တကယ္ၾကီးကိုစိတ္ေအးလက္ေအးနဲ႕ဖတ္ပါ။ ဝင္ေရာက္ေဆြးေႏြးေပးပါ။ ဘယ္သူကိုမွအျပစ္တင္ျခင္းမဟုတ္ပါဘူး။အားလုံးႏိုင္ငံခ်စ္သူေတြမို႕ ေျပာျပခ်င္လို႕ပါ။

ရလာဒ္မ်ားမွအေျဖရွာ

ကိုေၾကာင္လတ္

——————(၀န္ထမ္းအားလုံးဟာလာဘ္စားရတာကုိ ေပ်ာ္ရႊင္ေက်နပ္ေနတယ္လုိ႔မထင္ေစခ်င္ပါဘူး။

အရင္ဆုံးစျပင္ရမွာကစီးပြားေရးသမားလုပ္ငန္းရွင္ေတြပါတဲ့)

(^^)

သူမ်ားတံေတြးကြက္ပက္လက္ေမ်ာၿပီးသူမ်ား မသထာေရစာကုိ ဘယ္သူမွမစားခ်င္ၾကပါဘူး။

ကုိယ့္ဟာကုိဂုဏ္သေရရွိရွိနဲ႔ သူမ်ားေလးစားျခင္းခံယူၿပီးရပ္တည္ခ်င္တဲ့၀န္ထမ္းေတြ

အမ်ားႀကီးရွိေနတယ္ဆုိတာကိုနားလည္ထားေစခ်င္ပါတယ္။

အရင္ဆုံးစျပင္ရမွာကစီးပြားေရးသမားလုပ္ငန္းရွင္ေတြပါ။

သူတုိ႔အက်ိဳးအတြက္မမွန္တဲ့လမ္းေၾကာင္းကေန အခြင့္အေရးရဖုိ႔ လုပ္ပုိင္ခြင့္ရွိသူေတြကုိ

အတင္းလာဘ္ထုိးေနၾကတာက်ေနာ္ကုိယ္ေတြ႕ေပါ့။

ကုိယ္မလုပ္လဲသူမ်ားလုပ္စားသြားမွာပဲဆုိၿပီးေဈးၿပိဳင္စံနစ္နဲ႔အတင္းသြားလာဘ္ထုိးေနၾကေတာ့

မခက္ဘူးလား၊အဲဒါကုိလုံး၀ရပ္ပစ္ဖုိ႔လုိပါၿပီ။

ဒုတိယကအမွန္အကန္အလုပ္အတြက္ အရစ္ခံေနရတဲ့ျပည္သူေတြ၊

မွန္ေနမွန္းသိရင္ရဲရဲတင္းတင္းေျပာသင့္ပါတယ္၊ ခင္ဗ်ားလုပ္ေပးရမယ့္တာ၀န္ရွိတယ္၊

ေငြေပးမွလုပ္ေပးမယ္ဆုိတာထက္ခင္ဗ်ားတာ၀န္ကုိ ထမ္းေဆာင္လုိက္ပါ။ ၿပီးရင္

ခင္ဗ်ားကုိေက်းဇူးတင္တဲ့အေနနဲ႔ က်ေနာ္တုန္႔ျပန္တာကုိလက္ခံတာက

ခင္ဗ်ားအတြက္ ပုိဂုဏ္ရွိတယ္၊လုပ္မေပးရင္ ခင္ဗ်ားကုိျပႆနာရွာမယ္ဆုိတာမ်ိဳးေျပာၿပီး၊

လုပ္ေပးၿပီးရင္လည္း တပ္ႏုိင္သေလာက္ တကယ္လည္းေက်းဇူးတုန္႔ျပန္တာမ်ိဳးက စရင္ ျဖစ္ႏုိင္မလား။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ကိုေၾကာင္ၾကီး

———————(လမ္းေၾကာင္းမွန္ဖို႕အေရးၾကီးတယ္၊ကုိယ့္သားသမီးကုိယ္ ငယ္စဥ္ကထဲက စည္းကမ္း၊ စိတ္ဓာတ္၊ ပညာ အေျခခံေကာင္းေအာင္လုပ္ထားမွ သူတုိ႕ၾကီးလာတဲ့အခါ စိတ္ခ်ရမယ္။)

(^^)

ႏုိင္ငံအလုိက္သင္ၾကားခဲ႕ရတဲ႕ အဆင့္၊ အေတြးအျမင္မ်ား ကြာျခားႏုိင္ေပမဲ႕ တုိင္းျပည္တြင္း ျပန္လာတဲ႕

အခါပုိသိပုိတတ္ ပညာရွင္မ်ား ျဖစ္ေနျပီမုိ႕ ျပန္လည္အသုံးခ်ဖုိ႕သာရွိတယ္။ သိပၸံပဲျဖစ္ျဖစ္

ဝိဇၨာပဲျဖစ္ျဖစ္ လူတေယာက္ တတ္ေျမာက္လာရင္ အဲဒီပညာကုိ အသုံးခ်လုိစိတ္ ေပၚလာတယ္၊

ပညာတတ္မာနလုိ႕လည္းေခၚတယ္။ အရင္လုိ မည္ကာမတၱဘြဲ႕လက္မွတ္ မဟုတ္ေတာ႕လုိ႕

ကိုယ္ပုိင္ညဏ္နဲ႕ ေတြးေခၚတတ္လာျပီ။အဲသလုိမ်ိဳးလုိ႕ ယူဆႏုိင္ဖြယ္ရာ ရွိသူမ်ား ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ

တပုံၾကီးပါ။ လက္ရွိျပည္ပေရာက္ေနသူပညာရွင္မ်ားေရာက္လာမွ စလုိ႕ရတာ မဟုတ္ဘူး။

စခ်င္ရင္ ျပီးခဲ့တဲ႕ ဆယ္စုႏွစ္ေက်ာ္ခထဲက စလုိ႕ရေနျပီ။

ဆုိေတာ႕…ေျပာခ်င္တာ လမ္းေၾကာင္းကိစၥ။။ လမ္းမမွန္ေတာ႕ ဘယ္သူမွ စြန္႕မေျပာရဲ၊ မလုပ္ရဲဘူး။

လုပ္ခဲ႕သူမ်ား ျပဳတ္ကုန္တာ အရပ္ဖက္၊ စစ္ဖက္မွာ သာဓက အမ်ားၾကီးရွိတယ္။ ဒီေတာ႕ က်န္သူမ်ား

မလုပ္မရႈပ္ မျပဳတ္ ေရွးထုံးကုိျပန္လြယ္ရတယ္။ စတင္ရာ လမ္းေၾကာင္းပိတ္ေန ေစာင္းေနမွေတာ႕

သြားလည္းတလြဲျဖစ္ပါမယ္။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ကိုရင္ေမာင္

————–(ႏိုင္ငံတခုမွာအေရးအႀကီးဆံုးကအမ်ားလက္ခံထားတဲ့တရားဥပေဒေဘာင္ေအာက္မွာ

သမတကအစ ေအာက္ေျချပည္သူေတြအထိ ေလးစားလိုက္နာဘို႕လိုပါတယ္)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

အန္ကယ္ၾကီး ၁၉၇၄

————–(အတိုဆံုးေျပာရရင္လူေတြရဲ႕စိတ္ဓာတ္ကုိကတနပ္စားျဖစ္ေနျပီ
ျပင္ၾကမယ္ဆုိရင္၀န္ထမ္းေတြတင္မကျပည္သူေတြအားလံုးရဲ႕စိတ္ဓာတ္ေတြကစျပင္ရမယ္)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

မခင္လတ္

————-(စီးပြါးေရးသမားေတြ က လဲ ေပးေပ်ာ္ပါတယ္။ တိုင္းျပည္ ကို ေပးရမဲ့ အခြန္ေငြ ေတြ ေပးစရာမွ မလိုဘဲ။)

————–(၁)စီးပြါးေရး သမားမ်ား အတြက္ ကံ-ကံ ၏ အက်ိဳး ကို သတိရပါ။

(၂)ျပည္တြင္း အားကို ယံုၾကည္ပါ။ အားေပးပါ။

(^^) ဒီလို ေအာက္မွာ ျဖစ္ေနတာကို သိသိ ခ်ည္းနဲ႕ အထက္ပိုင္း

ကလဲ ဘာမွ Action မယူ ပါဘူး။ သူတို႕ ကိုယ္တိုင္ အၾကီးစား ခိုး ေနလို႕ပါဘဲ။ စီးပြါးေရး

သမားေတြ က လဲ ေပးေပ်ာ္ပါတယ္။ တိုင္းျပည္ ကို ေပးရမဲ့ အခြန္ေငြ ေတြ ေပးစရာမွ မလိုဘဲ။

ျမန္မာျပည္မွာ အစိုးရ အၾကီးအကဲ အမည္ခံ နဲ႕ သူေဌးလို႕ အမည္ခံေနသူ (အားလုံးကို မဆိုလိုပါ)

ေတြထဲ က အေတာ္မ်ားမ်ား ဟာ ေက်းလက္ ေတာရြာ ေတြ က မီးမရွိ၊ ေရမရွိ ၊ ပညာမသင္ရ၊ ဖံုေတာ

ထဲမွာ ညစ္ညစ္ေပေပ ေလးေတြ ေနေနရတဲ့၊ က်န္းမာေရး အတြက္ ေဆးမကုရ တဲ့ ျပည္သူေတြ၊

ခေလးငယ္ေတြ နဲ႕ သက္ၾကီးရြယ္အို ေတြ ဆီ က ရပိုင္ခြင့္ ေတြကို ခိုးေန၊ ဓျမ တိုက္ ေနၾကတာပါ။

တကယ္ေတာ့ရွက္တတ္ရင္ အေတာ္ေလး ရွက္ဖို႕ ေကာင္းပါတယ္။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ဆရာမၾကီးတီတီႏု

———————(Incentive ေပးမယ္ဆိုရင္ အားစိုက္ထုတ္မဲ႔ သူေတြက ဆက္ထုတ္ခ်င္ေနျမဲ။

ဘာေၾကာင္႔လဲဆိုေတာ႔ Inducing Labour ျဖစ္ေနေတာ႔ ..အလိုလို အားပါေနတယ္ေလ။)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ကိုလင္းေဝ(ေက်ာ္)

———————(တစ္ေယာက္တစ္လက္ေရႊ႕တာကေန “အေရြ႕” ျဖစ္လာခဲ့ရင္ အဲဒီ အေရြ႕

ထိေရာက္မွန္ကန္ဖို႔ အတြက္ “စနစ္” ရွိေနသင့္ပါတယ္။ျမန္မာ့လူ႔အဖြဲ႕အစည္းက “စနစ္” နဲ႔

အရမ္းေဝလြန္းေတာ့ စနစ္ မွန္ကန္စြာေပၚလာဖို႔ သိပ္ကိုစိုးရိမ္မိပါေၾကာင္း။)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ဦးဦး

——(၀န္ထမ္းေတြမမွန္မကန္လုပ္ရပ္ေတြလုပ္ခဲ႔ရင္မီဒီယာေတြကေဖၚရပါမယ္…အထက္ကတာ၀န္ရွိသူ

ေတြကလိုအပ္တဲ႔အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈေတြတကယ္လုပ္ရပါမယ္၀န္ထမ္းေတြကိုလဲေခတ္နဲ႔ညီတဲ႔

လူေနမႈဖူလံု တဲ့ လစာသတ္မွတ္ေပးဖို႔လိုပါတယ္..)

(^^)မိသားစုစားေလာက္ဖို႔အေရးလာဒ္ေတာင္းသူလဲရွိရဲ႔..ညေနရံုးဆင္းခ်ိန္မွာအေမာေၿပဘီယာဆိုင္ေလးမွာ

သံုးဖို႔စြဲဖို႔..ရွာေဖြႀကသူကလဲမနဲ…အဲ႔တာထက္ပိုၿပီးမာဆက္တို႔ေကတီဗီတို႔ကိုခ်ီတက္ဖို႔အေရးႀကိဳးစားေနႀက

သူလဲရွိရဲ႔..ဒီထက္ပိုတဲ႔လူေတြအတြက္ေတာ႔.သားမယားေတြအသိုင္းအ၀ိုင္းမွာသံုးၿဖဳန္းႏိုင္ေရး..အငယ္မေလးေတြ

ကိုေထာက္ပံ႔ႏိုင္ေရး…စသၿဖင္႔ႀကီးရင္ႀကီးတဲ႔အေလ်ာက္..ငယ္ရင္ငယ္တဲ႔အေလ်ာက္..ဘယ္ေတာ႔မွမၿပည္႔ႏိုင္တဲ႔

ဆႏၵေလးေတြအတြက္..ဆင္ေၿခေလးေတြကေတာ

႔အၿမဲရွိေနမွာပါအုပ္ခ်ဳပ္မႈယႏၱယားထဲကအဲလိုအေၿခအေနေတြကိုၿပဳၿပင္ဖို႔ဆိုတာ..က်ေနာ္ေတာ႔

ဥာဏ္မမွီလို႔မေတြးတတ္ေသးပါ..အဲ႔ဒီအပိုင္းကိုၿပဳၿပင္ႏိုင္ၿပီဆိုရင္ၿပည္သူလူထုအပိုင္းမွာၿပဳၿပင္

ဖို႔ဆိုတာသိပ္ခက္မယ္မထင္ေတာ႔ဘူးဗ်

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

———–(လက္ေတြ႔လုပ္ေနရတဲ႔သူေတြရွိတယ္။ဒါေပမယ္႔သီအုိရီမသိဘူး။အဲေတာ႔ သီအုိရီရွိျပီး

လက္ေတြ႔မရွိသူနဲ႔လက္ေတြ႔ရွိျပီး သီအုိရီမရွိသူေတြကုိ ေပါင္းျပီး“သားစုိး”လုပ္နုိင္မယ္ဆုိရင္ျဖင္႔)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

မေအးေကေက

—————–(ရင္ေသြးငယ္မ်ုားကို(၃၈)ၿဖာမဂၤလာကိုရြတ္ဆိုခ်င္းထက္

အသိတရား၀င္ေအာင္ပုံသြင္းေပးၾကေစခ်င္ပါေၾကာင္းအၿမင္ေလးသာေၿပာၿပႏုိင္ပါေတာ့တယ္..)

—————–(သံအမတ္ၾကီးဦးအုန္းကေလာကမွာအေရးအၾကီးဆုံးဖတ္စာအုပ္ႏွစ္အုပ္ရွိတယ္ ၊

တစ္အုပ္ကမိမိကိုယ္ဆိုတဲ့ဖတ္စာအုပ္ ၊ေနာက္တစ္အုပ္ကမိမိပါတ္၀န္းက်င္ဆိုတဲ့ ဖတ္စာအုပ္ဟုဆိုခဲ့ေၾကာင္း)

(^^)လူတစ္ဦး၏စြဲၿမဲေသာအက်င့္သည္စာရိတၱအၿဖစ္ တည္ေဆာက္ႏိုင္ပါက သမာဓိ

တရားကိုပင္ၿဖစ္ေပၚေစေတာ့၏ ။အက်င့္သည္စာရိတၱၿဖစ္လာေသာအခါပညာ အၿဖစ္

သို့ေၿပာင္းလဲႏိုင္စြမ္းရွိပါသည္ ၊ စာရိတၱအေခ်ခိုင္လာေသာအခါသီလ ၊သမာဓိ

ပညာမ်ားအၿဖစ္ေၿပာင္းလဲၿမင့္မားႏိုင္ပါသည္

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

inz@ghi

—————(ပညာေရးစနစ္ေကာင္းလ်င္ျဖင့္ … safty needs ေတြ ေျပလည္လာျပီး အဂတိတရား ေတြ ေလ်ာ့ပါးႏိုင္ပါေၾကာင္း…)

(^^)သည္ေတာ့
ပညာေရး စနစ္အရ ေျပာရရင္ …က်ဳပ္တို႔ ေရြးခ်ယ္စရာ ၂ခု ရွိမယ္ဗ်ာ ….

၁၊ဂ်ာပြန္လို ဘာမဆို ကိုယ့္ဘာသာ ကို ျပန္ဆိုေရးသားၾကမလား။

၂၊Eng ပိုေကာင္းေအာင္ သင္ေပးမလား ..

၁ကိုေရြးဖို႔ေတာ့လက္ရွိ မလြယ္ဘူးဗ် ….အရမ္းၾကီးေရရွည္သြားရမွာ … ျပီး …revolution လိုကို လုပ္ယူရမွာ..

၂ ကိုေတာ့ ပိုသေဘာက်တယ္ဗ်ိဳ႔ …. ENG ပိုေကာင္းဖို႔ တအားလိုေနျပီ …

>>>>>>>>>>>>>>စိတ္ဓါတ္၊ စည္းကမ္း ၊ ပညာ ပါခင္ဗ်ား…

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

အကုန္ခ်ဳပ္ၾကည့္လိုက္ပါတယ္။

(၁)၀န္ထမ္းအားလုံးဟာလာဘ္စားရတာကုိေပ်ာ္ရႊင္ေက်နပ္ေနတယ္လုိ႔မထင္ေစခ်င္ပါဘူး။

(၂)လမ္းေၾကာင္းမွန္ဖို႕အေရးၾကီးတယ္။

(၃)ႏိုင္ငံတခုမွာအေရးအႀကီးဆံုးကအမ်ားလက္ခံထားတဲ့တရားဥပေဒကိုေလးစားလိုက္နာဖို႕။

(၄)၀န္ထမ္းေတြတင္မကျပည္သူေတြအားလံုးရဲ႕စိတ္ဓာတ္ေတြကစျပင္ရမယ္။

(၅)စီးပြါးေရးသမားေတြ က လဲ ေပးေပ်ာ္ပါတယ္။ တိုင္းျပည္ ကို အမွန္ေပးရမဲ့ အခြန္ေငြ ေတြ ေပးစရာမွ မလိုဘဲ။

(၆)Incentive ေပးမယ္ဆိုရင္ အားစိုက္ထုတ္မဲ႔ သူေတြက ဆက္ထုတ္ခ်င္မယ္။

(၇)ျမန္မာ့လူ႔အဖြဲ႕အစည္းက “စနစ္” နဲ႔ အရမ္းေဝလြန္းေတာ့ စနစ္ မွန္ကန္စြာေပၚလာဖို႔ သိပ္ကို

စိုးရိမ္မိပါေၾကာင္း။

(၈)အထက္ကတာ၀န္ရွိသူေတြကလိုအပ္တဲ႔အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈေတြတကယ္လုပ္ရပါမယ္။

(၉)လက္ေတြ႔ရွိျပီး သီအုိရီမရွိသူေတြကုိ ေပါင္းျပီး“သားစုိး”လုပ္နုိင္မယ္ဆုိရင္။

(၁၀)ရင္ေသြးငယ္မ်ုားကို အသိတရား၀င္ေအာင္ပုံသြင္းေပးၾကေစခ်င္ပါေၾကာင္း။

(၁၁)ပညာေရးစနစ္ေကာင္းလ်င္ျဖင့္safty needs ေတြ ေျပလည္လာျပီး အဂတိတရား ေတြ

ေလ်ာ့ပါးႏိုင္ပါေၾကာင္း။

kai says:

ဤသုံးမ်ိဳး (၁)- thit
min = http://mandalaygazette.com/82369/business-economy

ဤသုံးမ်ိဳး (၂)- thit min = http://mandalaygazette.com/84347/business-economy

ဤသုံးမ်ိဳး (၃)- thit min = http://mandalaygazette.com/84454/business-economy

.. အၾကံေပးအရာရွိမ်ားလည္းဖတ္ေပးၾကေစလိုပါတယ္ေနာ..။ 

အဲ.. အဓိကကေတာ့..ဒီရြာထဲက.. ရြာသူားမ်ားေမးၾကေဆြးေႏြးၾကပါေပါ့..။

တေယာက္ခ်င္းစြမ္းအား.. မယံုဘူးလား..။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ရြာသားမ်ားရဲ့အေတြးအေခၚမ်ား ဖတ္ျပီးေတာ့ နဲနဲ အဟာရေလးဖတ္ၾကည့္ပါအုန္းေနာ္။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ၾကက္တူေရြး၏ ပညာေရး

(မူရင္း – ရာဘင္ဒရာနတ္တဂိုး၊ ဘာသာျပန္ – (ဆရာ)တိုက္စိုး)

တစ္ရံေရာအခါ ၾကက္တူေရြးတစ္ေကာင္ရွိေလသည္။ ထုိၾကက္တူေရြးသည္ အသိပညာမဲ့၏။ သူသည္

ေတးဆုိေလ့ရွိေသာ္လည္း တရားစာေပကုိဘယ္အခါမွ မရြတ္။ မၾကာခဏ ခုန္ေစြ႕ ခုန္ေစြ႕ လုပ္တတ္ေသာ္လည္း

အမူအရာ၌ မသိမ္ေမြ႕။ ဘုရင္မင္းႀကီးသည္ ဤသုိ႕ ေတြးေလသည္။ ပညာမ့ဲျခင္းသည္ အက်ဳိးယုတ္ရာ

ယုတ္ေၾကာင္းသာ။ သူမုိက္ႏွင့္ ပညာရွိ(သည္) အစားစားရာတြင္ မကြာၾကေသာ္လည္း

ေလာကစီးပြားေဆာင္ရာတြင္ကား ကြာလွေခ်သည္။ မင္းႀကီးသည္ ဤသုိ႕ ေတြး၍ တူေတာ္မ်ားကုိ ေရွ႕ေတာ္သုိ႕

ေခၚကာ၊ ၾကက္တူေရြးကုိ ပညာေကာင္းစြာ သင္ေပးရန္ မိန္႕ေလသည္။ ထုိအခါ မင္းရင္ျပင္၌ သုခမိန္မ်ား၏

အစည္းအေဝးသည္ ျဖစ္၏။ သုခမိန္မ်ားသည္ မဆုိင္းမတြပင္ ျပႆနာ၏ ဇာစ္ျမစ္ကုိ စိစစ္ၾကၿပီးလွ်င္

ငွက္သတၱဝါမ်ားသည္ အသုိက္စုတ္ အသုိက္ပဲ့တြင္ ေနေလ့ရွိေသာေၾကာင့္ အသိပညာမဲ့ရသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္

ၾကက္တူေရြး၏ ပညာေရးအတြက္ ပထမ လုိအပ္ခ်က္သည္ သင့္ေလ်ာ္ေသာ ၾကက္တူေရြးအိမ္ပင္ ျဖစ္သည္ဟု

ဆုံးျဖတ္ၾကေလသည္။ သုခမိန္မ်ားသည္ ဆုလာဘ္ကုိယ္စီျဖင့္အိမ္သုိ႕ ျပန္ၾကေလသတည္း။

ေရႊေလွာင္အိမ္တစ္ခုကုိ အဆန္းတၾကယ္ လွပတင့္တယ္ေအာင္ စီရင္ၾကေလသည္။ အရပ္ရပ္မွ လူအမ်ားလည္း

ထုိေလွာင္အိမ္ကုိ ၾကည့္ရန္ စုေဝး လာေရာက္ၾကေလသည္။ အခ်ဳိ႕က ေလွာင္အိမ္ကုိ စူးစူးစုိက္စုိက္ၾကည့္ရာမွ

‘ယဥ္ေက်းမႈျဖင့္ အက်ဥ္းက်ပါပေကာ’ဟု ေျပာဆုိ ငုိေၾကြးၾကေလသည္။ အခ်ဳိ႕ကလည္း ‘ယဥ္ေက်းမႈမပါ

ဘာျဖစ္သမုိ႕လဲ၊ ေလွာင္အိမ္က အေကာင္အထည္နဲ႕ က်န္ရစ္ခဲ့မွာပဲ၊ ေရႊခဲၾကက္တူေရြးေတာ့ ကံေကာင္းတာပဲ’ဟု

မွတ္ခ်က္ခ်ၾကေလသည္။ ပန္းတိမ္သည္လည္း ေငြထုပ္ပုိက္၍ မိမိရပ္ရြာသုိ႕ လႊင့္ေလသတည္း။

ဆရာပ႑ိတ္သည္ ၾကက္တူေရြးကုိ စာသင္ရန္ ျပင္ေလသည္။ သူသည္ ဣေျႏၵသမၸတၱိျဖင့္

ႏွာတ႐ႈပ္႐ွဴလုိက္ကာ ‘စာစုံမွပညာကုန္မယ္’ဟု မိန္႕ေလသည္။ ထုိအခါ ဘုရင့္တူေတာ္မ်ားလည္း စာေရးေတာ္

တသီခ်ည္းေခၚလာၾကေလသည္။ စာေရးေတာ္မ်ားလည္း က်မ္းအေစာင္ေစာင္ မွ ေရးကူးၾကေလသည္။

ကူးသည့္စာမူမွတဖန္ ေရးကူးၾကျပန္ေလသည္။

ေနာက္ဆုံး၌ အတုိင္းမသိ ျမင့္မားေသာ စာအထပ္ၾကီး ျဖစ္လာေလေတာ့သည္။

လူအမ်ားလည္း ‘အလုိေလး၊ ယဥ္ေက်းမႈ ဘုံဗိမာန္ၾကီးဟာ တိမ္တုိက္ေတြအၾကား ထုိးဝင္မတတ္ ျမင့္မားပါေပ

ရဲ႕’ဟု ရင္သပ္႐ႈေမာ ၾကေလသည္။ စာေရးေတာ္မ်ားသည္ အသျပာအိတ္ အျပည့္ျဖင့္ အရပ္သုိ႕

ျပန္ၾကေလသတည္း။ ဘုရင့္တူေတာ္မ်ားလည္း ေလွာင္အိမ္ကုိ အက်အန ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကပါေပ၏။

ေလွာင္အိမ္ကုိ သူတုိ႔ ပြတ္တုိက္မြမ္းမံ အေရာင္တင္ၾကသည္ကုိ လူအမ်ားက ၾကည့္ရင္း၊ ‘ဒါမွ

တကယ့္တုိးတက္ေရး’ ဟု ေျပာၾကေလသည္။ ေလာက၌ ဘယ္အရာတြင္ ခ်ဳိ႕တဲ့ေနေန၊ ကဲ့ရဲ႕ သၿဂႋဳဟ္

ဆုိတတ္သူ ဦးေရတြင္မူ မခ်ဳိတဲ့တတ္ေပ။ သူတုိ႕က ေလွာင္အိမ္ႏွင့္ ပတ္သက္သူမွန္သမွ် ၾကက္တူေရြးက

လြဲလွ်င္ ႀကီးပြားၾကပါေပသည္ဟု ေလွ်ာက္၍ သတင္းလႊင့္ၾကေလသည္။ မင္းၾကီးလည္း ထုိသတင္းကုိ ၾကားရ၍

တူေတာ္မ်ားကုိ ေမးေလသည္။ တူေတာ္မ်ားက ‘ထမင္း မဝ တစ္ခ်က္ ဝ တစ္ခ်က္နဲ႕ လူမ်ားဟာ ပါးစပ္အားတုိင္း

သြားပုတ္ေလလြင့္ ေျပာေနၾကျခင္းပါ’ ဟု ေလွ်ာက္တင္ၾကေလသည္။ ေလွ်ာက္တင္ခ်က္ကုိ သေဘာေတာ္ ေတြ႕

သျဖင့္ ဘုရင္မင္းၾကီးက တူေတာ္မ်ားအား ေက်ာက္မ်က္ေက်ာက္ျမတ္မ်ား သဒၶါေတာ္မူေလသည္။ တစ္ေန႕သ၌

ဘုရင္မင္းႀကီးသည္ (မိမိ၏) ပညာေရးဌာနက ေရႊခဲၾကက္တူေရြးအတြက္ ဘယ္ပုံဘယ္နည္း စီမံေနသည္ကုိ

ကုိယ္ေတာ္တိုင္ ျမင္လုိသျဖင့္ ပညာေရး ခန္းမေဆာင္သုိ႕ ၾကြေလသည္။ ထုိအခါ ဆုိင္ရာတုိ႕က စည္းခရာ

ပတ္သာပုံေမာင္း တီးမႈတ္၍ ၾကိဳၾကေလသည္။ သုခမိန္မ်ားကလည္း ဂါထာမႏၲရားကုိ တစ္ခဲနက္

ရြတ္ဆုိၾကေလသည္။ ေရႊပန္းတိမ္ေတာ္မ်ား၊ စာေရးေတာ္မ်ား၊ စာၾကပ္ စာမမ်ား၊ ထုိသူအသီးသီး၏

အေထာင္အေသာင္းမကေသာ ေဆြမ်ဳိး အရင္းအဖ်ားမ်ားကလည္း အုတ္အုတ္သဲသဲ ေကာင္းခ်ီးေပးၾကေလသည္။

ဤတြင္ တူေတာ္မ်ားလည္း အားရရႊင္ၿပံဳးစြာ မင္းႀကီး၏ စိတ္ဆႏၵကုိ ေမးေလွ်ာက္ ၾကေလသည္။ မင္းၾကီးက

‘ပညာေရး မူဝါဒကျဖင့္ ဟန္ဟန္ပန္ပန္ရွိတဲ့ ပုံသ႑ာန္ပဲ’ ဟုမိန္႕ေလသည္။ ဘုရင္မင္းႀကီးလည္း အလြန္ေက်နပ္၍

ဆင္ေတာ္ေပၚသုိ႕ တက္ေတာ့မည္အျပဳတြင္ ၿခံဳကြယ္၌ပုန္းေနေသာ အျပစ္ရွာသူတစ္ဦးက ‘အရွင္မင္းႀကီး၊

ၾကက္တူေရြးေကာ ေတြ႕ပါရဲ႕လားဘုရာ့’ဟု ဟစ္ေအာ္လုိက္ေလသည္။ ထုိအခါမွ မင္းၾကီးက ငါ

သတိခြၽတ္ေနမိသည္ဟု ဆုိကာ သုခမိန္မ်ားဘက္လွည့္၍ ၾကက္တူေရြးကုိ သင္ပုံသင္နည္းစုံစမ္းၾကည့္ေလသည္။

သူတုိ႔က သင္ပုံသင္နည္းကုိ မင္းႀကီးအား ျပေလသည္။ ဘုရင္မင္းၾကီးလည္း အလြန္ ႏွစ္ေထာင္းအားရျခင္း

ျဖစ္ေလ၏။ သင္ျပပုံနည္းစနစ္သည္ ခန္႕ထည္လွသျဖင့္ ထုိနည္းစနစ္ႏွင့္ စာလွ်င္ၾကက္တူေရြးမွာ ႏုပ္ႏုပ္ဖြဲဖြဲကဲ့သုိ႕

ပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ မင္းၾကီးလည္း အစီအစဥ္ကုိ အျပစ္ေျပာစရာ ဘာမွမရွိဟု ေက်နပ္မိေလသည္။ အကယ္၍

ၾကက္တူေရြးက ထုိအစီအစဥ္ကုိ ဆင္ေျခဆင္လက္ တက္မည္ဆုိလွ်င္လည္း ဆင္ေျခတက္ႏုိင္စရာ

အေၾကာင္းမျမင္ေပ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ သူ႕လည္မ်ဳိတြင္ စာရြက္ေတြ နင့္ေနသျဖင့္ အသံသဲ့သဲ့ပင္

မထုတ္ႏုိင္ရွာေသာေၾကာင့္ ေပတည္း။ ၾကက္တူေရြး၏အျဖစ္သည္ ၾကက္သီးထစရာပင္ ေကာင္းေတာ့သည္။

ဤအခါ၌မူ ဘုရင္မင္းႀကီးသည္ ဆင္ေတာ္ေပၚသုိ႕တက္ရင္း အျပစ္ရွာသူမ်ားကုိ မလြတ္ေအာင္ အျပစ္ဒဏ္

ခတ္ရန္ အမိန္႕ေပးေလသည္။ ၾကက္တူေရြးလည္း က်ဳိးႏြံစြာ သင့္အံေလ့လာရင္း နမူးနထူးျဖစ္လာေလသည္။

အားရေလာက္သည့္ တုိးတက္ေရးပါေပ။ သုိ႕ေသာ္ အကြပ္အၫွပ္ အစီအမံအၾကားမွပင္ အျဖစ္မွန္သည္

ေပၚလာတတ္ေလသည္။ ေလွာင္အိမ္တြင္း၌ ေနေရာင္ျခည္ကေလး မျပဴတျပဴ ရွိစအခ်ိန္တြင္

ေရႊခဲၾကက္တူေရြးသည္ အေႏွာင္အဖြဲ႕ကုိ ႐ုန္းကန္ျငင္းဆန္သည့္ပမာ အေတာင္တဖ်ပ္ဖ်ပ္ ခတ္ေလသည္။

ထုိ႕ျပင္ ယုံခ်င္မွလည္း ယုံေပေရာ့။ ႏႈတ္သီးခ်ည့္နဲ႔နဲ႔ျဖင့္ သံတုိင္ကုိ သနားစရာ ဆိတ္ေလသည္။ ထုိအခါ ျမိဳ႕ကြပ္က

‘တယ္႐ုိင္းပါကလား’ဟု ၾကိမ္းဝါးေလသည္။ မၾကာမီ ပန္းပဲသမားသည္ ပန္းပဲဖုိကုိ သယ္ေဆာင္၍ မင္းႀကီး၏

ပညာေရးဌာနသုိ႕ ေရာက္လာေလသည္။ တူသံ ေပသံေတြလည္း ဆူညံမစဲ ရွိပါေပ၏။ တူသံစဲသည္ႏွင့္

တစ္ၿပဳိင္နက္ သံၾကိဳးလည္း အဆင္သင့္ ျဖစ္ေလျပီ။ ၾကက္တူေရြး၏ အေတာင္ႏွစ္ဖက္ကုိလည္း ကုိက္ၫွပ္၍

ၿပီးခဲ့ေလျပီ။ မင္းၾကီး၏ ေယာက္ဖေတာ္မ်ားက ‘ဒီငွက္သတၱဝါေတြဟာ ဥာဏ္ကလည္းမြဲ ေက်းဇူးတရားကုိလည္း

ဘာမွ မသိပါကလား’ဟု မသက္မသာ ေခါင္းရမ္းမိၾကေလသည္။ ဆရာပ႑ိတ္လည္း က်မ္းထုတ္ကုိ တစ္ဖက္၊

ႀကိမ္လုံးကုိ တစ္ဖက္ ေဆာင္၍ စာခ်ေလသည္။ ျမိဳ႕ကြပ္သည္ အေစာင့္အေရွာက္ေကာင္းသည့္အတြက္

လည္းေကာင္း၊ ပန္းပဲသမားသည္ သံႀကိဳးခုိင္ခုိင္လုပ္ႏုိင္သည့္အတြက္ လည္းေကာင္း ဘြဲ႔တံဆိပ္

အသနားခံရျပန္ေလသတည္း။ ေရႊခဲၾကက္တူေရြးလည္း ေသေလေတာ့၏။ ၾကက္တူေရြး ဘယ္အခါက

ေသလုိက္မွန္း သိသူမရွိၾက။ အျပစ္ရွာသူက ထုိသတင္းကုိ ပထမဆံုး လႊင့္လုိက္ေလသည္။ ဘုရင္မင္းၾကီးလည္း

တူေတာ္မ်ားကို ေခၚ၍ သတင္းေမးေလသည္။ တူေတာ္မ်ားက ၾကက္တူေရြးကုိ စာသင္ၿပီးေၾကာင္း

ေလွ်ာက္တင္ၾကေလသည္။ မင္းၾကီးက ‘သူ ခုန္ေသးသလား’ ဟု ေမးေလသည္။ တူေတာ္မ်ားက ‘မခုန္ေတာ့ပါ’

ဟု ေလွ်ာက္သည္။ ‘ပ်ံေသးသလား’ ‘မပ်ံေတာ့ပါ’ ‘ၾကက္တူေရြးကုိ ေခၚခဲ့’ ဟု မင္းၾကီးက အမိန္႔ေပးေလသည္။

ၿမိဳ႕ကြပ္လည္း ၾကက္တူေရြးကုိ အေစာင့္အၾကပ္ျဖင့္ ေရွ႕ေတာ္သုိ႔ သြင္းေလသည္။ ဘုရင္မင္းၾကီးလည္း

ၾကက္တူေရြး၏ ကုိယ္ကုိ လက္ၫိႈးႏွင့္ ထုိးစမ္းၾကည့္ေလသည္။ ေရႊခဲၾကက္တူေရြး၏ ကုိယ္တြင္းမွ

စာရြက္မာေကာက္ေကာက္ အသံေတြသာ ထြက္လာေလသတည္း။ ။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

တိုက္စိုး (မူရင္း – ရာဘင္ဒရာနတ္တဂိုး၊ ဘာသာျပန္ – ဆရာတိုက္စိုး) စာေပေလာကစာအုပ္ အမွတ္ ၂၇၂ -

” တဂိုး၏ စာ “(ကဗ်ာ/စာေရးဆရာအစံု ျမန္မာျပန္သည္)၊ စာမ်က္ႏွာ ၂၂၆ မွ ကူးယူမွ်ေဝသည္။

တဂိုး၏ စာ – ပံုႏွိပ္မွတ္တမ္း ပထမအႀကိမ္ -

၁၉၆၆ (ႏွလံုးလွ စာေပတိုက္) ဒုတိယအႀကိမ္ -

စက္တင္ဘာ၊ ၁၉၈၈ (စာေပေလာက စာအုပ္တိုက္)

——————————————

တဂိုး ၏ “ၾကက္တူေရြး၏ ပညာေရး” ကို အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ဖတ္လိုသူမ်ားအတြက္ အင္တာနက္လိပ္စာမွာ http://home.iitk.ac.in/~amman/soc748/tagore_parrot.pdf http://www.parabaas.com/translation/database/translations/stories/gRabindranath_parrot.html

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ဆရာၾကီး၏လက္ရာကဗ်ာတပုဒ္ကိုတင္ျပပါမည္။ဆရာမၾကီးေငြတာရီ၏ဘာသာျပန္ကိုပါခံစားပါရန္။

The Gift
by Rabindranath Tagore
I want to give you something, my child, for we are drifting in the stream of the world.
Our lives will be carried apart, and our love forgotten.
But I am not so foolish as to hope that I could buy your heartwith my gifts.
Young is your life, your path long, and you drink the love webring
you at one draught and turn and run away from us.
You have your play and your playmates. What harm is there if
you have no time or thought for us!
We, indeed, have leisure enough in old age to count the days
that are past, to cherish in our hearts what our hands have lost for ever.
The river runs swift with a song, breaking through all barriers. But the mountain stays and
remembers, and follows herwith his love.
ဆရာမ ေငြတာရီ က
ရာဘင္ဒရာနတ္ တဂိုး ( ၁၈၆၁ – ၁၉၁၄ )၏ The Gift ကဗ်ာ  ကို ဘာသာ ျပန္ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ကာမ ေလာက၊ဤ ေလာက ဟု
ဘ၀ က်ယ္ေျပာ၊ပင္လယ္ ေၾကာ၌
ေမ်ာကာ ေရြ႕ေရြ႕၊တူဆုံ ေတြ႕စဥ္
တစ္ေန႔ လႊဲစြာ၊တို႔ ကြဲကြာက
စိတ္မွာ မေပ်ာက္၊ေနာက္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္၍
ေတြးေထာက္ နိုင္မႈ၊တစ္ခုခု ကို

မွတ္ရႈ သင့္အား ေပးလို တကား။

သို႔ပါေသာ္လည္း၊ခ်စ္မၿငီး ၏

အသည္း နွလုံး၊ခ်ိဳခ်ိဳၿပဳံး ကို

သိမ္းက်ဳံး ပိုင္ေအာင္၊ေမွ်ာ္ကိုးေယာင္၍
လက္ေဆာင္ကို ျပ၊၀ယ္ေသာ္ ရဟု

ဤမွ် ေထြထူး၊ငါ့စိတ္ကူး သည္

မရူး မမိုက္ ေသးပါတကား။
သင့္ အသက ္ကား
ညြန္႕ခက္ နုေကြး၊အငယ္ေလး တည့္။
သင့္ ခရီးလည္း

မနီး မဆုံး၊ရွည္လ်ားတုန္း တည့္။

ငါ၏ ထံမွ၊ေအး ၾကည္ လွသည့္

ခ်မ္းျမ ေ၀ေမာက္၊ေရၾကည္ေပါက္ ကို

ေသာက္ကာ စို႔ၿပီး၊လို ခရီးသို႔

ျပန္ၿပီး တစ္ခါ ေျပးခဲ့ပါ၏ ။

အသင့္ မွာကား

ရႊင္ရာ ရႊင္ေၾကာင္း၊ေဖာ္အေပါင္း နွင့္

ေသာင္းေသာင္းညာညာ၊ေပ်ာ္ေန ပါ၍

တစ္ေန႔ ယြင္းယို၊စိတ္နုပ်ိဳ ၀ယ္

တို႔ကို ေသြကြက္၊ေမ့ေနရက္ လည္း

အတြက္ ဘယ္မွာ ရိွပါအံ့နည္း ။

ငါတို႔မွာမူ

နားယ ူကာသာ

လြန္လာသည့္ သက္၊အရက္ရက္ ကို

ျပန္လ်က္ ေတြးရ၊ေမွ်ာ္မွန္း ဆ၍

တမ္းတ ကာသာ ေနရပါ၏ ။

ျမစ္မ ေငြစင္၊ၾကည္ ေရျပင္ ကား

ခ်ိဳလြင္ သာယာ၊ေတးလကၤာ ျဖင့္

လ်င္စြာ ေက်ာ္လႊား၊ျဖတ္၍ သြား၏ ။

ျမင့္မား ေမာက္မို၊ဤ ေတာင္ညိဳ မူ

နဂို မတ္မတ္၊မားမား ရပ္၍

တြက္မွတ္ ေအာက္ေမ့၊တေစ့ေစ ့ျဖင့္

ခ်မ္းေျမ့ ေမတၱာ၊ေရစင္ျဖာ ကို

သြန္းကာ ေလာင္းလ်က္ပင္တကား ။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ဘာသာျပန္ – ေငြတာရီ
တဂိုး ၏ စာ ( ဒုတိယ အႀကိမ္ )
စက္တင္ဘာလ၊၁၉၉၈ – ခုနွစ္။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ဆရာၾကီး တဂိုးက ကိုလိုနီေခတ္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ၃ ၾကိမ္ လာေရာက္လည္ပတ္ခဲ့ဖူးသည္။
သူ၏ အာရွခရီးစဥ္မ်ားအတြင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ ဝင္ေရာက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ၁၉၁၆ ေမလ ၅ ရက္တြင္
လာေရာက္စဥ္က ေရႊတိဂံုဘုရားအား ဖူးေျမာ္ၾကည္ညိဳခြင့္ရခဲ့သလို သူ၏ေမြးေန႔ေမလ ၈ ရက္ကို
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ အိႏၵိယတိုက္သားမ်ားကဂ်ဴဗလီေဟာတြင္ ဂုဏ္ျပဳက်င္းပေပးခ့ၾဲကသည္။
၁၉၂၄ မတ္လ ၂၄ ရက္ေန႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ‘ဘဂၤါလီစာေပညီလာခံ’ သို႔တက္ေရာက္ၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ၄ ရက္ၾကာ

ေနထိုင္သြားခ့ဲ သည္။ သူေနထိုင္သြားခဲ့သည့္ကုန္သည္လမ္းအမွတ္ ၃၉၂-၃၉၆ “ဂါးဒီးယန္းမဂၢဇင္းတိုက္”

အေရွ႕ဘက္ အတြငး္ နံရံေက်ာက္ျပားတြင္ ၎လာေရာက္ေနထိုင္သြားခဲ့သည့္အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္

အဂၤလိပ္-ျမန္မာ ႏွစ္ဘာသာျဖင့္ေရးထိုးထားသည့္စာတမ္း ယေန႔ထက္တိုင္ ရွိေသးေၾကာင္း သိရသည္။

၁၉၂၇ ေအာက္တိုဘာ ၂၂ တြင္ တတိယအၾကိမ္ ေရာက္ရွိလာၿပီး ထိုႏွစ္ေဒဝါလီေန႔ ၂၄ ရက္ထိ

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ေနထိုင္သြားခ့ဲ ေၾကာင္းမွတ္တမ္းမ်ားရွိခဲ့သည္။

ပထမႀကိမ္ လာေရာက္စဥ္က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ အိႏၵိယ တိုက္သားမ်ားက အမ်ားစုျဖစ္ၿပီး ျမန္မာမ်ားက

ႏိုင္ငံျခားသား ကဲ့သို႔ ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရပံုကို “က်ေနာ္ေရာက္သြားေသာ အခါ ျမန္မာျပည္ ေရာက္ေနသည္ႏွင့္ပင္

မတူေတာ့။ ရန္ကုန္သည္ ေျမပံုေပၚတြင္သာ ရွိၿပီး ေျမေပၚတြင္ တကယ္မရွိသလုိ ျဖစ္ေန၏။

တနည္းေျပာရလွ်င္ၿမိဳ႕သည္ ေျမဆီလႊာမွေပါက္လာေသာ သစ္ပင္ႏွင့္မတူဘဲ ေရစီးတြင္ ေမ်ာလာေသာ

ေရျမႇဳပ္ႏွင့္ တူေနသည္” ဟုတဂိုးက ခံစားမွတ္တမ္းတင္ သြားခဲ့ဖူးသည္။

တဂးို ၏ စာေပအႏုပညာ ျမတ္ႏိုးသူမ်ားက ၁၉၅၂ တြင္‘ျမန္မာျပည္တဂိုးအသင္း’ ကို

ဖ႔ဲြစည္းတည္ေထာင္ခ့ဲၾကသည္။

တဂိုး၏ စာေပလက္ရာမ်ားကို ဆရာပါရဂူက ၅ အုပ္ထက္ မနည္း ဘာသာျပန္ခဲ့ဖူးၿပီး ေမာင္ျဖဴး၊ ေဇာ္ဂ်ီ၊

မင္းသုဝဏ္၊ျမသန္းတင့္၊ ျမင့္စိုးလိႈင္၊ ဟိန္းလတ္ စသူတို႔ကလည္း တဂိုး၏ ကဗ်ာ၊ ဝတၳဳတိုစာအုပ္မ်ား

ျမန္မာဘာသာသို႔ ဘာသာျပန္ဆို ေပးခဲ့ၾကသည္။

တဂိုး၏ ထင္ရွားေသာ ကဗ်ာလကၤာမ်ားမွာ ‘ဂီတဥၹလီ’၊ ‘ဥယ်ာဥ္မႉး’၊ ‘ေတေလငွက္’၊ ‘သစ္သီးခူးကဗ်ာမ်ား’၊

‘စိၾတ’ တို႔မွာ ျမန္မာစာဖတ္ပရိသတ္ႏွင့္ ရင္းႏွီးသည္။

စာေပဆိုင္ရာ ႏိုဗယ္ဆုကို ၁၉၁၃ တြင္ပထမဆုံး ရရွိခဲ့သည့္အားရွတိုက္သား စာေရးဆရာၾကီး ရာဘင္ဒရာနတ္

တဂိုး (၁၈၆၁-၁၉၄၁)သည္ ကဗ်ာ ေပါင္း၃,ဝဝဝေက်ာ္ ေရးစပ္သီကးုံ ခဲ့သည္။ ျပဇာတ္ ဆရာအျဖစ္လည္း

သ႐ုပ္ေဖာ္ျပဇာတ္၊ ဘဲေလးဇာတ္၊ အေျပာျပဇာတ္၊ အိမ္ေျပာျပဇာတ္၊ အရိပ္ျပဇာတ္ ေပါင္းမ်ားစြာ ေရးသားခဲ့သည္။

ဝတၳတုိ၊ဝတၳရွည္၊ စာတမ္း၊ ေဆာင္းပါး မ်ားစြာကုိလည္း မိခင္ ဘဂၤါလီ ဘာသာအျပင္ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ပါ

ေရးသားခ့ဲ သည္။ စာသား/သံစဥ္ စပ္ဆိုေရးဖ႔ဲြႏိုင္ေသာ ဂီတပညာရွင္လည္း ျဖစ္သည္။ သူ၏ ပန္းခ်ီကား ၄ဝဝ

ေက်ာ္ကို ျပင္သစ္၊ အဂၤလန္၊ဂ်ာမနီ၊႐ုရွားတို႔ တြင္လွည့္လည္ျပသႏိုင္ခ့ဲသည္။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

အဲဒီ ၁၉၁၃ ခုႏွစ္ကစာေပႏိုဗယ္ဆုရ ဆရာၾကီးတဂိုးက သူ႕ရဲ့သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရဲ့သားကို

(မေသေသာ)ေသျခင္းကင္းေသာ= အမတ (ဘင္ဂါလီဘာသာ=Amartya) လို႕နာမည္ေပးခဲ့ပါတယ္။

မ်ိဳးဆက္နာမည္ Sen နဲ႕ေပါင္းေတာ့Amartya Sen ေပါ့ေနာ္။

အဲဒီ Amartya Sen က ဖြံ႕ျဖိဳးမႈေဘာဂေဗဒ၊ လူမႈေရြးခ်ယ္မႈစီးပြါးေရးဘာသာရပ္နဲ႕၁၉၉၈ ခုႏွစ္မွာ

စီးပြါးေရးႏိုဗယ္ဆုကိုရပါတယ္။

United Nations Development Programme (UNDP)က ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံသား Mahbub ul Haq

ဆိုသူစီးပြါးေရးပညာရွင္ကဦးေဆာင္ျပီး အျခားစီးပြါးေရးပညာရွင္ ၆ ဦးေပါင္းျပီး

Human Development Index (HDI)=လူသားဖြံ႕ျဖိဳးမႈညြန္ကိန္း

ကိုတြက္ျပီးႏိုင္ငံေတြရဲ့အေျခအေနေတြကို တိုင္းတာပါတယ္။

ပါဝင္ထဲ့သြင္းစဥ္းစားထားတဲ့အခ်က္အလက္ေတြကေတာ့

(၁)ေမွ်ာ္မွန္းသက္တမ္း (၂)စာတတ္ေျမာက္မႈႏႈန္း (၃)ေက်ာင္းမွတ္ပံုတင္ဦးေရ (၄)တဦးက်ဝင္ေငြေတြ ပါ။

အဲ ၂၀၁၀ မွာေတာ့ ဆရာၾကီးAmartya Sen ပါအဲဒီ အဖြဲ႕ထဲဝင္ပါလာျပီး။ ေအာက္ပါအတိုင္းတြက္ခ်က္ပါတယ္။

(၁)ေမွ်ာ္မွန္းသက္တမ္း (၂)ပ်မ္းမွ်ေက်ာင္းေနသက္တမ္း (၃)ေမွ်ာ္မွန္းေက်ာင္းေနသက္တမ္း(၄)ဝင္ေငြ

ေတြဘဲျဖစ္ပါတယ္။ေက်ာင္းေနတဲ့သက္တမ္းကို အဓိကထားတြက္လိုက္တဲ့ ညြန္ကိန္းပါဘဲ။

ဆရာၾကီးအမတိရာဆဲန္းက ဆရာၾကီးတဂိုးေပးတဲ့နာမည္ရျပီးေတာ့ ႏိုဗယ္ဆုလဲရတယ္။

ျပီးေတာ့ဆရာၾကီးတဂိုးလိုဘဲ”ပညာေရး” ကိုဦးစားေပးစဥ္းစားတယ္ဆိုတာလားလို႕ေတြးမိလိုက္ပါတယ္။

((ဪ ေျပာဘို႕ေမ့ေနလို႕ဗ်ိဳ႕။ ဆရာၾကီးအမတီရာဆဲန္း ကလည္းျမန္မာျပည္ကိုလာဖူးတယ္ဗ်။

ဆရာၾကီးဦးဂိုအင္ကာနဲ႕ ခင္မင္ရင္းႏွီးသူပါတဲ့ ခင္ဗ်။))

အဲဒီ HDI ညြန္းကိန္းဟာ 1 ရွိလွ်င္ ဖြံ႕ျဖိဳးမႈအျပည့္အဝရွိပါတယ္။

HDI ညြန္းကိန္းဟာ 0.79   မွ  1 လူသားဖြံ႕ျဖိဳးမႈ အဆင့္ျမင့္။

HDI ညြန္းကိန္းဟာ 0.5 မွ  0.79 ၾကားဆိုရင္ လူသားဖြံ႕ျဖိဳးမႈ အလယ္အလတ္။

HDI ညြန္းကိန္းဟာ 0.5 မွ  0  ၾကား ဆိုရင္ေတာ့ လူသားဖြံ႕ျဖိဳးမႈနိမ့္က်တယ္ေပါ့။

အဲဒီညြန္းကိန္းေတြကိုၾကည့္ရေအာင္ေနာ္။

 Human Development Indicators

HDI Rank Country 1980 1990 2000 2005 2006 2007 2008 2009 2010
27 Singapore n.a n.a n.a 0.826 0.832 0.836 0.839 0.841 0.846
57 Malaysia 0.541 0.616 0.691 0.726 0.731 0.735 0.738 0.739 0.744
92 Thailand 0.483 0.546 0.6 0.631 0.637 .642 .646 0.648 0.654
97 Philippines 0.523 0.552 0.597 0.619 0.623 0.628 0.633 0.635 0.638
108 Indonesia 0.39 0.458 0.5 0.561 0.568 0.58 0.588 0.593 0.6
113 Vietnam n.a 0.407 0.505 0.54 0.547 0.554 0.56 0.566 0.572
122 Lao PDR n.a 0.354 0.425 0.46 0.467 0.475 0.483 0.49 0.497
124 Cambodia n.a n.a 0.412 0.466 0.475 0.484 0.489 0.489 0.494
132 Myanmar n.a n.a n.a 0.406 0.419 0.432 0.438 0.444 0.451

Note: n.a = Data not available

Source: Human Development Report series, UNDP.

က်ေနာ္တို႕ႏိုင္ငံရဲ့ အဆင့္က 132 (စုစုေပါင္း 187 ႏိုင္ငံတြက္ထားတာပါ၊)။

ကဲ အဲဒါပါဘဲ။ ထိုင္းထက္အႏွစ္ ၂၀ ေလာက္ေနာက္က်တယ္လို႕ေျပာေနတာ အဲဒါပါ။

လူ႕သက္တမ္း၊ပညာေရးနဲ႕ ဝင္ေငြေတြရဲ့ ပံုရိပ္ေတြကိုထင္ဟပ္ေဖာ္ျပထားတဲ့ အဲဒီကိန္းဂဏန္းေတြအရ

လာအို နဲ႕ကန္ေဘာဒီးယားေတာင္အေပၚမွာပါလား။

HDI_EN_Figure
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြကို စိတ္ပါလက္ပါလုပ္ကိုင္ေနတာေတြ။

အခမဲ့ေက်ာင္းေတြကိုဖြင့္လွစ္သင္ၾကားေပးတာေတြကို အားေပးဘို႕လိုေနပါျပီ။

ႏိုင္ငံရဲ့ ရပ္တည္မႈကိုခိုင္မာေစျပီး ကုန္သြယ္ေရး၊ ႏိုင္ငံျခားအရင္းအႏွီး၊ အိုဒီေအအစရွိတာေတြ လမ္းပြင့္ဘို႕

လိုေနပါျပီ။

အကယ္၍ အိုဒီေအလိုအလူအညီမ်ိဳးေတြရမယ္ဆိုရင္ လမ္းေၾကာင္းမွန္ေတြကိုလည္းခ်ေပးခဲ့မယ္ဆိုရင္ ၊

လိုက္နာေဆာင္ရြက္(ေစ)ၾကမယ္ဆိုရင္က်ေနာ္တို႕ ဆီမီနာမွာေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသလို

“ပညာေရးစနစ္လမ္းေၾကာင္းမွန္”

ျပီးလူေတြအက်င့္သီလ ေကာင္းမြန္လာမယ္။လူေတာ္ေတြလည္းေပၚေပါက္လာျပီး ျပည္တြင္းအားဟာ

ျပည္တြင္းမွာ “အသုံးခ်”ခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ အႏွစ္ ၂၀ မၾကိဳးစားရပါဘူး။

ဒီေန႕ေခတ္မွာ ဝင္ေငြ ၂ဆတိုးေအာင္ ၄ ႏွစ္နဲ႕ လုပ္ႏိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံေတြမ်ားစြာေပၚထြက္ေနပါတယ္။

က်ေနာ္ တို႕ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းဘဲေျပာပါမယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုတဲ့ အိမ္ၾကီးရဲ့ အိမ္ဦးခန္းမွာ ဘယ္သူမွ ထိုင္ဘို႕မရည္ရြယ္ပါဘူး။

ေနာက္ေဖးေခ်ာင္က စားဝတ္ေနေရး။အိမ္ေရွ႕ကျမက္ေတြေၾကာင့္ ျခင္ ေတြေပါလို႕ျဖစ္ရတဲ့ က်န္းမာေရး။

အသိဉာဏ္မဲ့လို႕ ဆိုးသြမ္းေနတဲ့ အိမ္သားတခ်ိဳ႕အတြက္ ေျပာျပေပးရမဲ့ “ပညာေရး” ေတြအတြက္ ကူညီေပးပါ။

ကိုယ္အသိစိတ္နဲ႕လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ားကိုလည္း လုပ္ခြင့္ေလးေတြ ေပးပါ။

ႏႈတ္၏ေဆာင္မ ျခင္းဘဲျဖစ္ျဖစ္၊ တတ္ႏိုင္ရင္လက္၏ေဆာင္မျခင္းေပါ့ဗ်ာ။ ေပးပါ။

ဒီႏိုင္ငံကလူေတြလူေကာင္းသူေကာင္းေတြျဖစ္မယ္ဆိုရင္

ဒါဟာအိမ္ဦးခန္းမွာထိုင္ေနေသာ လူၾကီးမ်ားရဲ့ ဂုဏ္သိက္ခါလည္း တက္ေစပါတယ္။

နီးစပ္ရာ သိကြၽမ္းသူမ်ားရွိခဲ့ရင္လည္းေျပာျပ ေပးပါ။

ခုခ်ိန္မွာ “လုပ္ေနသူ” ေတြ၊ “လုပ္ခ်င္သူေတြ” အမ်ားၾကီးပါ။

လိုအပ္ေနတာ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္လုပ္ႏိုင္ခြင့္ နဲ႕ အားေပးကူညီမႈပါဘဲ လို႕ ေလးစားစြာတင္ျပ အပ္ပါသည္ခင္ဗ်ား။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

အားလုံးကိုေလးစားစြာျဖင့္

(^^)ေမာင္သစ္မင္း

 

 

 

 

 

 

thit min

About thit min

thit min has written 90 post in this blog.

Related posts:

  1. Human Development Index – ၃၈ခုေျမာက္ေဟ့…
  2. Human & learning from others human being (လူႏွင့္ အတုျမင္ အတတ္သင္ျခင္း)
  3. ရယ္ရယံု (၁၆)
  4. Human Big Cat or Human Tiger
  5. April Fool Day တြင္ အရူးထျခင္း