“မဖယ္စေကာင္း ဖယ္စေကာငး္ ”

 

တရုပ္ျပည္နယ္စပ္ျမဳိ႔ျဖစ္တဲ႔က်ုယ္ေခါင္ထဲမွာေနျပီး စာအုပ္အနီကိုင္ထားတဲ႔သူေတြကတစ္ပါတ္တစ္ခါ

ေတာ႔ ျမန္မာျပည္ဘက္ကုိ အထြက္ျပၾကရပါတယ္။

ထြက္ျပီးရင္ျပန္၀င္ေပ႔ါ။

ျပီးခဲ႔တဲ႔ဥပုဒ္ေန႔ကေတာ႔ အျပင္ထြက္ရမယ္႔ရက္နဲ႔ အလုပ္ပိတ္ရက္ဆုံေတာ႔

တစ္ခ်က္ခုတ္ႏွစ္ခ်က္ျပတ္ ဘုရားဖူးထြက္ရင္ေကာင္းမယ္လုိ႔ စဥ္းစားမိပါတယ္။

ဘယ္သြားရင္ေကာင္းမလဲလုိ႔ရုံးက ကေလးေတြနဲ႔ တုိင္ပင္ၾကည္႔ေတာ႔မူဆယ္ဘက္က

လွဳိဏ္ဂူဘုရားကိုသြားမယ္ ဘုရားကအျပန္ မွာနမ္းခမ္းဘက္သြားတဲ႔လမး္က

ကၠစာၦာသယေတာင္ကုိသြားမယ္ဆုိျပီး ခရီးစဥ္ဆြဲလုိက္ၾကပါတယ္။

အားလုံးေပါင္းရွစ္ေယာက္။

မနက္ရွစ္နာရီေလာက္အျပင္ထြက္ အသြားလမး္မွာရွိတဲ႔

ရွမး္ေခါက္ဆြဲဆုိင္ေလးမွ ၀င္စားလုိက္ၾကပါတယ္။

တစ္ပြဲငါးရာ အေတာ္ေလးစားလုိ႔ေကာင္းပါတယ္။

တုိဟူးေက်ာ္ေတြ၀က္ေခါက္ေၾကာ္ေတြထည္႔စားတာမွ ငါးေထာင္ဘဲက်ပါတယ္။

စားေသာက္ျပီးၾကေတာ႔လွဳိဏ္ဂူဘုရားကိုသြားၾကတာေပါ႔။

လွဳိဏ္ဂူဘုရားက မူဆယ္ျမဳိ႔ကေန မန္းေလးဘက္ထြက္တဲ႔လမး္မွာပါရွိတာပါ။

ျမဳိ႔နဲ႔သိပ္မေ၀းပါဘူး။

ဆင္ျဖဴဂိတ္ကေနဆယ္႔ငါးမိနစ္ေလာက္ေမာင္းလုိက္ရင္ ဘုရားသြားတဲ႔လမ္းခြဲကို

ေရာက္သြားပါတယ္။

ဘုရားမုဒ္ဦးအ၀င္၀မွာကားထားျပီး ဘုရားေတာင္ကုန္းေလးေပၚကိုတက္ခဲ႔ၾကပါတယ္။

သိပ္မျမင္႔ေတာ႔ သက္ေတာင္႔သက္သာပါဘဲ။

ဘုရား ၀င္၀င္ျခင္း ဘယ္ဘက္ျခမး္မွာ လွဳိဏ္ဂူေလးရွိပါတယ္။

လွဳိဏ္္ဂူထဲကုိအျပန္မွ၀င္မယ္ဆုိျပီး ေအာက္ဖက္ကိုဆင္းခဲ႔ၾကပါတယ္။

အ၀င္စနားေလးမွာေရတံခြန္ေလးလုိလုပ္ထားတဲ႔ေနရာေလးမွာအုပ္စုလုိက္ဓါတ္ပုံေတြရုိက္ၾကပါတယ္။

ျပီးမွအုတ္ေလခါးေလးကေနအေပၚဖက္ကုိတက္ခဲ႔ၾကပါတယ္။

လမး္တစ္ဘက္ကေတာ႔ ေတာင္နံရံအျမင္႔ တစ္ဖက္ကေတာ႔ ေရေျမာင္းကေလးရွိပါတယ္။

ေရႊေရာင္၀င္းေနတဲ႔ေလ်ာင္းေတာ္မူ ကိုယ္ေတာ္ၾကီးရဲ႕အရိပ္ကေရထဲမွာက်ေနပုံက

ဖူးျမင္ရသူအဖုိ႔ စိတ္ၾကည္နူးေစပါတယ္။

သစ္ရိပ္၀ါးရိပ္နဲ႔ေရၾကည္ေတြစီးဆင္းေနတဲ႔ေျမာင္းေလးေတြနဲ႔ဆုိေတာ႔

ေအးျမတဲ႔ရသကိုခံစားရပါတယ္။

ေရအုိင္ေလးထဲမွာကေလးေတြ ေရဆင္းေဆာ႔ေနတာျမင္ရေတာ႔

သူတုိ႔လုိေတာင္ ေရဆင္းေဆာ႔ခ်င္စိတ္ေပါက္လာမိပါတယ္။

ရပ္ေတာ္မူဘုရားေဘးနားကေန ျဖတ္ေလ်ာက္ျပီး ဘုရားဆင္းတုေတြတန္းစီထားတဲ႔ေနရာမွာ

ဘုရားကန္ေတာ႔ျပီး

အေရွ႔ဘက္အဆုံးမွာရွိတဲ႔ဘုရားကိုဖူးျပီးျပန္အထြက္ ဂူဘုရားထဲကုိ၀င္မယ္လုပ္ေတာ႔

လူေတြစည္ကားေနတာနဲ႔မ၀င္ဘဲ ကၠစာၦာသယေတာင္ကိုသြားဘုိ႔ ခရီးဆက္ခဲ႔ၾကပါတယ္။

အဲဒီကိုသြားမယ္ဆုိေတာ႔ မနက္ဆယ္နာရီေလာက္ဘဲရွိပါေသးတယ္။

ထမင္းစားဘုိ႔ေစာေသးေတာ႔ ေတာင္ေပၚဘုရားကိုအရင္သြားဖူးျပီးမွဘဲထမင္းစားမယ္လုိ႔ ဆုံးျဖတ္လုိက္ၾကပါတယ္။

မူဆယ္စက္မူ႔ရပ္ကြက္ၾကီးကုိျဖတ္ျပီ း နမ္းခမ္းဘက္သြားတဲ႔လမး္ဘက္ကုိဆင္းလာခဲ႔ၾကပါတယ္။

မန္၀ိနး္ဂိတ္ေပါက္အလြန္ေရာက္တဲ႔အခါ

ကားအသြားအလာနည္းနည္းမ်ားေတာ႔ တစ္လမ္းလုံးဖုံတေထာင္းေထာင္းနဲ႔ပါဘဲ။

ဒါေပမယ္႔လည္း ကားအသြားအလာေ၀းသြားတဲ႔အခါ

လမး္ေဘးတစ္ဘက္တစ္ခ်က္က လယ္ကြင္းစိမး္စုိစုိေတြျမင္ေနရေတာ႔

မ်က္ေစ႔ေအးလွပါတယ္။

ဒီေတာင္ကလည္း က်ယ္ေခါင္-မူဆယ္ကေန လွမး္ၾကည္႔ရင္ျမင္ေနရတဲ႔ေတာင္ပူုစာေလးပါဘဲ။

“ေတာင္ေပၚမွာဘုနး္ၾကီးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းရွိတယ္ ေရႊလီျမစ္ၾကီးကိုလွမး္ျမင္ေနရတယ္

သာယာတယ္”လုိ႔ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ေျပာျပဘူးလုိ႔ သြားခ်င္ေနခဲ႔တာၾကာပါျပီ။

နာရီ၀က္ေလာက္ကားေမာင္းလုိက္မိရင္ဘဲ

လမး္ညာဘက္ျခမး္မွာေတာင္ေပၚဘုရားကိုတက္ဘုိ႔အတြက္မုဒ္ဦးၾကီးကို

ေတြ႔လုိက္ရပါတယ္။

ေတာင္တက္လမး္က သိပ္ေတာ႔မက်ယ္ပါဘူး။

ကြန္ကရစ္လမ္းခင္းထားတာရယ္ ေတာင္က သိပ္မမတ္တာရယ္ေၾကာင္႔

သက္ေတာင္႔သက္သာနဲ႔ဘဲကားေလးက ေတာင္ေပၚေရာက္သြားပါတယ္။

ေတာင္ေပၚေရာက္တာနဲ႔ျမင္လုိက္ရတဲ႔ျမင္ကြင္းကအေတာ္ကိုသာယာလွပါတယ္။

ႏွစ္သက္တမး္အေတာ္ရင္႔တဲ႔ ေညာင္ပင္ၾကီးရဲ႕အရိပ္ကလဲ ေက်ာင္းပုရ၀ုဏ္ထဲ

၀င္လာသူကုိေအးျမေစတာအမွန္ပါဘဲ။

က်ေနာ္တုိ႔ေက်ာင္းထဲေရာက္တဲ႔အခ်ိန္မွာေတာ႔ ဆရာေတာ္ေတြကုိဆြမး္ကပ္ဘုိ႔

ျပင္ဆင္ေနတဲ႔အမ်ဳိးသမီးေတြကိုေတြ႔ရပါတယ္။

ပါလာတဲ႔အဖြဲ႔ေတြကေတာ႔ ဆရာေတာ္ကို၀င္ျပီး ၀တ္ျပဳ။

က်ေနာ္ကေတာ႔ ဘယ္နားေနဓါတ္ပုံရုိက္ရင္ေကာင္းမလဲဆုိျပီး လွည္႔ပါတ္ၾကည္႔ေနပါတယ္.။

အဲေတာ႔ကတိမ္ေတြကအဆုပ္လုိက္အခဲလုိက္ရွိေနတာရယ္

ျပာလြင္ေနတဲ႔ေကာင္းကင္ၾကီးရယ္

ရင္႔မွည္႔စျပဳလုိ႔အ၀ါေရာင္သန္းေနတဲ႔လယ္ကြက္ေတြနဲ႔စုိက္ပ်ဳိးထားတာမၾကာေသးလုိ႔

စိမ္းေနတဲ႔ေျပာင္းခင္းေတြရယ္က

 

သဘာ၀တရားကိုလွသထက္လွေအာင္၀ုိင္းျပီး

အလွဆင္ေပးေနသလုိပါဘဲ။

အဲဒီအလွေတြကိုပုိျပည္႔စုံေအာင္ျဖည္႔ဆည္းေပးေနတာကေတာ႔

တရုပ္ျပည္ကုိျဖတ္စီးျပီးထြက္လာတဲ႔ ေရႊလီျမစ္မင္းပါဘဲ။

က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ႔လဲ ေက်ာင္းေတာင္ဘက္ျခမး္မွာရွိတဲ႔ေညာင္ပင္ၾကီးေအာက္မွာ

ေအးေအးလူလူ နားၾက ပါလာတဲ႔မုန္႔ေတြအဆာေျပစားၾကရင္း

ပါတ္၀န္းက်င္အလွအပေတြကုိ ေငးေမာလုိ႔၀တဲ႔အခါ ျပန္ဘုိ႔ျပင္ၾကပါတယ္။

ေတာင္ေပၚကေနက်ေနာ္တုိ႔ဆင္းလာေတာ႔ ဆယ္႔နွစ္နာရီထုိးခါစဘဲရွိပါေသးတယ္။

ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္ေပမယ္႔လည္း ဒီအနီးအနားမွာ ထမင္းဆုိင္ေကာင္းေကာင္းမရွိတာရယ္

ေနာက္နာရီ၀က္ေလာက္ေနရင္ မူဆယ္ဘက္ေရာက္မွာဆုိေတာ႔

ဟုိေရာက္မွဘဲ စားေနက်ဆုိင္မွာထမင္းစားမယ္လုိ႔ တြက္ထားၾကပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔လာလုိက္ၾကတာ နယ္စပ္ခရီးသြားလာေရးရုံးနားကိုလဲေရာက္ေရာ

ကားတန္းရွည္ၾကီးကိုျမင္လုိက္ရပါတယ္။

ေရွ႔ဆက္ျပီးသြားလုိ႔ မရေတာ႔ ကားေပၚကဆင္းျပီးေမးတဲ႔အခါ

လမ္းပိတ္ေနတာ တစ္နာရီေက်ာ္ေလာက္ရွိျပီေျပာၾကပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ကားလည္းသူမ်ားနည္းတူရပ္ထားရေတာ႔တာေပါ႔။

နမ္းခမ္းကေနျပန္လာလုိ႔ မူဆယ္ကုိ ၀င္ရင္ ဒီတစ္လမး္ဘဲရွိပါတယ္။

စက္မူ႔ဘက္ကုိ ေကြ႔ ပါတ္သြားလုိ႔ရမယ္႔ ျဖတ္လမး္ရွိေပမယ္႔ က်ေနာ္တုိ႔ေရာက္ေနတဲ႔ေနရာနဲ႔ဆုိရင္

အဲဒီေနရာကအေတာ္လွမး္ပါေသးတယ္။

လမး္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ ဟုိဘက္ေရာက္ဒီဘက္ေရာ

ကားတနး္က သုံးတန္း ျဖစ္ေနျပီး လမး္ေတြပိတ္ေနပါတယ္။

ကားေတြပိတ္က်ပ္ညွပ္ေနတဲ႔ၾကားထဲမွာ ဆုိင္ကယ္ေတြကေတာ႔ ေကြ႔ေကာက္ျပီး

ေရွ႔ေရာက္ေအာင္မရမက ဇြတ္အတင္းတုိးျပီးသြားေနၾကပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔လဲလမး္ခဏေလာက္ဘဲ ပိတ္တယ္ထင္ျပီးကားထဲမွာထုိင္ေနပါတယ္။

အဲဒီေန႔ကေနအေတာ္ေလးပူပါတယ္။

နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာေတာ႔ ပူတဲ႔ဒဏ္မခံနုိင္ေတာ႔တာနဲ႔အျပင္ထြက္လုိက္ပါတယ္။

အျပင္ေရာက္ေတာ႔မွကိုယ္႔ထက္အရင္ေရာက္ေနသူကို စုံစမး္စပ္စု လုပ္ရပါတယ္။

ဘယ္နားက စပိတ္လဲလုိ႔ ေမးေတာ႔ မန္၀ိန္းေပါက္ကေနစပိတ္တာလုိ႔ဆုိပါတယ္။

ဒါနဲ႔ဘဲ က်ေနာ္ရယ္ ကားေမာင္းတဲ႔ကေလးရယ္က ေရွ႔ဆက္လမး္ေလ်ာက္ျပီး

ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ တစ္ေနရာမွာ လမး္ေျပာင္းျပန္ရပ္ျပီး ထားတဲ႔ ဆယ္႔နွစ္ဘီးကား

တစ္စီးကိုေတြ႔ရပါေတာ႔တယ္။

“ေျပာင္းျပန္ရပ္ထားတဲ႔ကားကို မဖယ္ခုိင္းဘူးလားလုိ႔”

ကားနားရပ္ေနတဲ႔လူတစ္ေယာက္ကုိ ေမးၾကည္႔ေတာ႔

“ဒီဘက္လမး္ေတြက လူေတြက တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ကပ္တယ္။

ေျပာလဲဖယ္မွာမဟုတ္ဘူး”လုိ႔ျပန္ေျဖပါတယ္။

က်ေနာ္လဲ လမ္းေျပာင္းျပန္ရပ္ထားတဲ႔ကားနားကိုသြားၾကည္ေတာ႔

မ်က္နွာခပ္တင္းတင္းနဲ႔ လူလတ္ပုိင္းတစ္ေယာက္ ကိုကားေပၚမွာေတြ႔ရပါတယ္။

“ညီေလး ေရ လမး္ေျပာင္းျပန္ရပ္ထားတာေလးဖယ္လုိက္ရယ္

လမ္းနည္းနည္းေတာ႔ ပြင္႔သြားမယ္ထင္တယ္” လုိ႔စကားစလုိက္ေတာ႔

“က်ဳပ္တုိ႔က ဒီနားတင္ည အိပ္လဲ ဘာမွ မျဖစ္ဘူး “လုိ႔ ျပန္ေျဖပါတယ္။

“ညီေလး က လမး္ေျပာင္းျပန္ရပ္ထားတာ ဖယ္လုိက္ရင္ ဒီဘက္က ကားေတြသြားလုိ႔ရတာေပါ႔“လုိ႔ေျပာလုိက္ေတာ႔

“လူပါး၀ စကားေျပာလုိ႔ ေသခ်ာရပ္ထားတာ”လုိ႔ ခပ္တင္းတင္းျပန္ေျပာပါတယ္။

သူကဘဲဆက္ျပီး

“က်ဳပ္ကားကုိလဲဇြတ္ေက်ာ္တက္ေသးတယ္ လူပါး၀စကားလဲေျပာေသးတယ္။

အဲေတာ႔ လမ္း ေျပာင္းျပန္ရပ္တယ္ ၾကဳိက္တဲ႔ေကာင္ လာခဲ႔လုိ႔ ရတယ္”

လုိ႔ မာန္ပါပါနဲ႔ေျပာပါတယ္။

“ညီေလးေရ အဲဒီလူ လူပါး၀သြားတာဘယ္သူမွသိမွာမဟုတ္ဘူး။

အခုအခ်ိန္မွာေတာ႔ မင္းလမး္ေျပာင္းျပန္ရပ္လုိ႔

လမး္ပုိပိတ္တယ္လုိ႔ဘဲအားလုံးကထင္မွာဘဲ”

လုိ႔ေျပာလုိက္ပါတယ္။

“ မုိက္ရုိင္းသူတစ္ေယာက္ေၾကာင္႔

မဆုိင္တဲ႔သူေတြက ၾကားကဒုကၡခံရတာေပါ႔ကြာ။

အခ်ဳိ႔ေတြက ခရီးဆက္သြားမယ္႔သူေတြလဲပါတယ္ေလ။

ငါ႔ညီက သေဘာထားၾကီးၾကီးနဲ႔ဖယ္ေပးလုိက္ပါကြာ” လုိ႔ေျပာေတာ႔

သူနည္းနည္းေတာ႔ မ်က္ႏွာေၾကာေလ်ာ႔သြားပါတယ္။

“  ကဲဗ်ာ က်ေနာ္ ကားေဘးခ် ေပးမယ္ ေနာက္ဆုတ္လုိ႔ရေအာင္ေတာ႔ ရွင္းေပး“လုိ႔ဆုိတာနဲ႔

အားလုံးက ၀ုိငး္ျပီး သူ႔ကား ေနာက္ဆုတ္လုိ႔ရေအာင္ ၀ိုင္းကူျပီးရွင္းေပးၾကပါတယ္။

သူ႔ကား ဖယ္လုိက္ေတာ႔ တစ္ဖက္လမး္ေၾကာပြင္႔သြားပါတယ္။

ဒီလမး္ေပၚမွာပိတ္ေနတာ ကားအစီးေရက ဟုိဘက္ဒီဘက္ရာခ်ီျပီးရွိေနပါတယ္။

အဲဒီညီေလးက လမး္ဖယ္ေပးလုိ႔သာ တစ္ဖက္က ကားေတြသြားလုိ႔ရေနေပမယ္႔

က်ေနာ္တုိ႔ကားရွိတဲ႔ဘက္ကေတာ႔တစ္လွိမ္႔မွမေရႊ႔ရေသးပါဘူး။

ေတာေတာ္ေလးၾကာေတာ႔ ကားထဲက ကေလးေတြလဲ ပူလြန္းေတာ႔ မေနနုိင္ေတာ႔ပါဘူး၊

အနီးအနားမွာ ထုိင္စရာ စားစရာ ဆုိင္ရွိလုိရွိျငားအျပင္ထြက္လာၾကပါတယ္။

ဒီေနရာမွာရပ္ေနရတာ တစ္နာရီေက်ာ္ေလာက္ ၾကာျပီဆုိေတာ႔ ဘုိက္လဲဆာ ေရလဲငတ္ေပါ႔။

ကံေကာင္းခ်င္ေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ရပ္ေနရတဲ႔ေနရာနဲ႔အေတာ္လွမ္းလွမး္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ထဲက

သူနဲ႔ သိတဲ႔ ဆုိင္ေလးတစ္ဆုိင္ရွိတယ္လုိ႔ဆုိပါတယ္။

အေတာ္ေလးလမး္ေလ်ာက္လုိက္ေတာ႔ အဲဒီဆုိင္ေရာက္သြားပါတယ္။

အဲဒီဆုိင္ကထုိင္စရာေပး ယပ္ေတာင္ေတြထုတ္ေပး ေသာက္ေရသန္႔ဘူးေတြခ်ေပး

ဆုိေတာ႔ အေတာ္ေလးကိုအဆင္ေျပသြားပါတယ္။

“ အခုေနာက္ပုိင္း လမး္က ခဏခဏ ပိတ္တာ ၊

တစ္ခါတစ္ေလ တစ္ရက္လုံးနီးပါးဘဲ။

ကံေကာငး္ရင္ေလးငါးနာရီ။

ကုန္ကားေတြက တေန႔ထက္တေန႔မ်ားလာ။

ကုိယ္႔လမး္နဲ႔ကိုယ္မေမာင္းဘဲ ေမာင္းခ်င္သလုိေမာင္း။

ျပီးရင္တစ္ေယာက္နဲတစ္ေယာက္အေလ်ာ႔မေပး လမး္မဖယ္ဘဲ

ေခါင္းခ်င္းဆုိင္ျပီးရပ္ခ်င္ရပ္ေနၾကတာ။

စိတ္ပ်က္ဘုိ႔ေကာင္းတယ္ “လုိ႔ ဆုိင္ရွင္ေကာင္မေလးေျပာျပတာၾကားရေတာ႔

ရင္ထဲဆုိ႔သြားသလုိပါဘဲ။

က်ေနာ္တုိ႔ထုိင္ေနတာတစ္နာရီေက်ာ္ေလာက္ရွိေပမယ္႔ က်ေနာ္တုိ႔ကားကေတာ႔ ေရာက္မလာေသးပါဘူး။

နည္းနည္းျခင္းေရႊ႔လုိ႔ေတာ႔ လာေနပါတယ္။

ဟုိဘက္ယာဥ္တနး္ကေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ဘက္တဲ႔စာရင္ျမန္ျမန္ေလးေရႊ႔႔ေနပါတယ္။

ထုိင္ေနရင္းကက်ေနာ္တုိ႔ ဘုိက္ဆာလာပါတယ္။

ဆာဆုိ ေန႔လည္ နွစ္နာရီေတာင္ရွိေနပါျပီ။

အနီးအနားမွာၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ တရုတ္ထမင္းဆုိင္ေလးတစ္ဆုိင္ေတြ႔ပါတယ္။

လူေတာ႔ အေတာ္ေလးစည္ပါတယ္။

ဒါနဲ႔အုပ္စုလုိက္ထမင္းစားမယ္ဆုိ၀င္လုိက္ၾကပါတယ္။

ကားေပၚကေကာင္ေလးအတြက္ေတာ႔ ထမင္းဘူးနဲ႔ထည္႔ျပီး  ပုိ႔ေပးမယ္ေပါ႔။

စားခ်င္တဲ႔ဟင္းေတြမွာ အျမန္လုပ္ေပးပါ လုိ႔ ေျပာထားေပမယ္႔

နာရီ၀က္ေက်ာ္ေလာက္ၾကာတာေတာင္ဟင္းကေရာက္မလာ။

ေရာက္မလာဆုိ လူကလဲအေတာ္ေလးမ်ားေနတာကိုး။

က်ေနာ္တုိ႔ ဟင္းပြဲတစ္ပြဲစေရာက္တဲ႔အခိ်န္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ကား လဲ က်ေနာ္တုိ႔နားေရာက္လာတာနဲ႔

ကားကုိ ကားတန္းထဲက ထြက္ျပီး ထမင္းဆုိင္နားမွာရပ္ခုိင္းရပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ထမင္းစားေနတုနး္မွာဘဲ ခရာသံတတီြတြီနဲ႔ေမာ္ေတာ္ပီကယ္ေတြေရာက္လာပါတယ္.။

ကားေတြကို တစ္စီးျပီးတစ္စီး ျဖည္းျဖည္းခ်င္းထြက္ခုိင္း။

သူမ်ားလမ္းေၾကာထဲ၀င္ရပ္ထားတဲ႔ကားေတြကုိ ဖယ္ခုိင္း။

ဟုိ၀င္ဒီထြက္ေကြ႔ေကာက္ျပီး ေရွ႔ေရာက္ေအာင္ေမာင္းေနတဲ႔ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္ေတြကိုလည္း

တန္းစီျပီးရပ္ခုိင္းလုပ္ေတာ႔မွ လမး္ေၾကာက နည္းနည္းျခင္းပြင္႔လာျပီးကားေတြသြားတာျမန္လာပါတယ္။.

က်ေနာ္တုိ႔လည္းစားေသာက္ျပီးတဲ႔အခါ နာရီၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ ညေနသုံးနာရီေက်ာ္ေနပါျပီ။

ကားေတြ႔တေရႊ႔ေရႊ႔႔သြားေနေပမယ္႔ ကားအစီးေရ ရာခ်ီျပီးရွိေနပါေသးတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔လဲ ကားတန္းထဲ၀င္စီျပီး တစ္လွိမ္႔ခ်င္းေရွ႔ဆက္္ခဲ႔ရပါတယ္။

အေတာ္ေလးၾကာမွ စက္မူ႔ ဘက္ကုိ ၀င္လုိ႔ရတဲ႔ ေနရာေရာက္မွ ကားေကြ႔ျပီး၀င္ခဲ႔ရပါတယ္။

အရင္က ကားအသြားအလာသိပ္မရွိတဲ႔ ဒီလမး္ၾကားေလးမွာေတာင္

ကားေတြဆက္ေနပါတယ္။

လမး္ရယ္လုိ႔မဆုိနုိင္တဲ႔လမး္ေလးမွာကားက တလူးလူးတလိမ္႔လိမ္႔နဲ႔

ခပ္ေျဖးေျဖးခ်င္းေမာင္းလုိ႔လာပါတယ္။

က်ယ္ေခါင္ထဲျပန္၀င္မယ္႔ ဂိတ္ေပါက္ေရာက္ေတာ႔ ညေနေလးနာရီေက်ာ္ေနပါျပီ။

ဘာေၾကာင္႔လမး္ေတြအခုလုိပိတ္သလဲလုိ႔ စဥ္းစားၾကည္႔မိတဲ႔အခါ

လမး္က်ဥး္တာရယ္ စည္းကမ္းမရွိတာရယ္ေၾကာင္႔ပါ။

အခ်ဳိ႔ကေတာ႔ လမး္ေျပာင္းျပန္ရပ္ထားတာ ကိုယ္ကစည္းကမး္ေဖာက္ထားတာကိုဘဲ

ငါလုပ္ရဲတယ္ ဆုိတဲ႔ တလြဲ မာနေတြ

တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္အနုိင္မခံအရွုံးမေပး လမး္လုၾကတာေတြ

ငါေရွ႔ေရာက္ရင္ျပီးေရာဆုိျပီး သူ႔လမး္ကိုယ္႔လမး္ မေရွာင္ဇြတ္တုိးၾကတာေတြ

ကိုယ္ခ်င္းစာနာစိတ္မရွိတာေတြေၾကာင္႔လမး္မပိတ္သင္႔ဘဲပိတ္ကုန္တာလုိ႔ျမင္မိပါတယ္။

ေတြးရင္းေတြးရင္းကေန အေတြးေတြဆက္သြားေတာ႔

လမး္ပိတ္တယ္ဆုိတာကေတာ႔ အခ်ိန္တန္ရင္ပြင္႔သြားမွာအမွန္ပါဘဲ။

တစ္တုိင္းတစ္ျပည္လုံးနဲ႔သက္ဆုိင္တဲ႔ အေရးကိစၥေတြမွာသာ

ဖယ္သင္႔သူက မဖယ္ဘဲ လမး္ပိတ္ထားမယ္ဆုိရင္

လုိ႔ေတြးျပီး ရင္ေမာမိတာအမွန္ပါဘဲ။

 

ကိုေပါက္လက္ေဆာင္အေတြးပါးပါးေလး

15-10-2015

 

ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1570 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။