ပို႕စ္ေတြ မတင္တာၾကာလို႕ လာတင္ျပေဇ

ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က အ.လ.က(၉) ေထာက္ၾကန္႕မွာ တက္ခဲ့ရတာ။ အေဖက ၀န္ထမ္းဆိုေတာ့ အိမ္ခဏခဏေျပာင္းရတာ။ ေထာက္ၾကန္႕မွာ ၆တန္း၊၇ တန္း တက္ခဲ့ရတာေလ။ အဲဒီေက်ာင္းကို သိတဲ့သူေတြလဲရွိပါလိမ့္မယ္။ ေထာက္ၾကန္႕မေရာက္ခင္ ေက်ာင္းဂိတ္ဆိုတဲ့ ကားဂိတ္ကပါ။ ေက်ာင္းရဲ႕ လိုေကးရွင္းေလးကိုလဲ နဲနဲမိတ္ဆက္ေပးပါရေစ။ ေက်ာင္းရဲ႕ အေနာက္ဖက္မွာေတာ့ စြန္႕ပစ္သြားတဲ့ အႏူေဆးရံုၾကီး ခင္ဗ်။ လူလဲ တစ္ေယာက္မွ မရွိဘူး (အခုေတာ့ သင္တန္းေက်ာင္းဆိုလား ဘာလားျဖစ္သြားျပီဆိုပဲ)။ ျပီးေတာ့ ေဘာလံုးကြင္းၾကီးရယ္။ တစ္ျမိဳ႕လံုးကို ျမင္နိုင္တဲ့ ေရစင္ၾကီးလဲရွိတယ္။ ေက်ာင္းရဲ႕ ေဘးမွာေတာ့ ကြင္းျပင္ၾကီးေတြ (တစ္ခါတစ္ရံ ပန္းေတြ ဘာေတြလာစိုက္ၾကသည္) ရယ္ ျပီးေတာ့ ကၽြန္းေတာၾကီးတစ္ေတာရွိတယ္။( အခုေတာ့ က်ဴးေက်ာ္ေတြလားမသိ ေတာထဲအိမ္ေဆာက္ထားၾကတာ က်ဴးေတာ ျဖစ္ေနပါျပီ)။ အဲ့တုန္းက ကၽြန္းေတာၾကီးဟာ လူသူမေရာက္ပါဘူး။ အရမ္းထူထပ္တယ္။ အဲဒီကၽြန္းေတာၾကီးနဲ႕ သိပ္မကြာေ၀းတဲ့ေနရာမွာ ေခ်ာက္ၾကီးရွိျပီး ေအာက္မွာ စမ္းေရေတြ ထြက္ျပီး ၾကည္စိမ္းေနတာ။ ေရကလဲ လူတရပ္ေလာက္နက္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြ ေရသြားသြားကူးတဲ့ အိုေအစစ္ေလးေပါ့။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၇တန္းတက္ေတာ့ ေခတ္စားတာက ဟယ္ရီေပၚတာ ဇတ္ကား။ အဲ့ကားကို ကေလးေတြ အကုန္ ခေရဇီျဖစ္ၾကတယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕သူငယ္ခ်င္းေတြကလဲ ဘယ္ရမလဲ ေမွာ္တုတ္တံေတြလုပ္ၾကတာေပါ့။ ဘာရယ္ေတာ့မဟုတ္ဘူး။ သစ္ပင္သစ္ကိုင္း ေကာင္းတာေလးေတြရွာျပီး ခ်ိဳးၾကတယ္။ ျပီးရင္ ခဲတံခၽြန္တဲ့ ဓါးေလးနဲ႕ သပ္။ ပါးစပ္ကလဲ ဟိုရြတ္ ဒီရြတ္နဲ႕ လက္မွာကိုင္ျပီး ေ၀ွ႕ျပ ရမ္းျပၾကတာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္စုရဲ႕ ေမွာ္တုတ္တံ ဖက္ရွင္က သံုးေလးရက္ၾကာေတာ့ တစ္ေက်ာင္းလံုးကို ကူးစက္သြားတယ္။ ေက်ာင္းသားေရ ေက်ာင္းသူေတြေရာ တုတ္ကေလးေတြနဲ႕ျဖစ္လို႕။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႕ လုပ္ထားတဲ့ တုတ္မွ ၾကိဳက္တယ္ဆိုလို႕ လုပ္ေပးရေသးတာ။ အဲ့အခ်ိန္တုန္းက ေက်ာင္းမွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ လြယ္အိတ္ေတြကို ၾကည့္လိုက္ရင္ ၈ လက္မအရြယ္ေလာက္ရွိတဲ့ တုတ္ကေလးေတြ ေတြ႕ရမွာ အေသခ်ာပါပဲ။

လာျပန္ျပီ ေနာက္တစ္မ်ိဳး။ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ထြင္တာ။ ၀ါးကိုင္းေလးနဲ႕ ၀ါးဆစ္ေလးေတြကို ျဖတ္ျပီးေတာ့ ေဆးတံပံုလုပ္။ တိုးယိုေပါက္ေလးျဖစ္ေအာင္ေဖာက္။ ျပီးရင္ က်ားေခါင္းပရုတ္ဆီ အနီေလးေတြထည့္။ နဲနဲပဲထည့္။ ျပီးရင္ ေရွာက္ရြက္ေလးေတြကို ေခ်ျပီးေတာ့ ထည့္။ ျပီးရင္တစ္ဖက္ကေန ပါးစပ္နဲ႕စုပ္လိုက္ရင္ ပူျပင္းျပင္းေလး။ သူတို႕ကေတာ့ ေဆးတံေသာက္တယ္ေခၚတာေပါ့။ အဲဒီဖက္ရွင္လဲ အဲလိုပဲ။ ကေလးေတြ ေက်ာင္းဆင္းရင္ ၀ါးရံုေတြထဲ လိုက္တိုးၾက၊ ၀ါးခ်ိဳးၾကနဲ႕ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ လူတိုင္း ေဆးတံေလးေတြနဲ႕ တစ္ခ်ိဳ႕က ၾကိဳးေလးေတြ ဘာေတြေတာင္ အလွဆင္ထားၾကေသးတယ္။ ေက်ာင္းမွာရွိတဲ့ လူတစ္ရပ္ေလာက္ျမင့္တဲ့ ေရွာက္ပင္ၾကီး အရြက္တစ္ရြက္မွ မရွိေတာ့တဲ့ေန႕မွာ ဆရာမၾကီးနဲ႕ ဆရာေတြက ” နင္တို႕ အကုန္ေသကုန္မယ္ ” ဆိုျပီး အတန္းေတြကို ၀င္စစ္၊ အဲဒီေဆးတံေတြကို သိမ္းျပီး မီးရိႈ႕လိုက္တဲ့ေန႕က အဲဒီဖက္ရွင္ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့ေန႕ပါပဲ။

ဟယ္ရီေပၚတာထဲမွာ ေက်ာင္းသားေတြက ငွက္ေမႊးေတြနဲ႕ စာေရးၾကတာကို အားက်ဖူးတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ငွက္ေမႊးၾကက္ေမႊးေတြ အေတာင္ၾကီးၾကီးေတြကို လိုက္ရွာၾကတယ္။ ေတြ႕ရင္ အဲဒီၾကက္ေမႊးရဲ႕ အလယ္အူတိုင္ကို တုတ္ကေလးနဲ႕ ေမႊျပီး အထဲက အထစ္ထစ္ေလးေတြကို ေခၽြခ်။ ျပီးရင္ ေဘာပင္ကို မွင္ေခ်ာင္းထုတ္။ အဲဒီအူတိုင္ထဲကို မွင္ေတြ မႈတ္ထည့္။ ျပီးရင္ ေဘာပင္ထိပ္က အဆံေလးကို ၾကက္ေမႊးမွာတပ္။ တိပ္နဲ႕ပတ္ျပီး မွင္ျပန္စုေအာင္ ေခါက္လိုက္ရင္ ေရးလို႕ရျပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြလဲ အဲဒီလိုေလးေတြလုပ္။ ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမၾကီးရဲ႕ ေဟာေျပာပြဲမွာ လိုက္မွတ္တယ္ဆိုျပီး ေရးျပလိုက္တာ။ တစ္ေက်ာင္းလံုးကလဲ အားက်ျပီးလိုက္ၾကည့္ၾကတာေပါ့။ မၾကာပါဘူး။ ငွက္ေမႊး ေဘာပင္လုပ္တာ ေခတ္ထလာေရာ။ ငါးတန္းကေလးေတြကအစ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို ငွက္ေမႊးေတြရယ္ မွင္ေခ်ာင္းေတြရယ္လာေပးျပီး လုပ္ခိုင္းၾကတာ။ ထမင္းစားဆင္းတဲ့အခ်ိန္ဆို ငွက္ေမႊးက ေအာ္ဒါေတာ္ေတာ္က်တယ္။ ကိုယ္ေတြကလဲ အလကားမလုပ္ေပးဘူးေလ၊ ေရခဲေခ်ာင္း၀ယ္ေကၽြးရမယ္၊ အသုပ္၀ယ္ေကၽြးရမယ္ဆိုျပီးလုပ္ေပးတာ။ မုန္႕ေတြဆို ကိုယ္ေတြေတာင္မစားနိုင္ေတာ့လို႕ အတန္းထဲက လူေတြအကုန္ ေ၀ေကၽြးရေတာ့တာ။ ေယာက္်ားေလး မိန္းခေလး အဲဒီေခတ္က ငွက္ေမႊးကိုင္ၾကတာ။ ငွက္ေမႊးသံုးေခ်ာင္းေလာက္ရွိတဲ့သူဆို သူေဌးေပါ့။

တိုက္ဆိုင္တယ္ေျပာရမလားပဲ။ ေက်ာင္းေစာင့္ၾကီးက မန္ဒါလီ ၾကီးေတြ ေမြးထားတာ၊ အဲဒီေကာင္ၾကီးေတြကလဲ ေက်ာင္းသားေတြေတြ႕ရင္ ေျပးေျပးဆိတ္တာ၊ ေက်ာင္းေစာင့္ၾကီးအိမ္နားကို ဘယ္သူမွ မသြားရဲၾကတာ။ အခုၾကေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြ အုပ္ဖြဲ႕ျပီး မန္ဒါလီေတြကို မွ်ားေခၚၾက။ ျပီးရင္ အေနာက္ကေန လိုက္ေခ်ာက္လို႕ မန္ဒါလီေတြ ျပန္ေျပးရင္ အေတာင္ေတြက်တာကို လိုက္ေကာက္က်တာ။ ေနာက္ပိုင္း အေတာင္ေတြမက်ေတာ့ လိုက္ဖမ္းျပီး နႈတ္ၾကတာ။ မန္ဒါလီေတြချမာ အျဖဴအစိမ္းေတြ ျမင္ရင္ ေျပးလိုက္ၾကတာ။ ဆရာမၾကီးကိုလဲ တိုင္ေရာ ငွက္ေမႊးလိုက္သိမ္းၾကတာ။ ငွက္ေမႊး ေဘာပင္ တစ္ခုေတြ႕ရင္ တုတ္တစ္ခ်က္ ဆိုလို႕ သူမ်ားလြယ္အိတ္ေတြထဲ လိုက္ထည့္ၾကတာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အတန္းထဲက ေမာ္နီတာ အိတ္ထဲ၀ိုင္းထည့္ထားၾကတာ ငွက္ေမႊး ၂၀ ေတာင္ရွာေတြ႕တယ္။ ေမာ္နီတာဆိုေပမယ့္လဲ ဥပေဒက ဥပေဒမို႕ ဆရာမေတြ ေဆာ္ပေလာ္တီးၾကတာ။

 

ေအာ္ အဲ့အခ်ိန္ေလးေတြကို ျပန္ေတြးမိရင္ စိုင္းထီးဆိုင္သီခ်င္းလိုပဲ ” တစ္ခါျပန္ျပီး ေရာက္ခ်င္ေသးပါရဲ႕”.

 

Image Credit to Original Photographer

mgsai

About mgsai

sai khon has written 9 post in this Website..

ျမန္မာျပည္မွာေမြးသည္။ ဘာသာျပန္ျခင္းကို စိတ္၀င္စားျပီး ယခုအခါ ကိုယ္ပိုင္စာေလးမ်ား ေရးသားသည္။