……………..

အသံုးျပဳနည္းလမ္းညႊန္ – A Guide to Using Mandalay Gazette ( Must Read!!)

A Guide to Using Mandalay Gazette ( Must Read!!)   << Click here! <<<


ေကသမုတၱိသုတ္ (ေခၚ) ကာလာမသုတ္-

ကာလာမမင္းတို႔ …
၁။ သင္တို႔သည္ေျပာသံ ၾကားကာမွ်ျဖင့္ (ဟုတ္ၿပီ မွန္ၿပီဟု အတည္) မယူကုန္လင့္ဦး၊
၂။ အစဥ္အဆက္ စကားမွ်ျဖင့္လည္း (ဟုတ္ၿပီ မွန္ၿပီဟု အတည္) မယူကုန္လင့္ဦး၊
၃။ ဤသို႔ ျဖစ္ဖူးသတတ္ဟူေသာ စကားမွ်ျဖင့္လည္း (ဟုတ္ၿပီ မွန္ၿပီဟု အတည္)
မယူကုန္လင့္ဦး။
၄။ ပိဋကတ္ (မိမိတို႔ေရွးေဟာင္းက်မ္းဂန္) စာေပႏွင့္ ညီၫြတ္ေပသည္ဟူ၍လည္း
(ဟုတ္ၿပီ မွန္ၿပီဟု အတည္) မယူကုန္လင့္ဦး၊
၅။ ၾကံဆေတြးေတာ၍ ယူျခင္းမွ်ျဖင့္လည္း (ဟုတ္ၿပီ မွန္ၿပီဟု အတည္) မယူကုန္ လင့္ဦး၊
၆။ နည္းမွီးယူျခင္းမွ်ျဖင့္လည္း (ဟုတ္ၿပီ မွန္ၿပီဟု အတည္) မယူကုန္လင့္ဦး၊
၇။ အျခင္းအရာကို ၾကံစည္ေသာအားျဖင့္လည္း (ဟုတ္ၿပီ မွန္ၿပီဟု အတည္) မယူ ကုန္လင့္ဦး၊
၈။ (ငါတို႔) ၾကံစည္ႏွစ္သက္၍ ယူထားေသာအယူႏွင့္ တူညီေပသည္ဟူ၍လည္း (ဟုတ္ၿပီ မွန္ၿပီဟု အတည္) မယူကုန္လင့္ဦး၊
၉။ ငါတို႔ေလးစားေသာ ရဟန္း၏ စကားဟူ၍လည္း (ဟုတ္ၿပီ မွန္ၿပီဟု အတည္) မယူ ကုန္ လင့္ဦး။

ကာလာမမင္းတို႔ {{ဤတရားတို႔ကား အကုသိုလ္တရားတို႔တည္း၊ ဤတရားတို႔ ကား အျပစ္ရွိေသာ တရားတို႔တည္း၊ ဤတရားတို႔ကား ပညာရွိတို႔ ကဲ့ရဲ႕အပ္ေသာ တရားတို႔တည္း။ ဤတရားတို႔ကို ျပည့္စံုေစအပ္ ေဆာက္တည္ အပ္ကုန္သည္ ရွိေသာ္ အစီးအပြားမဲ့ျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏}}ဟု သင္တို႔သည္ မိမိတို႔ ကိုယ္တိုင္ပင္ သိေသာအခါ၌မူ ပယ္စြန္႔ကုန္ရာ၏။

ကာလာမမင္းတို႔ {ဤတရားတို႔ကား ကုသိုလ္တရားတို႔တည္း၊ ဤတရားတို႔ကား အျပစ္မရွိေသာ တရားတို႔တည္း၊ ဤတရား တို႔ကား ပညာရွိတို႔ ခ်ီးမြမ္းအပ္ေသာ တရားတို႔တည္း။ ဤတရားတို႔ကို ျပည့္စံုေစအပ္ ေဆာက္တည္ အပ္ကုန္သည္ ရွိေသာ္ အစီးအပြားရွိျခင္းငွါ ခ်မ္းသာျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏}ဟု သင္တို႔သည္ မိမိတို႔ ကိုယ္တိုင္ပင္လွ်င္ သိေသာအခါ၌မူ ျပည့္စံုေစ၍ ေနကုန္ရာ၏။

၅ – ေကသမုတၱိသုတ္၊ မဟာ၀ဂ္၊ တိကနိပါတ္၊ အဂၤုတၳိဳရ္။

Kalama Sutta

The people of Kalama asked the Buddha who to believe out of all the ascetics, sages, venerables, and holy ones who, like himself, passed through their town. They complained that they were confused by the many contradictions they discovered in what they heard. The Kalama Sutta is the Buddha’s reply.

Do not believe anything on mere hearsay.
Do not believe in traditions merely because they are old and have been handed down for many generations and in many places.
Do not believe anything on account of rumors or because people talk a a great deal about it.
Do not believe anything because you are shown the written testimony of some ancient sage.
Do not believe in what you have fancied, thinking that, because it is extraordinary, it must have been inspired by a god or other wonderful being.
Do not believe anything merely because presumption is in its favor, or because the custom of many years inclines you to take it as true.
Do not believe anything merely on the authority of your teachers and priests.
But, whatever, after thorough investigation and reflection, you find to agree with reason and experience, as conducive to the good and benefit of one and all and of the world at large, accept only that as true, and shape your life in accordance with it.

 

 

“Do not believe in anything simply because you have heard it. Do not believe in anything simply because it is spoken and rumored by many. Do not believe in anything simply because it is found written in your religious books. Do not believe in anything merely on the authority of your teachers and elders. Do not believe in traditions because they have been handed down for many generations. But after observation and analysis, when you find that anything agrees with reason and is conducive to the good and benefit of one and all, then accept it and live up to it.”

Buddha (Hindu Prince Gautama Siddharta, the founder of Buddhism, 563-483 B.C.)

အေပၚမွာ ကာလမသုတ္ကိုေဖာ္ျပထားရတာ အေၾကာင္းရွိပါတယ္။
ဒီ တရားဟာ ဗုဒၶရဲ့တရားေတြထဲမွာ အခုေခတ္အထိ အေနာက္တိုင္း၊ အေရွ့တိုင္း ဖီလိုဆိုဖာေတြက ေလးစားရတဲ့စကား၊ တရားျဖစ္လို႔ပါ။
ဒီတရားကို စာေတြေရးသားရာမွာ Writing Guidelines တခုအျဖစ္ထားေစခ်င္ပါတယ္။

ရဟန္းတို့ …
“ေလာကသည ္ျမဲ၏ ဟူ၍လည္းေကာင္း” ၊ “ေလာကသည္ မျမဲ ဟူ၍လည္းေကာင္း” ၊
“ေလာကသည္ အဆံုးရွိသည္ ဟူ၍လည္းေကာင္း” ၊ “ေလာကသည္ အဆံုးမရွိ ဟူ၍လည္းေကာင္း” ၊
“ထိုအသက္သည္ ထိုကိုယ္ျဖစ္သည္ ဟူ၍လည္းေကာင္း” ၊ “အသက္သည္ တျခား၊ ကိုယ္သည္ တျခားျဖစ္သည္ ဟူ၍လည္းေကာင္း” ၊
“သတၱ၀ါသည္ ေသျပီးေနာက္ ျဖစ္သည္ ဟူ၍လည္းေကာင္း” ၊ “သတၱၱ၀ါသည္ ေသျပီးေနာက္ မျဖစ္ ဟူ၍လည္းေကာင္း” ၊
“သတၱ၀ါသည္ ေသျပီးေနာက္ ျဖစ္လည္းျဖစ္၊ ျဖစ္လည္းမျဖစ္ ဟူ၍လည္းေကာင္း” ၊ “သတၱ၀ါသည္ ေသျပီးေနာက္ ျဖစ္သည္လည္းမဟုတ္၊ မျဖစ္သည္လည္းမဟုတ္ ဟူ၍လည္းေကာင္း” ဤသို့ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသိုလ္စိတ္ကို မၾကံစည္ကုန္ရာ။

(ထိုသို့မၾကံရစည္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း)

ရဟန္းတို့ …
ဤသို့ၾကံစည္ျခင္းသည္ ယုတ္ညံ့သည္၊ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္မစပ္၊ မဂ္တည္းဟူေသာ အက်င့္ျမတ္၏ အစမဟုတ္၊ ျငီးေငြ.ရန္၊ တပ္မက္ျခင္းကင္းရန္၊ ဒုကၡခ်ဳပ္ရန္၊ ဒုကၡခ်ဳပ္ျငိမ္းရန္၊ ထူးေသာဥာဏ္ျဖင့္သိရန္၊ ကိုယ္တိုင္သိရန္၊ တဏွာမွ လြတ္ေျမာက္္ရန္ မျဖစ္။

ရဟန္းတို့ …
ၾကံစည္လိုၾကလိုၾကကုန္ေသာ္ “ဤကား ဆင္းရဲတည္း” ဟု ၾကံစည္ကုန္ရာ၏။ “ဤကား ဆင္းရဲျဖစ္ေပၚရာ အေၾကာင္းတည္း” ဟုၾကံစည္ကုန္ရာ၏။
(အဘယ္ေၾကာင့္ ထိုကဲ့သို့ ၾကံစည္ရသနည္း)

ထိုကဲ့သို့ၾကံစည္ျခင္းသည္ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္စပ္၏၊ မဂ္တည္းဟူေသာ အက်င့္ျမတ္၏အစ၊ ျငီးေငြ.ရန္၊ တပ္မက္ျခင္းကင္းရန္၊ ဒုကၡခ်ဳပ္ရန္၊ ဒုကၡခ်ဳပ္ျငိမ္းရန္၊ ထူးေသာဥာဏ္ျဖင့္သိရန္၊ ကိုယ္တိုင္သိရန္၊ တဏွာမွ လြတ္ေျမာက္္ရန္ ျဖစ္၏။
ရဟန္းတို့ ထို့ေၾကာင့္ “ဤကား ဆင္းရဲျဖစ္ေပၚရာ အေၾကာင္းတည္း” ဟုသိရန္အားထုတ္ရမည္။ သို့မွသာနိဗၺာန္သို့ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္တည္း။

ကိုးကား
( ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ သာသနာေရးဦးစီးဌာန ပံုႏွိပ္တိုက္မွ ရိုက္ႏွိပ္ေသာ ဆ႒သဂၤါယနာတင္ ပိဋကတ္ေတာ္ သံယုတ္ပါဠိေတာ္ (ျမန္မာျပန္) တတိယတြဲ၊ စာမ်က္ႏွာ ၃၇၁ မွ သုတ္အမွတ္စဥ္ ၁၀၇၈၊ စိႏၱသုတ္ )

=========

သတင္းေထာက္၏ ပင္မအလုပ္သည္ သတင္းမ်ားကုိ ရွာေဖြေထာက္လွမ္းေရးသားျခင္းျဖစ္သည္။ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကုိ အပုိအလုိမရွိ ျပည့္စံုတိက်ႏုိင္သမွ် ျပည့္စံုတိက်ေအာင္ ေရးသားႏုိင္မွ သတင္းေထာက္ေကာင္းဟု အသိအမွတ္ျပဳခံရမည္ျဖစ္သည္။

ျပည့္စံုတိက်ေသာ သတင္းတစ္ပုဒ္တြင္ပါရွိရမည့္’ဘ’ေျခာက္လံုးကုိ ႏုိင္ငံတကာစံအျဖစ္ လက္ခံထားၾကသည္။

၁။ ဘာျဖစ္တာလဲ။ (What Happened?)

၂။ ဘယ္သူေတြပါသလဲ။ (Who did it involve?)

၃။ ဘယ္တုန္းကလဲ။(When did it happen?)

၄။ ဘယ္မွာလဲ။ (Where did it happen?)

၅။ ဘာေၾကာင့္လဲ။ (Why did it happen?)

၆။ ဘယ္လုိျဖစ္သလဲ။ (How did it happen?)

အဂၤလိပ္လုိ ဒဗလ်ဴ(W)ငါးလံုးႏွင့္ အိပ္ခ်္(H) တစ္လံုး။ ျမန္မာလုိ ‘ဘ’ေျခာက္လံုးႏွင့္ ျပည့္စံုရမည္ဟု ဆုိသည္။

(ေမာင္၀ံသ-သတင္းစာပညာ သေဘာတရားႏွင့္လက္ေတြ႔မွ ျပန္လည္ေဖာ္ျပသည္။)

==

သတင္းဘယ္လုိေရးမလဲ…

အစကို ေရးရတာဟာ အခက္ဆံုးပဲလို႔ သတင္းစာဆရာ အေတာ္မ်ားမ်ားကပဲ ေျပာၾကပါတယ္။ ကိုယ့္ သတင္းရဲ႕အစ စကားလံုးက တကယ္လည္း အေရးႀကီးတာကိုး။ အဖြင့္စာပိုဒ္က စိတ္၀င္စားစရာဆိုရင္ စာဖတ္သူ က အဲဒီသတင္းကိုဆံုးတဲ့အထိ ဖတ္ျဖစ္သြားမယ္။ စိတ္၀င္စားစရာ မေကာင္းရင္ေတာ့ ေနာက္စာမ်က္ႏွာကို လွန္သြားမွာပဲ။

ကိုယ္က အဖြင့္စာပိုဒ္ကို ဘယ္လို ေရးမယ္ဆိုတာ ဆံုးျဖတ္ၿပီးသြားရင္ ေနာက္စိန္ေခၚလာတာက သတင္းရဲ႕ က်န္တဲ့ အပိုင္းကို ဘယ္လိုစုစည္းၿပီး ေရးမလဲဆိုတာပါ။ အဆင္ေျပေျပ ျဖစ္ေအာင္ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြကို ဘယ္လို စီစဥ္ၿပီး ေရးမလဲေပါ့။ ဒီလို အခ်က္အလက္ေတြ အစီအစဥ္တက်ျဖစ္ေအာင္ ဆိုတာဟာ ၀ါရင့္စာေရး ဆရာေတြအတြက္ေတာင္မွ မၾကာခဏဆိုသလို အခက္ေတြ႕ရတတ္တာမ်ဳိး။ ကိုယ္က အခ်က္အလက္ေတြ အမ်ားႀကီး စုေဆာင္းယူလာတာေလ။ ဒီေတာ့ ဘယ္ဟာေတြကို သံုးၿပီး ဘယ္ဟာေတြကို ခ်န္ပစ္ခဲ့ရမယ္ဆိုတာ ဆံုးျဖတ္ရခက္ေနတတ္တာေပါ့။

သတင္းေဆာင္ပါးေတြမွာဆိုရင္ နိဂံုးကလည္း အေရးႀကီးပါတယ္။

အဖြင့္

အဖြင့္ ႏွစ္မ်ဳိးရွိပါတယ္။ တိုက္႐ုိက္အဖြင့္နဲ႔ အဖြဲ႕အႏြဲ႕ အဖြင့္ပါ။

တိုက္႐ုိက္အဖြင့္က စာဖတ္သူကို သတင္းရဲ႕ ပင္မအေၾကာင္းအရာကို တန္းေျပာျပေပးတယ္။ (ပထမဦး ဆံုး ၀ါက်မွာပဲ စၿပီး ေျပာျပတာျဖစ္ပါတယ္။

အဖြဲ႕ အႏြဲ႕ အဖြင့္ကေတာ့ ျဖစ္ရပါတိုကေလးတစ္ခု၊ ဒါမွမဟုတ္ အေျခအေန တစ္ရပ္မွာရွိတဲ့ လူ တစ္ေယာက္ကို ဥပမာေပးလို႔ ျဖစ္ေစ၊ ဒါမွမဟုတ္ ျမင္ကြင္းတစ္ခုကို သ႐ုပ္ေဖာ္ျပလို႔ျဖစ္ေစ အၿမဲစတယ္။ အဲဒီ ေဖာ္က်ဴးခ်က္ေတြက သတင္းေဆာင္းပါးရဲ႕ အဓိကအေၾကာင္းအရာကို ေဖာ္ျပေပးတယ္၊ ဒါမွမဟုတ္လည္း ဒီ သတင္းေပၚမွာ စိတ္၀င္စားလာေအာင္ ဆြဲေခၚလိုက္တယ္။ ေနာက္ပိုင္းက်မွ စာေရးသူက သူေျပာခ်င္တဲ့ အဓိက အေၾကာင္းအရာကို တိုက္႐ုိက္ေျပာျပတာမ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။

ဘယ္လို အဖြင့္မ်ဳိး ေရးမလဲဆိုတာကေတာ့ ကိုယ္က သတင္းဦးေရးမွာလား၊ သတင္းေဆာင္းပါး ေရးမွာလားဆိုတဲ့ေပၚမွာ မူတည္တယ္။

တိုက္႐ုိက္အဖြင့္

သတင္းဦးေတြေရးဖို႔ အတြက္ ဆိုရင္ေတာ့ တိုက္႐ုိက္အဖြင့္က အေကာင္းဆံုးပါပဲ။ ဒီအဖြင့္ထဲမွာ ဘေျခာက္လံုးေတြလိုမ်ဳိး အေရးအႀကီးဆံုးျဖစ္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြပါ၀င္တယ္။ အေကာင္းဆံုး အဖြင့္ေတြကို ေရွ႕မွာ ေဖာ္ျပသလိုပဲ အဂၤလိပ္ ၀ါက်ဆိုရင္ Subejct- Verb-object ပံုစံ၊ ျမန္မာလို ဆိုရင္ေတာ့ ကတၱား-ကံ-ႀကိယာပံုစံနဲ႔ ေရးသားထားတဲ့ အဖြင့္ေတြပါပဲ။ အဂၤလိပ္ေရးမယ္ဆိုရင္ သတင္းဦးရဲ႕ အဖြင့္ စာပုဒ္ဟာ စာလံုးေရ ၂၅လံုးထက္ မပိုသင့္ဘူး။ အဲဒီအဖြင့္ဟာ ရွင္းရမယ္၊ တိက်ရမယ္။

အဖြဲ႕ အႏဲြ႕ အဖြင့္

သတင္းေဆာင္းပါးအတြက္ ဆိုရင္ေတာ့ အဖြဲ႕ အႏြဲ႕ အဖြင့္က ပိုသင့္ေတာ္တယ္။ သတင္းရဲ႕ အဓိက အေၾကာင္းအရာကို ေျပာျပဖို႔အတြက္ စာေရးဆရာက စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတဲ့ ဥပမာတစ္ခု၊ ဒါမွမဟုတ္ တစ္ေယာက္ေယာက္ အေၾကာင္း အျဖစ္အပ်က္ ဇာတ္လမ္းတိုကေလး တစ္ပုဒ္၊ ဒါမွ မဟုတ္လည္း ျဖစ္ရပ္ကေလးတစ္ခုနဲ႔ အၿမဲ နိဒါန္း ပ်ဳိးေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီလိုေရးျခင္းျဖင့္ စာဖတ္သူပါ ဒီထဲမွာ ကိုယ္တိုင္၀င္ခံစာမိလာတယ္။

ဒါေပမဲ့ အဖြဲ႕ အႏြဲ႕ အဖြင့္ကို သံုးတဲ့အခါမွာ အဲဒီသတင္းရဲ႕ အဓိကအေၾကာင္းအရာကိုေတာ့ စာပိုဒ္ သံုးေလးပိုဒ္အတြင္း ေပၚေအာင္ေဖာ္ျပဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ အဲဒီလို မဟုတ္ရင္ေတာ့ စာဖတ္သူ က ဒီေဆာင္းပါးက ဘာႀကီးလဲဆိုၿပီး ဆက္ဖတ္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။

အဖြင့္ကို ႏွစ္ မထားပါနဲ႔

သတင္းဦးေတြကို ေရးတဲ့ေနရာမွာ သတင္းေထာက္ အေတာ္မ်ားမ်ာပဲ အဓိကအေၾကာင္းအရာနဲ႔ သတင္းရဲ႔ ႐ႈေထာင့္တို႔ကိုေပၚလြင္ေအာင္ မျပႏိုင္ၾကဘူး။ ဥပမာ အစည္းအေ၀းတစ္ခု အေၾကာင္းေရး တယ္ဆိုရင္ ဒီအစည္းအေ၀းက ဘာေတြ ဆံုးျဖတ္ေဆာင္ရြက္တယ္ဆိုတာ ေရးရမယ့္အစား ဒီအစည္း အေ၀းကို ဘယ္သူေတြ တက္ေရာက္တယ္ဆိုတာမ်ဳိးနဲ႔ စဖြင့္တယ္။ ဒါကို တစ္နည္းေျပာရရင္ သတင္းကို ႏွစ္တားတယ္လို႔ေျပာရပါမယ္။

အဖြင့္ကို မခ်ဲ႕လြန္းပါနဲ႔

အဖြင့္ထဲမွာ ဘာေတြထည့္ေရးသင့္တယ္ဆိုတာကို သိနားလည္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဘာေတြကို မထည့္ရဘူးဆိုတာ သိထားဖို႔လည္း အေရးႀကီးတာပါပဲ။ အဖြင့္မွာ အေၾကာင္းအရာေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔ ပိမေနမိပါေစနဲ႔။ ၿပီးေတာ့သတင္းရဲ႕ ေနာက္စာပိုဒ္ေတြမွာ ေဖာ္ျပလို႔ရတဲ့ သိပ္အေရးမႀကီးတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကိုလည္း အဖြင့္စာပိုဒ္ထဲမွာ ထည့္ေရးမေနပါနဲ႔။ ဘေျခာက္လံုး စလံုးကို အဖြင့္ထဲ မွာပါေအာင္ ေရးစရာမလိုပါဘူး။ ဒုတိယနဲ႔ တတိယစာပိုဒ္ေတြမွာ က်န္တဲ့အခ်က္ေတြကို ထည့္ေရးသြား ႏိုင္ပါတယ္။

အဖြင့္ကိုေရးဖို႔အတြက္ အႀကံေပးခ်က္

အဖြင့္စာပိုဒ္ေရးဖို႔အတြက္ ကိုယ့္ဘာသာ ေမးခြန္းထုတ္ရမယ့္အခ်က္ေတြက-

ဘယ္သူက ဘယ္သူကို ဘာလုပ္လုိက္သလဲ၊

  • သတင္းရဲ႕ တကယ္အေၾကာင္းက ဘာလဲ၊
  • ဒီအေၾကာင္းကို ေရးရတဲ့အခ်က္က ဘာလဲ၊
  • ဒီအျဖစ္အပ်က္မွာ စိတ္၀င္စားစရာ အေကာင္းဆံုးက ဘာလဲ၊
  • ဒီအျဖစ္အပ်က္နဲ႔ ပက္သက္ၿပီး စာဖတ္သူက ဘယ္အခ်က္ကို အသိခ်င္ဆံုးလဲ၊
  • ဒီအျဖစ္အပ်က္မွာ ဘယ္အခ်က္က စာဖတ္သူအေပၚမွာ အသက္ေရာက္ဆံုးလဲ၊
  • မိန္႔ခြန္းတစ္ခုအေၾကာင္းေရးရမယ္ဆိုရင္ ဘယ္သူက ဘယ္သူ႔ကို ဘာေျပာတာလဲဆိုတာ ကုိယ့္ဘာသာကိုယ္ ေမးၾကည့္ပါ၊
  • အစည္းအေ၀းတစ္ခုအေၾကာင္းေရးရမယ္ဆိုရင္ ဘာေတြဆံုးျဖတ္ေဆာင္ရြက္တာလဲ ဆိုတာ ကုိယ့္ဘာသာ ေမးၾကည့္ပါ။

႐ႈေထာင့္ကိုေရြးခ်ယ္ျခင္း

တစ္ခါတစ္ရံမ်ားမွာ သတင္းတစ္ပုဒ္ကိုေရးဖို႔အတြက္ အေၾကာင္းအခ်က္က တစ္ခုမက ရွိေနတတ္ ပါတယ္။ စိတ္၀င္စားစရာ အခ်က္ေတြ၊ တစ္နည္းေျပာရရင္ ]႐ႈေထာင့္}ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ရ႔ွိေနတတ္ တယ္။

အဇြင့္ကို ဘယ္႐ႈေထာင့္ကေန ေရးမလို႔ စဥ္းစားတဲ့အခါမွာ ကိုယ့္ဘာသာ ေမးခြန္းထုတ္ရမွာက ဘယ္သူေတြက ကိုယ့္သတင္းစာကို ဖတ္မွာလဲ။ သူတို႔ တစ္ေတြဟာ သာမန္စာဖတ္ပရိသတ္ေတြပဲလား။ပညာတတ္ေတြလား။ အထူးကြၽမ္းက်င္သူေတြလား။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြလား။ ကိုယ့္စာဖတ္ပရိသတ္ အတြက္ စိတ္၀င္စားဆံုးနဲ႔ တန္ဖိုးအရွိဆံုးျဖစ္မယ့္ ႐ႈေထာင့္ကုိ ေရြးခ်ယ္ရပါမယ္။

http://www.myanmarjournalism.iblogger.org/


ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္ ေရႊဂုံတိုင္ရွိ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္႐ုံးတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေျပာၾကားေသာမိန္႔ခြန္းေကာက္ႏႈတ္ခ်က္။

  • ကၽြန္မ ျပည္သူေတြကို ေမတၱာရပ္ခံ ပါရေစ။ ကၽြန္မတို႔နဲ႔ ဆက္ဆံတဲ့ အခါမွာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း သတၱိရွိရွိ ေျပာဆို ဆက္ဆံၾကပါ။ ကၽြန္မတို႔ကို ဟိုဟာ ေျပာရေကာင္းလား၊ ဒီဟာ ေျပာရ ေကာင္းလားဆိုၿပီး။ ကၽြန္မတို႔ ဘာမွမလုပ္ပါဘူး။ ေျပာစရာရွိတာကို ေျပာပါ။ သေဘာမတူ လို႔ရွိရင္ သေဘာ မတူဘူး ဆိုတာကိုေတာ့ ျပန္ေျပာမွာပါ။ ဒါကေတာ့ ဒီမိုကေရစီရဲ့ အေျခခံေလ။ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုပိုင္ခြင့္ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုပိုင္ခြင့္ ဆိုတာ လြတ္လပ္စြာ ဆဲဆိုပိုင္ခြင့္နဲ႔ မတူဘူးေလ။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ ႀကိမ္းေမာင္း တာေလးေတာ့ ပါခ်င္ပါမွာေပါ့။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ နားလည္ေအာင္ ေျပာဆိုဖို႔ အင္မတန္မွ အေရးႀကီး ပါတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အျမင္ျခင္း ဖလွယ္ဖို႔ အတြက္ကေတာ့ ကၽြန္မတို႔ ေလ့က်င့္ယူရ ပါမယ္။ ေလ့က်င့္ယူရင္းနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ ပိုၿပီး တတ္လာမွာပါ။

ဟဲဟုိးၿမိဳ႕တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေျပာၾကားေသာမိန္႔ခြန္း

မမွန္ကန္တဲ့ကိစၥကိုမွန္ကန္တယ္လုိ႔မေျပာပါနဲ႕ မတရားတဲ့ကိစၥကိုတရားတယ္လုိ႔မေျပာပါနဲ႔။ မတရားတဲ့ကိစၥကို တရားတယ္လို႔မေျပာပါနဲ႔ အဲဒါနဲ႔စပါ။ ေနာက္တစ္ဆင့္က်မွ မွန္တဲ့ကိစၥကို မွန္တယ္လို႔ေျပာရမယ္။ မွားတဲ့ကိစၥကို မွားတယ္လို႔ေျပာရမယ္။ ပထမဦးဆံုးအဆင့္ဟာ သိပ္အျမင့္ႀကီးမဟုတ္ဘူးေနာ္။ စၿပီးေတာ့ထိန္းသိမ္းဖို႔လိုတယ္။ မမွန္တာကို မွန္တယ္လို႔မေျပာပါနဲ႔။ မတရားတာကို တရားတယ္လို႔မေျပာပါနဲ႔။ ဒုတိယအဆင့္က်ရင္ေတာ့ မမွန္တာကို မမွန္ဘူးေျပာၿပီးေတာ့ မွန္တာကို မွန္တယ္လုိ႔ေထာက္ခံရဲရမယ္။ အဆင့္ဆင့္တက္သြားရမယ္။ (လက္ခုပ္သံမ်ား) ဒီလိုအဆင့္ဆင့္တက္သြားႏုိင္မွ ဒီႏုိင္ငံဟာတုိးတက္မယ္။ တိုးတက္တယ္။ ျပည္သူေတြက တိုးၿပီးေတာ့ တက္မွ ဒီႏိုင္ငံဟာတုိးတက္မွာလို႔ ကၽြန္မတို႔ မွတ္ထားရမယ္။ (လက္ခုပ္သံမ်ား)

===================================================================

ပို႔စ္ေကာင္း တစ္ပုဒ္ ေရးသားျခင္း

Posted by on Aug 28, 2012

တစ္ရက္တြင္ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ဝယ္လာသည့္ စာအုပ္ေလး တစ္အုပ္ကို ဖတ္မိရာ ေဂဇက္

ရြာသူားမ်ားကို အနည္းငယ္ေကာက္ႏႈတ္ မွ်ေဝခ်င္သည့္ အခ်က္ေလးမ်ား ေတြ႔ရသည့္အတြက္ ဤပို႔စ္ေလးကို

ေရးလိုက္ရပါသည္။ Shirley Taylor ၏ Modal Business Letter, Emails and Other Business Documents

ဆိုသည့္ စာအုပ္မွ ပို႔စ္ေကာင္းတစ္ပုဒ္ ေရးသားျခင္း ဆိုသည့္ အေၾကာင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။

၁။စူးစမ္းေလ့လာပါ

စာဖတ္သူေတြ ဘာသိခ်င္သလဲဆိုတာ စူးစမ္းပါ။ ျပီးလွ်င္ ကိုယ္ေရးမည့္ အေၾကာင္းအရာႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ

အခ်က္အလက္မ်ားကို ေသခ်ာေလ့လာပါ။ ထိုအေၾကာင္းအရာႏွင့္ပက္သက္ေသာ ေနာက္ဆံုးရရွိေသာ အခ်က္

အလက္မ်ားကို မိမိကိုယ္ပိုင္ အျမင္ေလးပါ ေရာစြက္၍ တင္ျပပါ။ ကိုယ္ပိုင္အေတြး အျမင္ေလးပါ ပါသည့္အ

တြက္ စာဖတ္သူမ်ားက သင့္ကို အေလးထား အသိအမွတ္ျပဳပါလိမ့္မည္။(ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရြာထဲတြင္ အေသ

အခ်ာ စူးစမ္းေလ့လာျပီးမွ ေရးေသာသူမ်ားစြာ ရွိပါသည္။)

၂။ဖမ္းစားႏိုင္ေသာ ေခါင္းစဥ္ေပးပါ

ဤအခ်က္သည္လည္း သင့္ပို႔စ္ လူသိမ်ားေစဖုိ႔ အတြက္ အေရးပါေသာ အခ်က္တစ္ခုပင္ျဖစ္ေပသည္။ ယေန႔

ေခတ္ အင္တာနက္ေပၚတြင္ စာဖတ္သူမ်ားအတြက္ ဖတ္စရာ ၾကည့္စရာေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ ရွိသည့္

အနက္ သင့္ပို႔စ္ ကို အာရံုစိုက္မိေစဖို႔ စာဖတ္သူကို ဖမ္းစားႏိုင္ေသာ ေခါင္းစဥ္တစ္ခုေတာ့ မျဖစ္မေန ေပးရပါ

လိမ့္မည္။ အနိမ့္ဆံုး သူတို႔အေနႏွင့္ ကလစ္တစ္ခ်က္ ဂြပ္ခနဲ ႏွိပ္မိႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဖမ္းစားႏိုင္လွ်င္ပင္ လံု

ေလာက္ပါျပီ။ (ဥပမာ- ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရြာထဲတြင္ ေမာင္ေမာင္ဂီ သည္ ဤသို႔ ေခါင္းစဥ္းမ်ားေပးတတ္ေပသည္။

ပါကင္ဖြင့္ျခင္း တို႔…ဝတ္လစ္စလစ္ မိန္းမပ်ဳိေလးတစ္ဦး ရက္စက္စြာ အသတ္ခံရျခင္းတို႔..။ ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး၊

သူ ညစ္တီးညစ္ပတ္ မတင္ဘူးဆိုတာ သိရက္ႏွင့္ပင္ ေခါင္းစဥ္ၾကည့္ျပီး လက္ကႏွိပ္ေနျပီ..ေခါင္းစဥ္က

စိတ္ဝင္စားစရာကိုးဗ်..)

၃။ နိဒါန္း ေကာင္းေလးႏွင့္စတင္ပါ

စာဖတ္သူက မိမိ၏ ဖမ္းစားႏိုင္ေသာ ေခါင္းစီးကို စိတ္ဝင္စား၍ ကလစ္ႏွိပ္ျပီးေနာက္ နိဒါန္းေလး တစ္ေၾကာင္း

ႏွစ္ေၾကာင္းေလာက္ႏွင့္ ဆက္လက္၍ ဖတ္ခ်င္စိတ္ျဖစ္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ထားႏိုင္ရပါမည္။ သို႔မဟုတ္ပါက

မိမိ၏ နိဒါန္းပ်ဳိးမေကာင္းပံုႏွင့္ပင္ စာဖတ္သူက တစ္ခါတည္း စိတ္ပ်က္၍ ထြက္သြားပါလိမ့္မည္။ထို႔ေၾကာင့္

နိဒါန္းကို မိမိပို႔စ္ ဆိုလိုရင္းအႏွစ္သာရပါေအာင္ ေရးသားပါ။

(ေခါင္းစဥ္ စိတ္ဝင္စားလို႔ ဖတ္မိပါတယ္..ဟယ္…အစရွိေသး ေစာက္တလြဲဟ ..ဆိုတာေတြ အမ်ားၾကီး

ေတြ႔ဖူးပါလိမ့္မည္။)

၄။လမ္းမလြဲသြားပါေစႏွင့္

အြန္လိုင္းတြင္ စာဖတ္သူအမ်ားစုမွာ စာဖတ္ခ်ိန္ နဲနဲပဲ ရသူမ်ားျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။စာဖတ္ခ်ိန္နည္းနည္း..ဖတ္စရာ

မ်ားမ်ား ဆိုသည့္အေနအထားတြင္ မိမိပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ႏွင့္ မဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းမ်ားကို ခုနစ္စဥ္ အမွ်င္တန္း

ေရးေနလွ်င္ စာဖတ္သူက သည္းခံလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ သင္တင္ျပေသာ အခ်က္အလက္မ်ား ေခါင္း

စဥ္မွ ေသြဖည္မသြားေအာင္ ဂရုစိုက္ပါ။ ဖတ္ခ်င့္စဖြယ္ ေရးသားျခင္းႏွင့္ ေတာင္ေတာင္အီအီ ဦးတည္ခ်က္မရွိ

ေရးသားျခင္းသည္ မ်ားစြာ ကြာျခားလွပါသည္။

၅။ ဆိုရွယ္ ဆန္ပါ

ပညာရပ္ဆန္ဆန္..က်မ္းဆန္ဆန္ မေရးပါႏွင့္။ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္

စကားေျပာသလို ေရးပါ။ မိမိ ပင္ကိုယ္စရိုက္ လကၡဏာေလးမ်ားလည္း ပါဝင္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။

(တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ အထာမသိပဲ စြတ္စက္ ေရးျခင္းမ်ဳိးေတာ့ မလုပ္ပါႏွင့္။ ခင္မင္စရာေကာင္း

ေသာ ပြင့္လင္းသည့္ မိမိပင္ကိုယ္ သေဘာကို ေဆာင္မွ စာဖတ္သူမ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးလာပါလိမ့္မည္။)

၆။ ေလသံ မွန္ပါေစ

(စာေရးေနတာ..ဘယ့္ႏွယ္ ေလသံမွန္ရမလဲ မေမးပါႏွင့္..ကိုယ္ေရးလိုက္သည့္ စာတြင္ အသံ

ပါေၾကာင္း ကေန႔ အြန္လိုင္းစာေရးသူမ်ား သိၾကပါသည္။)အသံ ဆိုတာ ကိုယ္သံုးလိုက္တဲ့ စကားလံုး

..ေဝါဟာရ..အျဖတ္အေတာက္ ေတြက ျဖစ္ေပၚတာ။ ဆိုေတာ့ ကိုယ္နဲ႔ စာဖတ္သူနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ရင္းႏွီး

သလဲ ဆိုတာေလး တစ္ဆိတ္ ဂရုျပဳပါ။ ကိုယ့္ကို အသိအမွတ္ျပဳ ..သတိထားမိ ေလာက္မည့္ အေနအထားကို

ဆံုးျဖတ္ျပီး သင့္ေတာ္ သည့္ ေလသံကို သံုးပါ။ ကိုယ့္အေရးအသားက ကိုယ့္စရိုက္ကို ေပၚလြင္ေစမွာ

ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းမြန္တဲ့ပင္ကိုယ္စရိုက္ေလးမ်ားေပၚေအာင္..မိမိ ဘယ္လိုလူလဲ

ဆိုတာ ေပၚလြင္ေအာင္ -ေရးသားတဲ့ ေလသံကို ဂရုျပဳရမွာ ျဖစ္တယ္။

၇။ အမႊမ္းတင္လြန္းျခင္း ကိုေရွာင္ပါ

မိမိကိုယ္ကို အမႊမ္းတင္လြန္းျခင္း..ကိုယ္ရည္ေသြးလြန္းျခင္း…ေရးသည့္ အေၾကာင္းအရာ ေၾကာ္ျငာဆန္

လြန္းျခင္းကို ေရွာင္ပါ။ ကိုယ့္ရွဴးကိုယ္ပတ္ တတ္ပါသည္။ဦးဆံုး အဓိက အေနျဖင့္..မိမိေရးသည့္ အေၾကာင္း

အရာသည္ ဖံုးကြယ္ထားေသာ အေၾကာင္းအခ်က္ မရွိပဲ ေလ့လာမွတ္သားစရာ..အသံုးတည့္စရာ ျဖစ္ပါေစ။

၈။ဓာတ္ပံုေလးမ်ား သံုးပါ

ပံုေလး ဘာေလးမ်ား ရွိရင္ သံုးပါ။ ကိုယ့္ပို႔စ္ မွာ ေဝေဝဆာဆာေလး ျဖစ္သြားတာေပါ့။ မဆိုင္တဲ့ ပံုေတာ့

မတင္နဲ႔ေပါ့။ စာေတြခ်ည္း ဖတ္ေနရလွ်င္ စာဖတ္သူ ပ်င္းသြားႏိုင္ပါသည္။ စာလံုးခ်ည္း ၾကည့္ရတာၾကိဳက္

တယ္ ဆိုသည့္လူမ်ဳိးေတာ့ ရွားပါလိမ့္မည္။ (ေျပာသာေျပာရ..ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ ပံုေလးငါးပံုေတာင္ ဒီမယ္

ျပည့္ေအာင္ မတင္ဖူးဘူးဗ်ာ)

၉။ ညီညႊတ္ကိုက္ညီမႈ ရွိပါေစ

မိမိေရးတဲ့ အေၾကာင္းအရာ ဆီေလ်ာ္ ညီညႊတ္မႈရွိဖို႔လိုပါသည္။ထို႔အတူ ကိုယ္ေရးတာ စာဖတ္သူ အဆင္ေျပ

ေျပ ဖတ္ရႈႏိုင္ဖို႔လည္း လိုပါသည္။ အျမင္အားျဖင့္လည္း သပ္ရပ္ ညီညြတ္ရပါမည္။ စာေၾကာင္းေတြ စိပ္လြန္း

က်ဲလြန္းတာ..ကေပါက္တိ ကေပါက္ခ်ာ ျဖစ္ေနတာမ်ဳိး ေရွာင္ပါ။( သို႔မဟုတ္က အေပၚကအခ်က္ေတြ ျပည့္

စံုေတာင္ စာဖတ္ရတာ ကိုယ့္ရို႕ကားယားနဲ႔ ကြာ ဆိုျပီး ဆက္ဖတ္ခ်င္မွ ဖတ္ပါေတာ့မယ္)

၁၀။ပဋိညာဥ္ ေပးျပီး လုပ္ပါ

ပို႔စ္ေရးတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေရာ စာဖတ္သူကိုေရာ ကတိကဝတ္ကေလး ျပဳေရးတာ ေကာင္းသည္။ (ဒီအခ်က္မွာ

ကြ်န္ေတာ္ ေကာင္းေကာင္းၾကီး ပ်က္ကြက္မိေၾကာင္း ဝန္ခံရသည္။ စာေရးပ်င္းလ်က္ ဝတၱဳကို အခန္းဆက္ ဘာ

သာျပန္ရာ..တင္လိုက္ မတင္လိုက္ဆိုေတာ့ စာဖတ္သူမ်ား ကြ်န္ေတာ့္ကို စိတ္ပ်က္ၾကေပလိမ့္မည္။) မွန္မွန္ေရး

တာ ၾကာလာသည္ႏွင့္ အမွ် အေတြ႔အၾကံဳေကာင္းေကာင္းရလာပါလိမ့္မည္။ ေဆာင္ရန္ ေရွာင္ရန္ သိလာသည္

ႏွင့္အမွ် ၊ေရးသက္ ၾကာလာသည္ႏွင့္အမွ် ပို႔စ္ေကာင္းေကာင္းေလးမ်ား လူဖတ္မ်ားေအာင္ ေရးႏိုင္လာပါလိမ့္

မည္။ အေတြ႔အၾကံဳက မိမိအတြက္ ပိုေကာင္းသည့္ ေဖာ္ျမဴလာ ကို ေပးလာပါလိမ့္မည္။

( စာလံုးေပါင္း သတ္ပံုေလးေတာ့ ဂရုျပဳေစခ်င္တယ္…ပို႔စ္မတင္ခင္ ပရုဖ္ေလး ဖတ္ေပါ့ခင္ဗ်…

သို႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရြာထဲမွာေတာ့ သတ္ပံုအဖြဲ႔က စိစစ္ေပးပါလိမ့္မယ္ ခင္ဗ်ား..)

==================