ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ ကၽြန္မအေဒၚႀကံဳခဲ့တဲ့အေၾကာင္းေလး ေဖာက္သည္ခ်တာပါ
တေန႔ကမွ ေစ်းထဲသြားရင္းေတြ႔တာတဲ့
ျဖစ္ပံုက ဒီလို………….။
————————————————————————
ေစ်းနားတစ္ေနရာမွာ လူေတြစုအံုေနၾကတယ္၊
ဘာလဲဆိုေတာ့ ေတြ႔လိုက္တာက လူအုပ္အလယ္မွာ လူႏွစ္ေယာက္၊ ပျခဳပ္တစ္လံုး
အထဲမွာေျမြလည္း ရွိတယ္ေျပာတယ္
အဲဒီလူႏွစ္ေယာက္မွာ တစ္ေယာက္ကဆရာ၊ တစ္ေယာက္ကတပည့္
ဆရာလုပ္သူက စတစ္ေကာ္လံနဲ႔ ေယာပုဆိုးနဲ႔
တပည့္က ဆံရွည္ကို ေနာက္စုစီးထားတယ္
ဒီလိုနဲ႔ ပရိသတ္ထဲက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကိုေခၚတယ္
အေဆာင္ဆိုတာေလးေပးၿပီး ပါးစပ္ထဲငံုခိုင္းတယ္
ၿပီးေတာ့ ဒီအေဆာင္ေလးငံုရင္ စီးပြားတက္မယ္၊
ဘာျပဳညာျပဳ စေဖာတယ္၊ ကိုယ့္ကိုမႀကိဳက္တဲ့မိန္းကေလးဆိုရင္ ကိုယ့္ေရွ႕ေတာင္ေျခစံုလာရပ္မယ္
ပီယေဆးအေနနဲ႔လည္း စြမ္းသတဲ့
ဒါနဲ႔ပဲ ဘယ္သူလိုခ်င္လဲလို႔ေမးတယ္၊ အတင္းမတိုက္တြန္းပါဘူးတဲ့ ဒါလည္းေျပာတယ္
ပရိသတ္ထဲက လိုခ်င္သူေတြက ေတာင္းၾကတယ္
အဲဒီမွာ တပည့္လုပ္သူက “ဆရာ၊ လက္ဖြဲ႔က သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူး”
“ဆရာ ကုန္ေတာ့မယ္ဗ်”
ဆရာလုပ္သူကလည္း “မင္းကလည္း ကိစၥမရွိဘူး၊ အသာေနစမ္းပါ”တဲ့
ပရိသတ္ကလည္း မရလိုက္မွာစိုးလို႔ အလုအယက္
ဆရာလုပ္သူက စည္း၀ိုင္းတစ္ခု ၀ိုင္းလိုက္တယ္
ဘာလုပ္မွာလဲလို႔ ပရိသတ္ကေတာ့ စိတ္၀င္စားလို႔
“ကဲ ကဲ၊ အားလံုးအေဆာင္လက္ဖြဲ႔ေတြရၿပီးၿပီဆိုေတာ့ ယူထားတဲ့လူေတြ ဒီစည္းထဲကို ၀င္ထိုင္ေပးပါ”
အဲဒီမွာ ၂ေယာက္က မ၀င္ေသးဘူး၊
ဆရာလုပ္သူက ဆက္ေျပာတယ္
လက္ဖြဲ႕၂ခုစာလိုေနတယ္ေနာ္၊ ၀င္လာပါတဲ့
ဒါနဲ႔ ဟို၂ေယာက္လည္း ၀င္တာေပ့ါ
“ကဲ အားလံုးပဲ ၄နဲ႔ ၅နဲ႔ေပါင္းေတာ့ ဘယ္ေလာက္လဲ”
“၉”
“ဟုတ္ကဲ့၊ ၉ဆုိေတာ့ ၉န၀င္းေပ့ါေနာ၊ ဒီေတာ့ လက္ဖြဲ႔ဖိုးက်ေနာ့္ကို ၉၀၀စီေပးၾကပါ”
၁၀၀၀တန္ေတြ၊ ၁၀၀၀တန္ေတြ ေပးလိုက္ၾကတာ၊ တပည့္လုပ္သူက လာေကာက္တာေပ့ါ
၁၀၀လည္းမအမ္းေတာ့ဘူးေပ့ါ
ၿပီးေတာ့ ေျပာေသးတယ္ “က်ေနာ္ ဒီပိုက္ဆံေတြကို ဘယ္သူ႔ကိုလွဴရမွာပါ၊
တကယ္လို႔ က်ေနာ္စားခဲ့ရင္ ဘာျဖစ္ပါေစ ညာျဖစ္ပါေစ” က်ိန္ပါေသးတယ္
ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္ထပ္ပရိတ္ႀကိဳးလိုလို ႀကိဳးေလးေတြ ေရာင္းျပန္ေရာ
“ဒီႀကိဳးေလးေတြအတြက္ကေတာ့ က်ေနာ့္ကို လက္ဖက္ရည္ဖိုးေလးပဲ မ,စပါခင္ဗ်၊
ဘယ္ေလာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ”တဲ့
ေပးၾကတာပါပဲ ၂၀၀တန္၊ ၅၀၀တန္ေတြ၊ လူေတြလည္း ဒါမ်ိဳးက်ေတာ္ေတာ္ေငြေပါေနလားပဲ
ပျခဳပ္ထဲကေျမြလည္း မျပေသးဘူး
လူေတြလည္း အၾကာႀကီးဘယ္ေစာင့္ႏိုင္ေတာ့မလဲ
အလွ်ိဳလွ်ိဳျပန္ၾက သြားၾကၿပီေပ့ါ
မျပန္ေသးတာ ကၽြန္မအေဒၚ၊ သူကပြဲၿပီးထိေစာင့္ၾကည့္တာ
အဲဒီပရိသတ္ထဲမွာပါတဲ့ လင္မယားႏွစ္ေယာက္မွာ မိန္းမျဖစ္သူက ေစာေစာက လက္ဖြဲ႔ယူၿပီး
စည္း၀ိုင္းထဲ၀င္ေတာ့ ၉၀၀ေပးရတယ္၊ ေနာက္က ေယာက္်ားလုပ္သူကလည္း အဆင္သင့္
ပိုက္ပိုက္ထုတ္ေပးတယ္
ေနာက္တစ္ခါ ႀကိဳးဖိုးေတာင္းျပန္ေတာ့လည္း ေနာက္ကေယာက္်ားက ထုတ္ေပးရွာတယ္
ဒါနဲ႔ ကၽြန္မအေဒၚလည္း မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ အဲဒီေယာက္်ားကိုသြားေျပာတယ္
“ရွင္တို႔ တရားေလးဘာေလး မနာၾကဘူးလား၊ ဒါျဖစ္ႏိုင္မျဖစ္ႏိုင္ စဥ္းစားပါဦး၊
လူလူခ်င္း ဘယ္လူကဘယ္ေလာက္စြမ္းလို႔ ဘာလုပ္ေပးလို႔ရမွာတုန္း”တဲ့
ေနာက္ေတာ့ ဆရာတပည့္ႏွစ္ေယာက္မွာ တပည့္လုပ္သူက “ဆရာေရ၊ အခ်ိန္မရေတာ့ဘူး၊
ျမန္ျမန္လုပ္ပါေတာ့၊ သြားၾကရေအာင္” ဘာညာသာရကာ လုပ္တယ္
သူတို႔ပျခဳပ္ထဲက ေျမြလည္း ျပေတာ့ျပသြားပါတယ္
ေျမြအရြယ္ကို ကၽြန္မအေဒၚ လက္နဲ႔နမူနာျပတယ္၊ လက္မႏွစ္ဖက္ထိ၊ လက္ညိႈးႏွစ္ဖက္ထိၿပီး
၀ိုင္းျပတယ္၊ အစတုန္းက ပါးစပ္ထဲ လက္ဖြဲ႔ငံုခိုင္းတဲ့ေကာင္ေလးကိုလည္း ဘာမွမလုပ္ဘူး
သူလည္း အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔ ပြဲၿပီးသြားတယ္
က်န္တဲ့လူေတြကို လက္ဖြဲ႔ညာေရာင္းလိုက္တာပဲရွိတယ္
တပည့္လုပ္သူက ခုနကေတာင္းလို႔ရတဲ့ ပိုက္ပိုက္ေတြကို ပါလာတဲ့ အိတ္အနက္ႀကီးထဲ စုၿပံဳထည့္ၿပီး
ဆရာတပည့္ႏွစ္ေယာက္ ဒိုးၾကေလသတည္းေပ့ါ
ကၽြန္မအေဒၚလည္း မခ်င့္မရဲနဲ႔ ျပန္လာခဲသည္ေပ့ါ
သူ႔စိတ္ထဲေတာ့ ေျပာေနတာ “အဲဒါလိမ္ေနတာ၊ လိမ္ေနတာ”လို႔
ပါးစပ္ကလည္း ေအာ္မေျပာရဲဘူး၊ သူကေၾကာက္တတ္ပါဘိသနဲ႔၊ ဟိုဆရာတပည့္က အညိႈးနဲ႔ရန္ရွာမွာ စိုးလို႔တဲ့
ရြာသူားမ်ားကေတာ့ လည္ၿပီးနပ္ၿပီးသားဆိုေတာ့ ဒါမ်ိဳးအလိမ္ခံရမယ္ေတာ့ မထင္ပါဘူး
ႏို႔ေပသည့္ ဗဟုသုတေလးလည္းရေအာင္ နီးစပ္ရာေလးလည္း လက္တို႔ရေအာင္
သဂ်ီးေဂဇက္မွ ေမာင္းခတ္လိုက္ရေလေတာ့သတည္း။။။။။။။။။။။။။

panpan

About panpan

chit has written 57 post in this blog.