လက္ေတြ႕မွ ယံုၾကည္တတ္ေသာ ေက်ာင္းဆရာ တစ္ေယာက္သည္ စာတတ္၊ ေပတတ္ ဆရာေတာ္ႀကီး တစ္ပါးအား ဤသို႕ ေလ်ာက္ထားေလသည္။

ေက်ာင္းဆရာ ။ ။ အရွင္ဘုရား … တပည့္ေတာ္ တစ္ခုေလာက္ ေမးေလ်ာက္ပါရေစ ဘုရား။

ဆရာေတာ္ ။ ။ ေမးပါ ေက်ာင္းဆရာ။

ေက်ာင္းဆရာ ။ ။ တပည့္ေတာ္ ေမးမွာက အရွင္ဘုရားတုိ႕ ေဟာေဟာေနတဲ့ နတ္ျပည္ဆုိတာ၊ ၿပီးေတာ့ ငရဲျပည္ဆုိတာ တကယ္ ရွိလို႕လား ဘုရား။ တပည့္ေတာ္ကေတာ့ လက္ေတြ႕သမားဆုိေတာ့ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ မယံုဘူး ဘုရား။ နတ္ျပည္နဲ႕ ေျမွာက္ၿပီး၊ ငရဲျပည္နဲ႕ ေျခာက္တာလို႕ပဲ ထင္တယ္ ဘုရား။

ဆရာေတာ္ ။ ။ ဘုန္းႀကီးတို႕က ေျမွာက္တာ၊ ေျခာက္တာ မဟုတ္ပါဘူး ေက်ာင္းဆရာ။ ဘုရားေဟာ က်မ္းဂန္ေတြထဲမွာလည္း နတ္ျပည္၊ ငရဲျပည္ ဆုိတာ ပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးတုိ႕ အေနနဲ႕လည္း ဘုရားေဟာ တရားေတြကို ယံုတယ္။ ဒါေပမယ့္ … အင္း … ဘုန္းႀကီးတုိ႕ကလည္း ဒါ .. နတ္ျပည္ပဲ၊ ဒါ … ငရဲျပည္ပဲ ဆိုၿပီး ကိုင္ျပလို႕ မရေတာ့လည္း အခက္သား။

ေက်ာင္းဆရာ ။ ။ မွန္ပါ့ဘုရား။ တပည့္ေတာ္ အေနနဲ႕လည္း အခုလို ေမးတာဟာ ယုတၱိ မရွိလို႕ ေမးျခင္းပါ ဘုရား။

ဆရာေတာ္ ။ ။ ေက်ာင္းဆရာ က နတ္ျပည္၊ ငရဲျပည္ ရွိတယ္ဆုိတာ မယံုဘူး၊ ယုတၱိ မရွိဘူး ဆိုေတာ့ … ေက်ာင္းဆရာကို ဘုန္းႀကီးက ဥပမာေလးတစ္ခု ျပမယ္။

ေက်ာင္းဆရာ ။ ။ မွန္ပါ့။

ဆရာေတာ္ ။ ။ ကဲ .. ဒီမွာၾကည့္။ ဘုန္းႀကီး လက္ထဲမွာ ဘာေလးရွိလဲ။

ေက်ာင္းဆရာ ။ ။ ေဘာလ္ပင္ တစ္ေခ်ာင္းပါ ဘုရား။

ဆရာေတာ္ ။ ။ ကဲ … ဟုတ္ၿပီ။ ဘုန္းႀကီး လက္ထဲမွာရွိတာ ေဘာလ္ပင္ ေနာ္။

ေက်ာင္းဆရာ ။ ။ မွန္ပါ့။ ေဘာလ္ပင္ပါ ဘုရား။

ဆရာေတာ္ ။ ။ ေက်ာင္းဆရာ ေနာက္ကို ဆယ္လွမ္းေလာက္ ဆုတ္ၿပီး ဘုန္းႀကီး လက္ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္စမ္းပါ။ တကယ္ ေနာက္ဆုတ္ခိုင္းတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ စိတ္ကူးထဲကေန ေနာက္ကို ဆုတ္ၾကည့္ခိုင္းတာ … ။

ေက်ာင္းဆရာ ။ ။ မွန္ပါ့။ တပည့္ေတာ္ စိတ္ထဲမွာ ေနာက္ကို ဆယ္လွမ္းေလာက္ ေရာက္သြားပါၿပီ ဘုရား။

ဆရာေတာ္ ။ ။ ေအးကြယ္။ အဲဒီ ေနရာက လွမ္းၾကည့္ေတာ့ ဘုန္းႀကီးလက္ထဲမွာ ဘာကို ျမင္ရလဲ။

ေက်ာင္းဆရာ ။ ။ ေဘာလ္ပင္ တစ္ေခ်ာင္းပါ ဘုရား။

ဆရာေတာ္ ။ ။ ဘုန္းႀကီး လက္ထဲ ေဘာလ္ပင္ ရွိတာ ေသခ်ာတယ္ေနာ္။

ေက်ာင္းဆရာ ။ ။ မွန္ပါ့။

ဆရာေတာ္ ။ ။ ကိုင္း … ဒါဆိုရင္ ေနာက္ကို ထပ္ၿပီး အလွမ္း ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ထပ္ဆုတ္ၿပီး လွမ္းၾကည့္စမ္းပါဦး။

ေက်ာင္းဆရာ ။ ။ မွန္ပါ့။ ေနာက္ထပ္ ဆုတ္ၿပီး သြားပါၿပီ ဘုရား။

ဆရာေတာ္ ။ ။ ဘုန္းႀကီး လက္ထဲမွာ ဘာကို ျမင္ရလဲ။

ေက်ာင္းဆရာ ။ ။ ေဘာလ္ပင္ ပါပဲ ဘုရား။

ဆရာေတာ္ ။ ။ ကိုင္း … ေကာင္းၿပီ။ ဒီတစ္ခါ ေနာက္ကို တစ္မုိင္ေလာက္ထိေအာင္ ထပ္ဆုတ္လိုက္။

ေက်ာင္းဆရာ ။ ။ မွန္ပါ့။ တပည့္ေတာ္ တစ္မုိင္ေလာက္ ေနာက္ကို ဆုတ္ၿပီး သြားပါၿပီ ဘုရား။

ဆရာေတာ္ ။ ။ ေအး … အဲဒီေလာက္ အကြာ အေဝးက လွမ္းၾကည့္ေတာ့ ဘုန္းႀကီး လက္ထဲမွာ ဘာကို ျမင္ရလဲ။

ေက်ာင္းဆရာ ။ ။ တစ္မုိင္ေလာက္က ဆုိေတာ့ …. ဘာမွ ျမင္ရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး ဘုရား။ အဲ … အရွင္ဘုရား လက္ေတာင္မွ ျမင္ရမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး ဘုရား။

ဆရာေတာ္ ။ ။ ဒါနဲ႕ ေက်ာင္းဆရာကို ေမးရဦးမယ္။ ဘုန္းႀကီး လက္ထဲမွာ ေဘာလ္ပင္ ရွိေသးလား၊ မရွိေတာ့ဘူးလား။

ေက်ာင္းဆရာ ။ ။ ရွိပါတယ္ ဘုရား။

ဆရာေတာ္ ။ ။ ေက်ာင္းဆရာ တစ္မုိင္ေလာက္ကေနၾကည့္ေတာ့ ျမင္ရလား။

ေက်ာင္းဆရာ ။ ။ မျမင္ရပါ ဘုရား။

ဆရာေတာ္ ။ ။ မျမင္ရဘူးဆုိေတာ့ ယံုေသးလား။

ေက်ာင္းဆရာ ။ ။ ယံုပါေသးတယ္ ဘုရား။

ဆရာေတာ္ ။ ။ ဘယ္လို ျဖစ္ရတာလဲ ေက်ာင္းဆရာ ရဲ႕။ လက္ေတြ႕မွ ယံုမွာဆုိ။ အခု ျမင္လည္း မျမင္ရေတာ့ပဲနဲ႕ ယံုေသးလုိ႕လား ။

ေက်ာင္းဆရာ ။ ။ ဒါကေတာ့ ဘုရား ….. ။

ဆရာေတာ္ ။ ။ ေအးကြယ့္ ။ ကိုယ္တုိင္ ျမင္ရမွ၊ ကိုယ္တုိင္ ၾကားရမွ ယံုမယ္။ ကိုယ္တုိင္ မျမင္ရ၊ မၾကားရရင္ မယံုဘူးလို႕ခ်ည္း တစ္ထစ္ခ် ေျပာလို႕ မရႏိုင္ဘူး ေက်ာင္းဆရာ။

ၾကာနီကန္ဆရာေတာ္ ၏ တရားထဲမွ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုအား ကိုးကား တင္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

မဟာရာဇာ အံစာတံုး

About မဟာရာဇာ အံစာတံုး

has written 89 post in this blog.

မ်က္ႏွာ မမ်ားတတ္ဘူး ... ဒါေပမယ့္ အားႀကီး ခ်စ္တတ္တယ္ ... အဟိ .. :)

Related posts:

  1. ငါ့တို႕ ဟာ ဘယ္သူ႕လက္ေတြလဲ..ေဟ့
  2. လူထုေခါင္းေဆာင္အား လက္ေတြ႔က်က် ဝန္းရံျခင္း
  3. “Demonstration of Cisco devices password hacking and Cisco IOS backup restore” ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ လက္ေတြ႕စမ္းသပ္ျပဳလုပ္မည္
  4. လူ႔အျဖစ္ကို ရခဲျခင္းႏွင့္ လူဦးေရတုိးပြားလာရျခင္း၊
  5. တို.မ်ား … သမၼတအသစ္ေတာ့ရျပန္ပီ … အရင္တုန္းက သမၼတကေတာ့ ဒီလို (great soul of a previous minister)