာက္ပါသတဲ႔)

ငါးနာရီေက်ာ္လုိ႔ကားလာေတာ႔က်ေနာ္ေညာင္းကုိက္ျပီးအိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္။.

ဟုိ၀င္ဒီထြက္နဲ႔မုိင္80ေက်ာ္ေလာက္ဆုိင္ကယ္ေမာင္းလုိက္ရတယ္ထင္ပါတယ္။

မွတ္မွတ္ရရ ေက်ာက္မဲအက်ဥ္းသားရုပ္ရွင္ထဲက ၀င္းဦးခုန္ခ်ခဲ႔တဲ႔တံတားေပၚမွာ

တက္ျပီးဓါတ္ဖမး္ခဲ႔ပါေသးတယ္။

8 နာမယ္ေက်ာ္ဂုတ္တြင္း

8 နာမယ္ေက်ာ္ဂုတ္တြင္း

ပင္ပန္းေပမယ္႔ အေတာ္ေပ်ာ္ခဲ႔ရတဲ႔ဓါတ္ဖမး္ခရီးေလးကေတာ႔မေမ႔နုိင္စရာပါဘဲ။

က်ေနာ္အေတာ္ကိုရုိက္ခ်င္လြန္းတဲ႔ဂုတ္တြင္းကိုရုိက္ခဲ႔ရေတာ႔ စိတ္ထဲမွာေက်နပ္ပါတယ္။

ေက်းဇူးပါ အကိုေအးေက်ာ္နဲ႔သီေပါက အဖြဲ႔သားမ်ားခင္ဗ်ား။

 

 

အခုလက္ရွိမွာေတာ႔ က်ေနာ္ဓါတ္ပုံေတြေအာက္မွာ အရင္ ေရးခဲ႔တဲ႔ tag ကုိမသုံးေတာ႔ဘဲ

အသစ္ေျပာင္းလုိက္ပါတယ္။

ဓါတ္ပုံဆုိတာ အလင္းပုံရိပ္ကိုဖမ္းယူထားတာပါဘဲ။

ဒါေၾကာင္႔ “ကိုေပါက္လက္ေဆာင္အလငး္ပုံရိပ္မ်ား”ဆုိျပီး အမည္ေျပာင္းလုိက္ပါတယ္။

မိတ္ေဆြၾကီးေရႊအိမ္စည္က ဘဲ ဒီနာမယ္နဲ႔ဓါတ္ပုံဂရုေလးထပ္လုပ္ေပးပါတယ္။

ဒီဂရုေလးကေတာ႔ ဓါတ္ဆရာမ်ား ပါ၀င္္ ျပီးပုံေတြတင္နုိင္ပါတယ္။

(ဒုတိယပိၼေက်းဇူးပါေရႊအိမ္စည္ေရ)

ေနာက္ေတာ႔လဲအမ်ားပုံတင္နုိင္တဲ႔ဂရုမွာကိုယ္႔နာမယ္တပ္ထားတာ မသင္႔ေတာ္ဘူးလုိ႔

ေတြးမိတာနဲ႔ “လွပေသာ အလင္းပုံရိပ္မ်ား” လုိ႔နာမယ္ေျပာင္းလုိက္ပါတယ္။

ကိုယ္႔အေၾကာင္းကိုယ္ျပန္ေတြးမိေတာ႔

၂၀၁၀ခုႏွစ္ကစျပီးဓါတ္ဖမ္းလာခဲ႔တာ

သီအုိရီမသိ ဘာမသိနဲ႔

ျမင္ျမင္သမွ် လက္ေဆာ႔ လာခဲ႔တဲ႔ႏွစ္ေတြမနည္းေတာ႔ပါဘူး။

ဓါတ္ပုံနဲ႔ပါတ္သက္ရင္

မွတ္တမ္းသမားလား သတင္းသမားလား အလွရုိက္သူလား

သဘာ၀ျမင္ကြင္းကုိ ရုိက္သူလား  လုိ႔ ျပန္ေမးခြန္းထုတ္ရင္

ဘာမွ သီးသန္႔မရွိတဲ႔ ေရာေက်ာ္ဓါတ္ဖမ္းသူဘဲျဖစ္ေနပါတယ္။

ျပဳိင္ပြဲေတြမွာ ဓါတ္ပုံရ ဘူးျခင္းလဲမရွိ

ဓါတ္ပုံ ျပပြဲမွာ ဓါတ္ပုံေရာင္းရဘူးျခင္းလဲမရွိ

ၾကံဖန္ျပီး ေျပာရရင္ေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ညီတစ္ေယာက္က

ေတာ႔ က်ေနာ႔္ဓါတ္ပုံ၀ယ္ျပီး ပိုစ္ကဒ္ေလးပုံ ထုတ္ေပးဘူးတာဘဲရွိပါတယ္။

ဒါေပမယ္႔ ဘယ္လုိအေနအထားမွာဘဲျဖစ္ေနပါေစ

က်ေနာ္ပုံေတြကုိ  အဆင္႔မွီတယ္လုိ႔ သတ္မွတ္သည္ျဖစ္ေစ

မမွီဘူးလုိ႔သတ္မွတ္သည္ျဖစ္ေစ

က်ေနာ္ကေတာ႔ အခါအခြင္႔သင္႔ရင္

ဓါတ္ဖမ္းေနအုံးမွာအေသအခ်ာပါဘဲ။

ဘာလုိ႔လဲလုိ႔ေမးရင္ က်ေနာ္ဓါတ္ဖမ္းရတာကို ႏွစ္သက္လုိ႔ပါ။

စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေစာင္႔ဖတ္သူမ်ားကိုေက်းဇူူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ား

အမွတ္တရ ေန႔စြဲမ်ား

အမွတ္တရ ေန႔စြဲမ်ား

(ျပီးပါျပီ)

ကိုေပါက္လက္ေဆာင္အေတြးပါးပါးေလး

30-3-2015

 

 

ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1570 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။