အိမ္ဆိုလို႕………..

လူေတြအတြက္လိုအပ္ခ်က္ေတြလို႕ေျပာရင္

စားစရာ၊ဝတ္စရာ၊အိမ္ (Food, Clothing and Shelter) ေပါ့။

(Basic Human Needs- BHNs )လို႕ေခၚပါတယ္။

က်ေနာ္ခုတေလာ (Cost and Benefit) စရိတ္နဲ႕ အျမတ္ကိုဘဲ တြက္ေနတတ္တဲ့

စီးပြါးေရးသေဘာ တရားေတြကို မႏွစ္မျမိဳ႕ ျဖစ္လာပါတယ္။

ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ခ်မ္းသာေအာင္လုပ္တဲ့နည္းဗ်ဴဟာေတြကို သိတဲ့လူကလုပ္တယ္။

အခြင့္အေရးကို”ေဖာ္”တတ္လို႕လည္း ပူေဖာင္းေလထိုးသလိုခ်မ္းသာလာၾကေရာ။

ျပီးေတာ့အျမတ္ကိုၾကည့္လြန္းလို႕နဂိုမူလဂုဏ္(Identity)ေတြေတာင္ ေပ်ာက္ကုန္ျပီဗ်။

ငါခ်မ္းသာဘို႕၊ငါလုပ္ငန္းခ်မ္းသာဖို႕၊ငါႏိုင္ငံခ်မ္းသာဖို႕နဲ႕ ေနာက္ဆုံးလဲက်ေရာ၊

စီးပြါးပ်က္ကပ္လဲဆိုက္ေရာ(ဒါမွမဟုတ္) အမွန္တရားလည္း ဦးနဲနဲေမာ့လာေရာ

“ယုတ္မာခဲ့ရင္ယုတ္မာခဲ့သလို” အဖတ္တင္က်န္ခဲ့တာကမေကာင္းမႈေတြ။

ဆက္တိုက္ၾကီးျမတ္ေနဘို႕? ႏိုးပါ ။ဘာမွလုပ္လို႕မရဘူး (Law of Diminishing Marginal Returns )

ဆိုတာရွိတယ္။ေလွ်ာ့နည္းသြားအထြက္ဥပေဒသတဲ့ ျမန္မာလို အနိစၥ တရားဆိုတာနဲ႕ သိပ္တူတာ။

သူ႕ဆိုလိုခ်က္က ဘာလုပ္လုပ္အျမင့္ဆုံးအဆင့္ေရာက္ျပီးရင္ျပန္ကိုက်တယ္။

တခုခုကပံုေသျဖစ္ေနလို႕တဲ့။

ဒီလိုဗ်ာ။

ကိုႏိုဇိုးမိ မိႈစိုက္တယ္။ ခူးတာေရာ ေစ်းသြားေရာင္းတာေရာ တေယာက္ထဲနဲ႕လုပ္တယ္ဆိုပါစို႕။

အဲ ..၂ေယာက္ဆိုရင္ ပိုေရာင္းလို႕ရလာမယ္။ ေနာက္ေစ်းတခုသြားေရာင္းလို႕။

အဲ…..၃ ေယာက္ျဖစ္သြားျပီ ဆိုပါစို႕။ မိႈမွမရွိတာ ၃ေယာက္စာ ေရာင္းဘို႕။

လူ “တိုး” တိုင္းေရာင္းရတာမွမဟုတ္တာ။ အဲဒီေတာ့ ၂ေယာက္က အျမင့္ဆုံးအျမတ္ေပါ့ဗ်ာ။

အဲဒီေနာက္ပိုင္း မိႈထပ္စိုက္၊ထပ္လူတိုး လုပ္ၾကည့္ေလ။ ျပန္ေရာက္သြားအုန္းမွာဘဲ။အဲဒီေနရာကို။

နည္းပညာေခတ္အစ အဲဒီဟာၾကီးမရွိေတာ့ဘူးဆိုျပီး ေအာ္ခဲ့တဲ့လူေတြ ခုျငိမ္သြားျပီ။ျပန္က်ေနျပီေလ။

နည္းပညာအသစ္ထြက္၊ပစၥည္းအသစ္ထြက္တိုင္း ဘယ္မွာလည္း ဝယ္မဲ့သူ.။

ေအာ္ …ပိုက္ဆံလား။ေအးေရာ့ ..ယူယူ(ခရက္ဒစ္ကာဒ္=အေႂကြးဝယ္ကာဒ္ေတြ) ၊

ျမတ္ပါတယ္ အြန္ေပပါ။ ေငြစင္ကမရွိေတာ့ ေလထိုး ေလေရာ္။ ႏိုင္ငံအခ်င္း၊ လုပ္ငန္းအခ်င္းခ်င္း

ဘီလီယမ္ခ်ီျပီးေႂကြးတင္။

(ကိုေၾကာင္ အဲဒါေရးတာမဟုတ္ေသးဘူးေနာ္။ ၾကံုလို႕ပါသြားတာ။ M ၁၊၂၊၃၊၄ ေတြကိုရွင္းမွ ပိုေကာင္းတာ

ကိုေၾကာင္ရဲ့ ရီကြက္စ္က)

အဲဒီေတာ့ ခ်မ္းသာတဲ့လူက အျမတ္အျမတ္နဲ႕ အလုပ္သမားလဲလုပ္ခေကာင္းေကာင္းမေပးခ်င္၊

ေနာက္ဆုံးေတာ့၊ဘာျဖစ္ကုန္လဲ?

ကြာဟကုန္တယ္။ Middle Class လူလတ္တန္းစားမွာေတာင္ Upper အေပၚနဲ႕

lowerေအာက္ေတာ္ေတာ္ကြာသြားျပီ။

အဲဒီလူမႈဖြံ႕ျဖိဳးမႈနဲ႕ တေလာက ဆီမီနာတခုသြားေျပာျဖစ္တယ္။

အခ်က္အလက္ေတြရွာရင္း လူကစိတ္မေကာင္းျဖစ္လာတယ္။

အခ်က္အလက္ဆိုလို႕ က်ေနာ္က ၂၀၁၀ တႏွစ္ထဲ၊၂၀၀၉ တႏွစ္ထဲၾကည့္ျပီးဆုံးျဖတ္ေလ့မရွိဘူး။

ဆုံးျဖတ္လို႕လဲမသင့္ေတာ္ပါဘူး။

(Time Series)၁၀ႏွစ္ အႏွစ္ ၂၀ နီးပါးေဒတာမ်ိဳး၊အခ်က္အလက္မ်ိဳးနဲ႕ ညွိျပီးမွ ေျပာရင္ပိုေကာင္းတာမို႕

အဲဒီလိုလုပ္တတ္တယ္။

ၾကည့္လိုက္ေတာ့ဗ်ာ။

ကမၻာလူဦးေရကို 20% စီ ခြဲရင္တဲ့ အခ်မ္းသာဆုံး 20% က အဆေပါင္း ၁၅၀ ခ်မ္းသာေၾကာင္းပါတဲ့။

အဲဒီေတာ့ဗ်ာ အခ်မ္းသာဆုံး 20% ကအသား၊ငါး 60% နီးပါးသူတို႕အုပ္သတဲ့။(က်န္တဲ့ 80%ကက်န္တာစား)

အဲဒီေတာ့ တေန႕ ဝင္ေငြ US 2 Dollar ေအာက္ ရ ဖြံ႕ျဖိဳးဆဲ ႏိုင္ငံေတြငတ္တယ္ဆိုတာ ထင္ရွားေနျပီ။

အေပၚကဟာျပန္ေျပာမယ္။

အဲဒီဟာကို Values of development (လူသား)ဖြံ႕ျဖိဳးမႈတန္ဖိုးမ်ားဆိုျပီး မွတ္သားဘူးတယ္။

နားေထာင္ၾကည့္ေနာ္။ အဲဖတ္ၾကည့္ေနာ္။

၁။ အသက္ရွင္သန္ေနႏိုင္မႉ (Sustenance)

၂။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္တန္ဖိုးထားႏိုင္ေသာဘဝကိုပိုင္ဆိုင္မႉ (Self-esteem)

၃။ သူတပါးအသုံးခ်ခံဘဝမွ လြတ္ေျမာက္မႈ (Freedom from servitude)

လို႕သုံးမ်ိဳးရွိတယ္။

 

၁။အသက္ရွင္သန္ေနႏိုင္မႉ

ရွင္းပါတယ္။

ထမင္းစားဖို႕လိုတာေပါ့။အဝတ္အစားေရာလိုတယ္။ ကိုဘလက္ေရးတဲ့ “အိမ္” ေလးလိုတယ္။

အေပၚက (Food, Clothing and Shelter)သုံးခ်က္။အဓိက ကေတာ့ကိုယ္ဟာကိုလုပ္ရမွာပါ။

အဲ..လုပ္လို႕မရတဲ့အေနအထားနဲ႕က်ရင္ေတာ့ ျပင္ပကူညီမႈလိုတယ္ဗ်ာ။

ဆိုေတာ့ ေျပာခဲ့သလို မညီမွ်တဲ့ ပံုစံနဲ႕ ကိုယ္က (Green Lable) ေသာက္ေနတယ္။

ဟို..ဆိုမာလီယာကလူေတြ ေရေသာက္စရာမရွိလို႕ ႏြားဖင္နားမွာ တန္းစီျပီး ႏြားေသးေပါက္တာကိုေစာင့္ေနတယ္။

ကဲ…..ေတာ္ေရာလားဗ်ာ။

ေျပာဘူးတယ္ေနာ္၊ ကလက္ရွ္နီေကာ့ဗ္(ေအေက ၄၇) ႐ိုင္ဖယ္ က်ည္တစ္ေထာင့္ဟာ အာဖရိက

ကအိမ္ေထာင္တစုအတြက္ ျခင္ေထာင္တလုံးေကာင္းေကာင္းဝယ္ႏိုင္တယ္၊ အဲဒီျခင္ေထာင္တလုံးက

အနည္းဆုံးေတာ့ ကေလး ၂ေယာက္ ,၃ေယာက္ ေသြးလြန္တုပ္ေကြးနဲ႕ေသမွာကို ကာကြယ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ။

ဆိုလိုတာက
(#) အေျခခံလိုအပ္ခ်က္ (Food, Clothing and Shelter)ေတြလည္း လိုတယ္။

(#)က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ၊အေျခခံပညာ၊ေတြလည္းလိုတယ္ေပါ့။

ဂလိုဘယ္ လိုက္ေဇးရွင္းကို အမွီမလိုက္ႏိုင္သူမ်ား နစ္ျမဳပ္ကုန္တယ္လို႕ေျပာဘူးပါတယ္။။

ခုနကေျပာခဲ့တဲ့ ကမၻာလူဦးေရ20% ေလာက္ဟာ ကြန္ျပဴတာမသိဘူး၊ကားမစီးဖူးဘူးတဲ့။

(Survival of the fittest =ေတာ္သူက်န္တဲ့ေခတ္)လို႕ေျပာဘူးခဲ့တယ္။

ခုမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ေတာ္လည္း အခြင့္အေရးကို ယူႏိုင္တဲ့ “လူလည္” မဟုတ္ရင္ က်န္ခဲ့တဲ့ေခတ္။

ေတာ္တာထက္ လူရည္လည္ျပီး အခြင့္အေရးယူတတ္ဘို႕ ပိုအေရးၾကီးသြားျပီ။

ဆိုးတာက အဲဒီမွာ အဲဒီ လူလည္ဆိုတဲ့ (Opportunist= အခြင့္အေရးသမား)ေတြဆိုတာ

အမ်ားစု ကကိုယ္ေကာင္းစားေရးဘဲ။ မွ်မွ်တတ မစဥ္းစားတတ္ဘူး.။တကိုယ္ေကာင္းသမားက

အမ်ားစု ျဖစ္ေနလို႕ ဒီ ရလာဒ္ ျဖစ္ေနတာေပါ့ဗ်ာ။

ကဲ ဗ်ာ။ဒါဆိုရင္ ဘာလုပ္လို႕ရမလဲ?

ဟုတ္ကဲ့။ လူရည္လည္ပါ။အခြင့္အေရးကိုေခ်ာင္းပါ။ေအာင္ျမင္ေအာင္လုပ္ပါ။

ျပီးေတာ့ လူမႈဘဝမ်ားကို “မွ်ေဝ” ပါလို႕ သံေခ်ာင္းေခါက္ပါ၏ေပါ့ဗ်ာ။

တခုေတာ့ ေျပာလိုက္မယ္ေနာ္။ ခင္ဗ်ားထမင္းဝဘို႕၊ခါးလွဘို႕၊အမိုးအကာေလးေအာက္ေနဘို႕

တာဝန္ရွိတာ “ခင္ဗ်ားကိုယ္တိုင္” လို႕။

ဟိုဟိုဒီဒီ လက္ညိဳးထိုးေနရင္းငတ္ေနမွာစိုးလို႕ဗ်ာ ။

 

၂။ကိုယ့္ကိုကိုယ္တန္ဖိုးထားႏိုင္ေသာဘဝကိုပိုင္ဆိုင္မႉ

သိပ္အေရးၾကီးတယ္ေနာ္။

“ယဥ္ေက်းတယ္ဆိုတဲ့ အသိုင္းအဝိုင္းၾကား၊~~~~~ၾကင္နာသူအ႐ိုင္းျဖစ္ေနသလား၊

~~~~~လက္ညိဳးေတြညြန္ကာေလ~~~~~ကဲ့ရဲ့တာ~~~ ကိုယ့္ကိုလိုဘဲ ~~ထင္ေယာင္ေနလား၊

~~~ေရတိမ္မွာမနစ္ျမဳပ္ေစနဲ႕မင္း၊~~~~~လူပံုအလယ္အရွက္~~~မကြဲေစနဲ႕မင္း~~~

~~~ရာဇဝင္မွာမရွုံးနိမ့္ေစနဲ႕မင္း~~~~ရွင္းလင္းလိုက္စမ္းေတာ့ေမေရ”

လို႕ ဆရာခမ္းလိတ္ၾကီးေရးခဲ့သလိုပါ။

“လူ႕တန္ဖိုး”

စစ္မွန္တဲ့ ဂုဏ္သိကၡာရွိရမယ္ဗ်။ဂုဏ္သိကၡာရွိတဲ့ လူတေယာက္အျဖစ္ရပ္တည္ေနရမယ္ဗ်။

ဒီထက္ေျပာရရင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္တန္ဖိုးထားရမယ္။ ကိုယ့္ဘဝကိုတန္ဖိုးထားရမယ္။

ကိုယ့္ဘဝကိုယ္အထူးဂ႐ုစိုက္ရမယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အင္းဂ်ီဘရဲန္းဒဒ္ေလးဝယ္လာရင္ေတာ့ ဂ႐ုစိုက္လိုက္တာ။

ကိုယ္ဟာကိုယ္က် “ေလ”ေနမယ္ဆိုရင္ အဲဒါ လြဲေနျပီေပါ့ဗ်ာ။၊

ေနာက္တခုကသူတပါးကို အသိအမွတ္ျပဴေပးတတ္ရတယ္။ ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ရတယ္တဲ့။အဲဒီဟာကေတာ့

ႏွလုံးသားအရည္အေသြးေတြကိုေျပာတာဘဲဗ်။ပညာတတ္တာ၊မတတ္တာနဲ႕မဆိုင္ဘူး။

အဲဒီမွာ ခုနက လူမ်ိဳးေတြေၾကာင့္ ကြာဟခ်က္ရွိမယ္ေပါ့ဗ်ာ။

ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္တန္ဖိုးရွိေအာင္ ေနမယ္ေပါ့ဗ်ာ။

တန္ဖိုးဆိုလို႕ဆရာေမာင္စိန္ဝင္း(ပုတီးကုန္း)ရဲ့ တန္ဖိုး သုံးမ်ိဳး ကိုသြားသတိယတယ္ဗ်။

ဆရာက တန္ဖိုး ၃ မ်ိဳးရွိတယ္တဲ့။

(#1)ပကတိတန္ဖိုး

(စိန္တလုံး ဘယ္ေလာက္တန္တယ္ေပါ့ဗ်ာ)

(#2)အသုံးခ်တန္ဖိုး

(အဲဒီ စိန္ဝတ္ျပီး ႂကြားလိုက္တာ “ဟိုေကာင္မ မ်က္ေတာင္မခပ္ဘူးေတာ့” ဆိုတာမ်ိဳး)

(#3)ခံစားမႈတန္ဖိုး

(မဒမ္ဘလက္ေခ်ာ Says : အဲဒီ စိန္က က်မရဲ့အမ်ိဳးသား ကိုဘလက္ေခ်ာ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ေပးထားတာ

ဆိုတာမ်ိဳး၊ စိန္ခ်င္း တန္ဖိုးခ်င္းတူရင္ေတာင္မလဲႏိုင္ပါဘူး)

(#1) လူဆိုေတာ့ ပကတိတန္ဖိုးလဲ ရွိသင့္တယ္။

(#2) အသုံးက်ေအာင္ေနတတ္ရင္အသုံးက်တယ္။ မိသားစုေရးရာဝန္ၾကီးဆိုတာ

သဲ့သဲ့ေလးမွမၾကားဖူးဘူးလား။ အဲဒါမ်ိဳး။

(#3) ခင္တယ္၊မင္တယ္၊သူငယ္ခ်င္းခ်င္း သူရွိကိုယ္စား၊ ကိုယ့္ရွိဖြက္ထား(^^)။

ခံစားျပီးတန္ဖိုးရွိသြားျပီ။၊ဟာ မေတြ႕တာၾကာျပီ။ အမႊာပူးေမြးတာလားဟင္။ခင္တာ။ သံေယာဇဥ္။ (ဘယ္သူ႕

ကိုမွမရည္ရြယ္ပါ)။

သူၾကီး ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္ ေျပာေနတယ္။ သူၾကီး မန္းေဂဇက္ပိတ္လိုက္ရင္ ဘာျဖစ္မလဲ။

အဲဒါ ဘာတန္ဖိုးလဲ? (Right Answer=10 မွတ္)။

ကိုယ့္ကိုကိုယ္တန္ဖိုးရွိမယ္။

ေနာက္မိသားစု၊သူငယ္ခ်င္းအသိုင္းအဝိုင္းၾကားတန္ဖိုးရွိမယ္။

ေလာကအတြက္တန္ဖိုးရွိမယ္။

{အေမစု၊ကိုသူရ၊ကိုေမာင္(ေက်ာ္သူ)}

အဲဒီလိုလူမ်ိဳးေတြမ်ားလာရင္

အဲဒီ တန္ဖိုးထားတဲ့အေလ့အထေလးေတြရွိလာရင္ လူမႈဘဝ ေကာင္းမြန္ ဖြံ႕ျဖိဳးမယ္ေပါ့။

 

၃။သူတပါးအသုံးခ်ခံဘဝမွ လြတ္ေျမာက္မႈ

ဟယ္ ဆိုျပီးေအာ္လိုက္ခ်င္စရာေကာင္းတယ္။

ေျပာကိုမေျပာခ်င္ဘူး။

ငယ္ငယ္က သခင္ဘေသာင္းအေၾကာင္းဖတ္တုန္းကအသဲစြဲေနေအာင္မွတ္မိတာတခုရွိတယ္။

အင္းဂလိပ္စာေကာင္းတဲ့သခင္ဘေသာင္းရန္ကုန္မွာအလုပ္ရေတာ့ ရုံးတက္ရုံးဆင္း

လက္မွတ္ထိုးခိုင္းတာကိုငါကသခင္ဘေသာင္းကြ ကြၽန္ဘေသာင္းမဟုတ္ဘူး၊ မထိုးဘူး။ အလုပ္ထြက္တယ္တဲ့။

အင္း….ခုမ်ားေတာ့၊ေျပာကိုမေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး။

ဂ်ပန္မွာ ပရက္ရွာအနည္းဆုံးအလုပ္ကိုရွာလုပ္ထားတာ။တေလာက ႒ာနအသစ္၊ဘာသာ

အသစ္တခု စ သင္ဘို႕လုပ္ေတာ့၊ဌာနမႉးဆရာ (အလြန္သေဘာေကာင္းေသာ ဂ်ပန္ေတာသား) က

ေက်ာင္းသားေတြကိုစိတ္မဆိုးဖို႕၊သီးခံဖို႕ ေျပာတယ္။ ဪ ျဖစ္မွျဖစ္ရေလလို႕။

လူဟာလြတ္လပ္တယ္ဆိုတဲ့အဓိပါၸယ္ဟာ ဘာလဲလို႕ ေမးရင္ “ေရြးခ်ယ္ႏိုင္တာ”။

ဘယ္သြားသြား၊ဘာလုပ္လုပ္OKဆိုရင္ သြားစရာေတြကိုေရြးခ်ယ္ႏိုင္တာ။

လုပ္စရာေတြကိုေရြးခ်ယ္ႏိုင္တာေပါ့။

မန္းေဂဇတ္မွာ ဘာေရးေရး မရေတာ့ပါ၊ အယ္ဒီတာစစ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ေရြးခ်ယ္မႈနည္းသြားမယ္။အဲဒီလိုမ်ိဳး။

အဲဒီေတာ့ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ေလေလ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ၊ကိုတိုးေလေလေပါ့ေနာ္။

လြတ္လပ္စြာေရးသားေျပာဆို ေဟာေျပာခြင့္ေတြဆိုတာအဲဒီမွာ ပါလာျပီေပါ့။

Sir အာသာလူးဝစ္ဆိုတဲ့ စီးပြါးေရးပညာရွင္ေျပာတာက ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္မႉရဲ့အက်ိဳးေက်းဇူးဆိုတာ

ေငြခ်မ္းသာလာတာမဟုတ္ဘဲ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္တာေတြတိုးျပီး ဘဝကိုေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီး ျဖတ္သန္းႏိုင္တာမ်ိဳးတဲ့။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ခ်ဳပ္ရရင္ေတာ့…………..

ဘဝမွာစားဝတ္ေနေရးျပည့္စုံဖို႕

ကိုယ့္ကိုကိုယ္တန္ဖိုး ၃မ်ိဳးရွိေအာင္ေနဖို႕

(တတ္ႏိုင္သေလာက္)လြတ္လြတ္လပ္လပ္ တစုံတေယာက္ရဲ့ေလာင္းရိပ္ကိုမွီခိုေနတာမ်ိဳးမျဖစ္ေနဖို႕

သို႕မဟုတ္ ကိုယ့္ေရြးခ်ယ္ႏိုင္မႈကို “တိုးတက္ေအာင္”လုပ္ဖို႕

ဆိုတဲ့အခ်က္ ၃ ခ်က္ကိုတဦးခ်င္း၊ တမိသားစုခ်င္း၊ တရပ္ကြက္ခ်င္း၊ တျမိဳ႕ခ်င္း၊တႏိုင္ငံခ်င္းေပါ့ဗ်ာ

လုပ္ႏိုင္ၾကရင္ျဖင့္ ဆိုတဲ့အေတြးေလးပါ။

“ေငြရွာပါ၊ခင္ဗ်ားတေယာက္ထဲ အတြက္ေတာ့ မျဖစ္ပါေစနဲ႕” လို႕။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(ႏိုင္ငံအဆင့္ဆိုရင္ေတာ့…

အေပၚကအခ်က္ ၃ ခ်က္လုပ္ႏိုင္ဘို႕ Pillar=ပီလာ ၅ ေခ်ာင္းလိုပါတယ္။ ေနာက္မွဆက္ရွင္းပါအုန္းမယ္။)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

ေလးစားစြာျဖင့္

 

ေမာင္ သစ္မင္း(^^)

thit min

About thit min

thit min has written 90 post in this blog.

No related posts.